 |
|
|
|
 |
"Þessi maður er ekki til"
Mánudagur, 09. júní 2008
Af hverju segirðu það? Ég hef skáldað mikið á blogginu mínu, það er rétt. Og ég hef skrifað inn menn sem voru fiction frá grunni. Og kannski gerast hlutirnir ekki svona hjá venjulegu fólki, ég veit það ekki - en með því að afgreiða þetta sem fiction gerir hann grundvallarmistök: reiknar með að sannleikur sé alltaf trúverðugur. Munurinn á skáldskap og sannleika er að skáldskapurinn þarf að vera trúverðugur til að hann selji. Það þarf sannleikurinn ekki að vera og það vill svo skemmtilega til, fyrir mig, að þessi maður er til - í alvörunni. Hann hringdi meira að segja í mig áðan til að minna mig á að ég er ekki single lengur. Hann er svo sætur. Mér finnst gott að hann minni mig á það. Í gærkvöldi kom hann á msn og tilkynnti mér að hann væri búinn að kaupa húsbíl. Sæll. Þetta er til viðbótar við bílana sem hann á fyrir - plús beltagröfuna og mótorhjólið. Trúverðugt? Ég spurði hvort hann gæti þá ekki parkerað þessum húsbíl útá bílastæði hjá mér og flutt þangað. Hann hélt að ég væri að djóka. Ég er alveg búin að sjá að þetta er svona maður sem er líklegur til að koma heim á miðvikudegi og segja "elskan, ég var að kaupa kafbát" og ég er manneskja sem væri líkleg til að svara: "Kúl. Eigum við að taka rúnt um höfnina eftir mat?" Ég hef litlar áhyggjur af því að kafbáturinn endi á að blokkera innkeyrsluna okkar því þetta er maður sem fær fljótt leið á farartækjum og þá selur hann og kaupir eitthvað annað. Mér finnst það bara í góðu lagi og miklu skemmtilegra en fótbolti. Ef hann selur ofanaf okkur einn daginn til að kaupa geimskip mun ég nú samt sennilega vilja setjast niður og "ræða málin". Ég gerði mér líka fljótt grein fyrir því að hann er týpa sem á ekkert eftir að spyrja mig leyfis þegar hann langar að kaupa eitthvað farartæki. Ef hann finnur eitthvað sem hann langar í og hefur efni á að kaupa það, þá mun hann gera það. Satt að segja finnst mér það kostur. Ég yrði hvort sem er fljótt þreytt á að eiga mann sem er stöðugt hringjandi í mig eins og smákrakki til að fá leyfi til að kaupa þetta eða hitt. Það er eitt af því sem heillar mig við hann, hann er ekkert að jarma um hlutina, hann bara gerir þá og ég kann að meta the element of surprise. Þetta væri sennilega ekki svona einfalt ef við ætluðum að eiga bara einn bíl og þyrftum að nota hann bæði, en ég á bíl sjálf og kærastinn minn er maður sem á aldrei sama bílinn lengi. Á meðan hann selur ekki bílinn minn, þá má hann selja og kaupa og eiga eins mikið af farartækjum og hann getur og langar til. Hann sagði mér um daginn að hann er búinn að eiga 52 ökutæki um ævina - so far. Þetta er hans passion. Er ég að fara að banna honum að vera eins og hann er? Ehh... nei. Það eina sem hann þarf að gera er að láta mig vita þegar hann hefur keypt eitthvað eða selt, svo ég hringi ekki í lögregluna þegar ég sé einhvern sem ég þekki ekki á bíl sem ég held að kærastinn minn eigi, og hann þarf stundum að leika við mig með dótinu sínu. Ef þetta er sportbíll þá langar mig í reykspól - það er á fricking hreinu Hann sleppur alveg með mótorhjólið, ég þori ekki að koma nálægt því. Ég spurði hann um daginn hvort hann væri hræddur við eitthvað og honum fannst þetta skrítin spurning. Eftir töluverð heilabrot datt honum ekkert í hug sem hann er hræddur við. Það er nefnilega það. Riddarinn minn, mættur á svæðið. Rennur af stað ungi riddarinn.. wroooommm ...hræðist ekki neitt. | anna | 21:05 |
comments
hehe, ég spurði einmitt Elías hvort hann héldi að þetta væri nýr Ken eða ljón og við vorum sammála um að líklega væri þessi til í alvörunni Komið í google cal, tékka á henni. Sendi þér sms með númerinu ef hún er til
Ef ég fæ mér tattú einhvertíma verður það: I [heart] GOOGLE Nr. 7 | posted by: anna | 11.06.2008 | 0:35:22 | [+] |post a comment
|
til hamingju með það!
