Laugardagur, 07. júní 2008
Žegar ég kom heim meš son minn fór hann innį baš, stuttu sķšar heyrši ég...
Einkasonur: MAMMAAAAA! HVAŠ ER AŠ VATNINU?
Anna: Žaš er ekkert aš, žaš er bśiš aš laga vatniš
Einkasonur: NEI ŽAŠ ER BRJĮLAŠ!
Ég fór innį baš til hans žar sem hann stóš meš galopin augun viš vaskinn og horfši į vatniš bunast śr krananum af krafti. Ég sagši honum aš stinga fingrinum ķ gegnum vatnsbununa, hann gerši žaš.
Einkasonur: VĮ! Žetta er KALT!
Anna: Ég veit! Žaš kom mašur sem lagaši vatniš okkar, er žaš ekki frįbęrt?
Einkasonur: sweeeeeeeeet!
Af žvķ hann er strįkur žurfti hann aš slökkva og kveikja nokkrum sinnum į vatninu, af žvķ žaš er svo gaman žegar žaš virkar.
Betra. Ekki eins, ekki verra. Betra.