 |
|
|
|
 |
First impression
Mánudagur, 02. júní 2008
Á laugardagskvöldið var ég í frábæru matarboði hjá Huga og tók að mér að vera fulli kallinn í boðinu. Þegar ég kom heim rétt um hálf eitt um nóttina biðu mín skilaboð frá ókunnugum manni sem hafði bætt mér á msn fyrr um daginn. Þrátt fyrir að vera nær áfengisdauða en lífi ákvað ég að segja hæ... Bandit says: góða kvöldið Þú toppar auðvitað ekki svona fyrstu kynni. Hann lét þetta ekki brjóta sig niður og bauð mér út í gærkvöldi. Fór með mig á uppáhalds veitingastaðinn minn þó það hafi ekki verið nokkur leið fyrir hann að vita fyrirfram hvaða staður það er, og fæstir myndu giska á það. Mér fannst það æðislegt. Þetta stefnumót var ólíkt öllum þeim sem ég hef farið á frá því ég skildi. Fyrir mörgum árum reisti ég mér nefnilega rammgert fangelsi þar sem mér fannst ég vera örugg. Þegar ég byggði það fannst mér betra að hafa það ósýnilegt, þá er nefnilega nærri vonlaust að finna hurðina - nema þú vitir hvar hún er. Þessi maður fann hurðina og ég held að hann ætli að passa mig. Þegar ég var með honum leið mér eins og ég væri örugg. Hann á líka skriðdreka og byssur og þegar hann kyssir mig gleymi ég hvað ég heiti í smá stund. Mér finnst það.. æðislegt. Í dag er ég með stjörnur í augunum - og þó bíllinn minn hafi dáið í morgun þá get ég ekki hætt að brosa. Ég geri mér fullkomlega grein fyrir því að sennilega mun ég hræða líftóruna úr manninum á innan við korteri. Fyrst tekur hann eftir því að ég gleymi hvernig maður talar, dett út og brosi bara eins og ég sé með greindarvísitölu fyrir neðan frostmark. Svo fer ég að ganga á veggi og missa hluti úr höndunum. Verð feimin. Honum á eftir að finnast krípí þegar ég sit og horfi á hann endalaust eða strýk yfir bringuna hans og handleggina með opin munninn eins og ég trúi ekki alveg að hann sé þarna.. já. Á ég að segja ykkur.. fuck it. Það verður þá bara að hafa það. Þetta verður þá bara alveg yndislegt korter og ég get ekki beðið eftir að hitta hann aftur.
 Taken
Þriðjudagur, 03. júní 2008
Hvað er ég búin að kvarta lengi yfir að ég finni ekki alvöru mann? Lítur út fyrir að ég geti hætt að kvarta yfir því núna. Hann er góður við mig, svo góður. Skilur ekki hvað ég er að tala um, finnst hann ekkert vera sérstaklega góður - sem bendir til þess að það sem hann er að gera sé honum eðlislægt sem eykur líkurnar á að hann muni ekki hætta - alveg - þó ég haldi áfram að hitta hann. Hann verður ekki hræddur þegar ég horfi á hann, honum finnst það gaman og vill að ég haldi því áfram. Það kemur ekki til með að verða vandamál. Hann er ekki spenntur fyrir því að ég hitti aðra menn, sem er ekki vandamál heldur. Mig langar ekki til þess. Í gær kom hann til mín aftur. Það var leikur á KR vellinum og á ganginum spurði hann hvort lætin í fótboltafólkinu færu í taugarnar á mér. Ég spurði hvort hann væri fótboltamaður. "Nei, ég þoli ekki fótbolta". Eruði að grínast í mér eða? Ég var alveg búin að átta mig á því að ég var búin að þrengja markaðinn töluvert með þessum kröfum..
..svo til þess að það væru allavega þrír menn í pottinum var ég búin að droppa kröfunni um að viðkomandi þoldi ekki fótbolta. Hvað gerist! Maðurinn sem fann mig er ekki alki, ekki þurr alki, ekki fíkill, ekki þunglyndur, ekki fótboltaáhugamaður og vitiði hvað? Hann er ljón. Hann er svo mikið ljón að hann er með eitt um hálsinn! Meina... Sennilega á eftir að koma í ljós að hann er með heiftarlegt ofnæmi fyrir.. hárinu á mér eða eitthvað og verður að flytja til Austurríkis - eða hann er alvöru geimvera frá öðrum hnetti og var bara að skoða sig um á jörðinni, en þarf svo að fara frá mér til sólkerfisins í fjarskanistan einn daginn af því hann gleymdi að hann á fimm konur og þrjátíu börn. Iss.. það kemur bara í ljós.
Crash and..
Fimmtudagur, 05. júní 2008
Sennilega dó ég í alvörunni á laugardagskvöldið og against all odds.. fór ég ekki til helvítis. Who knew. Ég held að aðeins mjög húkkt lesendur komist nálægt því að skilja hvað það gerði mér þegar hann reykspólaði. Þegar hann keyrði útúr reyknum.. ég var.. gone. Anna says: þegar ég talaði við hann á sunnudeginum sagði hann mér að hann væri þrítugur Honum finnst ég fyndin núna, með stjörnur í augunum. Hefur aldrei kynnst svona áður. Hann skilur ekki hvað þetta er auðvelt, hvað ég er auðveld, og hann á erfitt með að trúa því að ég sé for real af því honum finnst ég æðisleg - og ég held að honum finnist það í alvörunni. Hann skilur ekki af hverju það er ekki vesen á mér, af hverju ég er ekki að þykjast ekki vilja hitta hann, af hverju ég er ekki holding back og hann á sennilega eftir að fá leið á mér af því ég er að gera allt rangt og hann þarf ekkert að hafa fyrir þessu. Ég held að karlmönnum finnist það boring. Hann er samt ekki holding back sjálfur og ekki að leika leiki, og mér finnst það æðislegt. Hann er hard core karlmaður en samt lætur hann mig finna hvað honum finnst gott að hafa mig hjá sér. Einföld verkaskipting: hann urrar, ég mala.
Ísbjarnablús
Fimmtudagur, 05. júní 2008
Alveg vissi ég að þetta færi illa. Ég var búin að panta ísbjörn til landsins. Hann átti að vera ungur og óspjallaður og planið var að fremja galdur og fórna honum bílnum mínum til dýrðar. Nei. Bæði var ísbjörninn afhentur seint og illa - á rangan stað og of seint því bíllinn minn bilaði áður en hann kom - og svo var hann drepinn af einhverjum sækó mönnum áður en ég náði til hans. Og ég fæ ekki bílinn minn í viku! Alltaf sama sagan. Það er Al Gore sem stendur á bak við þetta. Ég veit það. Þegar ég fæ bílinn minn aftur mun ég byrja á að senda hann í alþrif og til að vera viss um að alheimurinn skilji hvað það er erfitt fyrir mig að vera án hans á ég sennilega eftir að stela geit úr húsdýragarðinum og fórna henni bílnum til dýrðar. Þangað til ég fæ annan ísbjörn.
Útskrift úr gaggó
Fimmtudagur, 05. júní 2008
Frumburðurinn útskrifaðist úr gaggó með formlegum hætti í kvöld og fékk verðlaun fyrir frammistöðuna í prófunum. Við vissum að hún er snillingur en við vissum ekki að aðrir vissu það og þess vegna stækkuðu augun í mér og eyrun þegar nafnið hennar var kallað upp og ég á greinilega ekkert að fá að hætta að brosa þessa vikuna, mér er orðið illt. Hún fékk þrenn verðlaun og ég gæti ekki verið stoltari af henni. Í fyrramálið flýgur hún til London í útskriftarferð. Það verður æðisleg ferð. Til hamingju elsku snúlludúðurinn minn!
Þetta er eiginlega soldið svona
Föstudagur, 06. júní 2008
"Vatnið inná baði er komið í lag"
Laugardagur, 07. júní 2008
Við borðuðum saman hafragraut í morgunmat. Mér finnst æðislegt að eiga kærasta sem borðar hafragraut. Á eftir fór hann inná bað. Fannst eitthvað lítill þrýstingur á kalda vatninu, fór að skoða. Fann hvað var að, lagaði það. Það hefur engum dottið í hug að reyna að laga þetta, aldrei. Hann er svona maður, hann kann og gerir hluti. Og hann er ekkert að spyrja "má ég laga" eða "á ég að.. ", hann gerir og það er það sem gerir hann æðislegan. Og hann brosir mikið eins og hann viti eitthvað leyndarmál sem ég má ekki vita. Púki. Þegar hann sýndi mér að þetta væri komið í lag trúði ég ekki mínum eigin augum og horfði á hann eins og hann væri ofurhetja. Þegar hann sá hvernig ég horfði á hann hló hann og tók utanum mig og kyssti mig: "ég þurfti ekki einu sinni að bera þunga hluti". Hann fílar sömu tónlist og ég. Hvaðan kom þessi maður eiginlega? Kannski er ég bara búin að missa vitið. Kannski er hann ekki til nema í höfðinu á mér. Í gær borðuðum við saman og hann var að spyrja mig um mig. Það var þá sem ég fattaði hvað ég er lítil og viðkvæm og hvað ég þurfti á honum að halda. Ég panikkaði smá á eftir, var næstum búin að flýja aftur inní hellinn minn. Það hafa ekki margir náð til mín á þennan hátt, og þeir sem hafa komist á þennan stað hafa yfirleitt farið illa með það vald sem þeim var gefið. Ég óskaði hann til mín.
MAMMAAAAAAAA!
Laugardagur, 07. júní 2008
Þegar ég kom heim með son minn fór hann inná bað, stuttu síðar heyrði ég... Einkasonur: MAMMAAAAA! HVAÐ ER AÐ VATNINU? Ég fór inná bað til hans þar sem hann stóð með galopin augun við vaskinn og horfði á vatnið bunast úr krananum af krafti. Ég sagði honum að stinga fingrinum í gegnum vatnsbununa, hann gerði það. Einkasonur: VÁ! Þetta er KALT! Af því hann er strákur þurfti hann að slökkva og kveikja nokkrum sinnum á vatninu, af því það er svo gaman þegar það virkar. Betra. Ekki eins, ekki verra. Betra.
Marel 25 ára - ástfangin
Sunnudagur, 08. júní 2008
Marel bandið var með gigg í dag á hátíð sem haldin var í tilefni af 25 ára afmæli Marel. Ég var búin að gera ráðstafanir þannig að einkasonurinn yrði á svæðinu, af því ég vissi að honum myndi þykja gaman. En það gekk ekki eftir og hann kom ekki. Mér fannst það erfitt, ég var búin að hlakka til að hafa hann þarna. Upplifði mig soldið umkomulausa. Ég held að ég hafi staðið mig ágætlega á sviðinu þó ég væri soldið döpur, tókum m.a. Bahama lagið sem ég var að heyra í fyrsta skipti klukkan ellefu á fimmtudagskvöldið þegar gítarleikarinn sendi mér það og sagði að ég yrði að læra það fyrir giggið. Mér finnst þetta skemmtilegt og mér finnst eiginlega mest skemmtilegt að hlusta á þá spila blús. Langar að syngja blús. Maðurinn sem ég er ekki viss um að sé til í alvörunni, þó hann eigi tannbursta í glasi inná baði síðan í morgun, hann sagðist langa að koma að sjá mig og ég hálfpartinn sá eftir því að hafa beðið hann um að koma ekki, því ég var hrædd um að ég yrði of stressuð á sviðinu með hann á svæðinu. Ég veit betur núna, ég á aldrei eftir að biðja hann um að vera ekki hjá mér aftur. Á sama tíma fyrir sléttri viku töluðum við fyrst saman. Þegar ég hitti hann daginn eftir var hjartað mitt ekki opið, en hann opnaði það. Ég veit ekki hvernig hann gerði það, ég hélt að það væri kannski ekki hægt. Hann er á ættarmóti. Sendi mér sms í kvöld, svo hringdi hann í mig. "Ég er orðinn ástfanginn af þér." 'Cause you make me smile, please stay for a while... Ég er fallin. Hook, line and sinker.
Hugrekki
Sunnudagur, 08. júní 2008
Um daginn sá ég frétt á mbl.is um könnun sem var gerð til að athuga af hverju karlmenn um fertugt höfðu ákveðið að vera alltaf einhleypir. Grunn ástæðan fyrir þessu er ótti. Þeir eru hræddari við að giftast konu sem þeir eiga enga samleið með en að giftast aldrei. Ég er búin að vera að velta þessu soldið fyrir mér því mér fannst þetta stórmerkilegt en það var líka eitthvað í þessu sem vantaði, en ég gat ekki áttað mig á hvað það var. Í gær var ég að tala við Evu um karlmennsku - og fattaði. Ég veit ekki um eina konu sem vill eiga huglausan mann.
Þegar það koma upp aðstæður þar sem maður getur ekki séð hvað er framundan.. þá þarf maður að hafa hugrekki til að halda áfram ef tilfinningin er rétt. Það versta, það lang versta sem getur gerst núna, er ef ég beila af því ég er of hrædd við hvað gerist. Ég myndi sennilega alltaf sjá eftir því. Það næst versta sem getur gerst, er ef hann beilar og ég geng í gegnum ástarsorg. Ég lifi það af. Það yrði svakalega sárt, en ég lifi það af - og ég vil það frekar en að eyða tíma í að velta fyrir mér hvort ég lét frábæran mann sem mér líður svona vel með fara.. bara af því ég var.. chicken. Á mínu heimili er heilsteiktur kjúklingur kallaður "froskur". Sumar konur tala um að þær þurfi að kyssa marga froska áður en þær finna prinsinn. Kannski eru þetta ekki froskar sem þær eru að kyssa, kannski eru þeir bara.. chicken.
Já
Mánudagur, 09. júní 2008
Ó já. Þetta er þónokkuð stytt og ritskoðuð útgáfa af því sem ég var búin að skrifa. Trikkið er að stytta þannig að innihaldið tapist ekki.
"Þessi maður er ekki til"
Mánudagur, 09. júní 2008
Af hverju segirðu það? Ég hef skáldað mikið á blogginu mínu, það er rétt. Og ég hef skrifað inn menn sem voru fiction frá grunni. Og kannski gerast hlutirnir ekki svona hjá venjulegu fólki, ég veit það ekki - en með því að afgreiða þetta sem fiction gerir hann grundvallarmistök: reiknar með að sannleikur sé alltaf trúverðugur. Munurinn á skáldskap og sannleika er að skáldskapurinn þarf að vera trúverðugur til að hann selji. Það þarf sannleikurinn ekki að vera og það vill svo skemmtilega til, fyrir mig, að þessi maður er til - í alvörunni. Hann hringdi meira að segja í mig áðan til að minna mig á að ég er ekki single lengur. Hann er svo sætur. Mér finnst gott að hann minni mig á það. Í gærkvöldi kom hann á msn og tilkynnti mér að hann væri búinn að kaupa húsbíl. Sæll. Þetta er til viðbótar við bílana sem hann á fyrir - plús beltagröfuna og mótorhjólið. Trúverðugt? Ég spurði hvort hann gæti þá ekki parkerað þessum húsbíl útá bílastæði hjá mér og flutt þangað. Hann hélt að ég væri að djóka. Ég er alveg búin að sjá að þetta er svona maður sem er líklegur til að koma heim á miðvikudegi og segja "elskan, ég var að kaupa kafbát" og ég er manneskja sem væri líkleg til að svara: "Kúl. Eigum við að taka rúnt um höfnina eftir mat?" Ég hef litlar áhyggjur af því að kafbáturinn endi á að blokkera innkeyrsluna okkar því þetta er maður sem fær fljótt leið á farartækjum og þá selur hann og kaupir eitthvað annað. Mér finnst það bara í góðu lagi og miklu skemmtilegra en fótbolti. Ef hann selur ofanaf okkur einn daginn til að kaupa geimskip mun ég nú samt sennilega vilja setjast niður og "ræða málin". Ég gerði mér líka fljótt grein fyrir því að hann er týpa sem á ekkert eftir að spyrja mig leyfis þegar hann langar að kaupa eitthvað farartæki. Ef hann finnur eitthvað sem hann langar í og hefur efni á að kaupa það, þá mun hann gera það. Satt að segja finnst mér það kostur. Ég yrði hvort sem er fljótt þreytt á að eiga mann sem er stöðugt hringjandi í mig eins og smákrakki til að fá leyfi til að kaupa þetta eða hitt. Það er eitt af því sem heillar mig við hann, hann er ekkert að jarma um hlutina, hann bara gerir þá og ég kann að meta the element of surprise. Þetta væri sennilega ekki svona einfalt ef við ætluðum að eiga bara einn bíl og þyrftum að nota hann bæði, en ég á bíl sjálf og kærastinn minn er maður sem á aldrei sama bílinn lengi. Á meðan hann selur ekki bílinn minn, þá má hann selja og kaupa og eiga eins mikið af farartækjum og hann getur og langar til. Hann sagði mér um daginn að hann er búinn að eiga 52 ökutæki um ævina - so far. Þetta er hans passion. Er ég að fara að banna honum að vera eins og hann er? Ehh... nei. Það eina sem hann þarf að gera er að láta mig vita þegar hann hefur keypt eitthvað eða selt, svo ég hringi ekki í lögregluna þegar ég sé einhvern sem ég þekki ekki á bíl sem ég held að kærastinn minn eigi, og hann þarf stundum að leika við mig með dótinu sínu. Ef þetta er sportbíll þá langar mig í reykspól - það er á fricking hreinu Hann sleppur alveg með mótorhjólið, ég þori ekki að koma nálægt því. Ég spurði hann um daginn hvort hann væri hræddur við eitthvað og honum fannst þetta skrítin spurning. Eftir töluverð heilabrot datt honum ekkert í hug sem hann er hræddur við. Það er nefnilega það. Riddarinn minn, mættur á svæðið. Rennur af stað ungi riddarinn.. wroooommm ...hræðist ekki neitt.
Take me one step at a time
Mánudagur, 09. júní 2008
Næstu vikur munu fara í að kynnast riddaranum betur, þó hann segi að ég sé búin að meta hann hárrétt. Það var mér líkt, ég er góð í að lesa fólk og ég held að það sé góð ástæða fyrir því hvað mér líður vel nálægt honum. Ég veit hvernig maður þetta er, þetta er maðurinn sem ég hélt að væri útdauður og ég trúi varla að hann hafi fundið mig. Þegar ég er búin að kynnast honum betur fara í hönd grillveislur þar sem verða lögð fyrir manninn allskyns próf og tékkað á því hvort hann uppfylli alla helstu staðla, ég er í því að taka við tölvupósti þessa dagana frá fólki sem vill fá á hreint strax hvort hann sé grillhæfur og hvort hann sé maður sem hægt er að sötra bjór með and shoot the breeze. Ég hef litlar áhyggjur af því að hann standist ekki þessi próf. Ég hef líka litlar áhyggjur af því að vinir mínir standist ekki hans próf. Ég held, in fact, að þetta verði mjög skemmtilegt sumar. Í kvöld bjó ég til lista af verkefnum fyrir þessa viku og varð skyndilega morgunljóst að... something's gotta give. Ég hef ekki tíma til að vera mamma, skrifa blogg, vera ástfangin og vinna sem vefstjóri hjá stóru fyrirtæki. Ég vil ekki hætta að vera mamma, vil ekki hætta að vera vefstjóri og ég vil svo sannarlega ekki hætta að vera ástfangin. You can see where this is going. Ég kem nú sennilega aftur þegar fer að hægjast um, hvenær sem það verður. Kannski ennþá með kærasta, kannski trúlofuð, kannski ófrísk af tvíburum... kannski single. Þangað til.. hafið það yndislegt og verið góð við þá sem ykkur þykir vænt um.
Þú ert æðislegur
Laugardagur, 14. júní 2008
"Iss þú ert allt of auðveld, gerir engar kröfur". Ég sagði honum að mér fyndist hann æðislegur þegar hann hringdi og tilkynnti mér að hann ætlar að byggja handa mér 100 fermetra bílskúr sem mun hýsa, m.a. eitt stk Trans Am og eitt stk Bentley. Þegar ég skrifa þetta blasir við að ég er náttúrlega ekki að gera neinar alvöru kröfur á manninn, hann er að sleppa allt of vel. Ég velti fyrir mér hvaða kröfur ég á eiginlega að gera fyrst hann leggur þetta til sjálfur og samþykkir mína tillögu að inventory án þess að fá svo mikið sem kipp í annað augað eins og gerist þegar hann er alveg að tapa sér. Við erum bæði of auðveld. Bara tímaspursmál hvenær við hættum þessu rugli og finnum einhvern sem er ekki nokkur einasta leið til að gera til hæfis. Það er reyndar bara einn galli á því plani. Mig langar ekki í þannig mann. Mig langar í þennan sem ég á núna. Mér finnst Skriðdrekaljónið nefnilega ekki boring eða auðveldur þegar hann er sem hugur minn og gerir allt rétt, mér finnst hann bara þess meira virði og þykir meira og meira vænt um hann. Kannski er feillinn sem ég geri að taka hluti sem ættu að vera sjálfsagðir og finnast þeir æðislegir. Well.. þegar maður fær ekki eitthvað hættir það að vera sjálfsagt og kannski kom Skriðdrekaljónið úr hliðargötu á mígandi siglingu og klessti á mig á 500 km hraða svo ég myndi læra hvernig heilbrigðir og eðlilegir karlmann haga sér, eins og ljónið var aðeins byrjað að kenna mér á undan honum. Kannski þarf ég bara svolítið að læra að meta hlutina út frá heibrigðum forsendum og hætta að þykja það svona stórkostlegt að karlmanni finnist gott að vera góður við mig. Að karlmaður sem ég sef hjá komi fram við mig af virðingu og taki tillit til þess hvað ég þarf, í staðinn fyrir að hugsa eingöngu um sjálfan sig. Then again.. kannski á mér bara alltaf eftir að þykja það svona æðislegt. Hann verður þá að venjast því að eiga konu sem finnst hann æðislegur. HRYLLILEG örlög náttúrlega. Ég er búin að vera í vinnubúðum frá því á fimmtudagskvöldið, barnlaus og kærastalaus. Ég sakna hans.
Þess virði
Þriðjudagur, 17. júní 2008
Ég er búin að þekkja hann í rétt rúmar tvær vikur og ég er orðin þannig að fólk nær ekki sambandi við mig í matarboðum af því ég er of upptekin við að horfa á hann með stjörnur í augunum. Þegar ég geri þetta brosir hann og blikkar mig. Hann veit vel að ég er kolfallin fyrir honum en hann veit líka að ég er ennþá að bíða eftir að það komi í ljós að hann sé genabreyttur kaktus eða eitthvað álíka mongo. Ég hef aldrei upplifað svona áður og það mun taka smá tíma fyrir mig að ná utanum þetta. Hann er eins og hannaður fyrir mig, og segir að ég sé eins og hönnuð fyrir hann. Samt finnst mér ég ekki vera að gera neitt, nema þykja vænt um hann og ég er ekki búin að missa vitið, þvert á móti. Ég hef meiri orku en áður til að sinna vinnunni og heimilinu - er eiginlega duglegri en áður. Ég er ég sjálf með honum þó ég verði stundum smá vönkuð af hrifningu þegar hann er nálægt mér. Mér líður vel, all the time. Vinir mínir hafa aldrei séð mig svona. Þau hafa aldrei séð mig með manni sem kemur fram við mig eins og hann gerir. Það segir mér margt. Í gærkvöldi sá hann bílinn minn í fyrsta skipti. Honum finnst hann flottur - ef hann væri hreinn. Sagði: "ég þarf að bóna hann fyrir þig." Hvað sagðirðu? [Anna tekur andköf af hrifiningu og Haukur fer að hlæja] Hann ætlar líka að kenna mér að reykspóla á bílnum. Oh.. Hann glotti á meðan hann reykspólaði pínu þegar hann bakkaði úr innkeyrslunni þegar hann hafði skilað mér heim - af því hann vissi að ég myndi grípa andan á lofti og brosa til hans eins og það væri búið að dæla mig fulla af heróíni. Inní eldhúsi í matarboðinu fékk ég the verdict: hann er æðislegur og þau trúðu varla að við værum bara búin að þekkjast í tvær vikur því þeim fannst eins og hann væri bara einn af hópnum. Hann er þannig. Hann skemmti sér mjög vel í gærkvöldi, enda small hann lygilega vel inní hópinn. Þetta er svo lygilegt allt saman að það er löngu hætt að vera fyndið. Ég gæti ekki skáldað svona lagað. Ef ég væri að skálda væri ég t.d. búin að skrifa inn eitthvað vesen, bara til að gera þetta trúverðugt! Og þessi tilfinning er of góð til að þetta geti verið rangt. Ég fer bráðum að vera tilbúin að trúa því alveg. Það hefur tvisvar hellst yfir mig alveg rosalegur ótti, byggður á fyrri reynslu og stundum finnst mér erfitt að treysta á að það muni ekki endurtaka sig - þó ég hafi enga ástæðu til þess að halda það. Þetta er eitthvað sem ég þarf að díla við sjálf og læra að trúa. Hann gerir það auðvelt. Hann er ekki að halda mér í óvissu með hvernig honum líður eða hvað honum finnst. Engir leikir, ekkert rugl. Hann veit einhvernvegin nákvæmlega hvað ég þarf og hann gefur mér það án þess að halda nokkru eftir. Þó hann sé yngri en ég hefur hann þroska langt umfram marga jafnaldra mína af sama kyni. Algjörlega laus við snobb, hroka og yfirborðsmennsku. So far er hann búinn að kynnast þeirri Önnu sem flestir þekkja, auk þess sem hann er að kynnast Hrifnu Önnu sem er sjaldgæf í seríunni, en hann er líka að kynnast Brotnu Önnu sem ég var löngu búin að taka úr umferð og engin fékk að hitta face to face, af því ég treysti engum fyrir henni. Hún gefur kannski ekki rétta mynd af mér en á þessum stað sem hann er kominn á er hún ein. Það er hún sem virkið var reist í kringum af því það var búið að fara svo ævintýralega illa með hana og fólk sem finnur hvergi skjól gefst annað hvort alveg upp eða lærir að verða sterkt. Ég lærði að vera sterk. Ég fæddist ekki þannig. Ég er eiginlega eins og lítið barn að uppgötva eitthvað alveg nýtt. Hvernig það er að fá umhyggju, hlýju, skilning og snertingu frá einhverjum sem ég geymi á þessum stað í hjartanu. Og hann er ekki yfirdrifinn eða væminn. Hann syngur ekki til mín sonnettur eða skrifar til mín ljóð - sem betur fer. Ég er ekki fyrir þannig. Ég vil mann sem þenur óvart vélina í bílnum þegar hann kyssir mig. Mann sem finnst gott að koma við höndina á mér þegar hann er að keyra. Mann sem vill bóna bílinn minn. Mann sem brosir til mín, eins og hann gerir, og blikkar mig. Þetta eru hlutir sem ég skil miklu betur og eru raunverulegri fyrir mér en ljóð. Stundum þarf hann bara að horfa á mig til að segja mér það sem ég þarf að vita eða koma til mín og taka utanum mig og þá veit ég það. Það kemur fyrir að mér líður svo vel að ég fer næstum að gráta, því ég er ennþá hrædd við genabreytta kaktusinn sem sumir menn breytast í fyrirvaralaust og stinga mig og meiða ef ég reyni að koma nálægt þeim. Það er svo sárt að þykja vænt um einhvern sem ýtir þér í burtu, en hann er ekki þannig. Stundum verð ég svo hrædd við að vera með varnirnar svona lengi alveg niðri að ég fikra mig aftur inní búrið mitt þar sem öryggið mitt á heima og þar sem engin getur gert mér neitt. En hann hefur lag á að lokka mig út aftur og þegar ég kem út slær hann ekki á fingurna á mér þegar ég rétti þá út til að snerta hann. Hann snertir mig til baka og þá trúi ég að það verði allt í lagi. Og þó engin viti hvernig þetta fer, þá er hann búinn að kenna mér meira um hvað ég vil og þarf en nokkur annar maður á undan honum.
Já og á meðan ég man..
Þriðjudagur, 17. júní 2008
Ég á þennan ísbjörn. Borgaði fúlgur fjár fyrir hann. Helvítis örvitar sem sjá um sendingar hjá þessu fyrirtæki sem ég er að skipta við, það er svona að versla á netinu, ekki nokkur leið að vita fyrirfram hvort þetta eru heilalausir hálfvitar eða fólk með bein í nefinu. Sendi þeim tölvupóst og hellti mér yfir þá og núna eru þeir að reyna að telja mér trú um að þeir hafi gert þetta svo ég þyrfti ekki að borga tolla af dýrinu. Fávitar. Pakkið bangsa bara í brúnan pappír og sendið á Hagamel 53, 107 Rvk. Ég verð heima til klukkan tvö á morgun.
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
Þriðjudagur, 17. júní 2008
Búið að DREPA ísbjörninn minn! Ég er að upplifa svo mikið dejavu.
Rock on
Miðvikudagur, 18. júní 2008
Ég er búin að vera í svo miklu stuði í vinnunni undanfarna daga að það hálfa væri nóg. Líður eins og ég sé á einhverju svörtu, tveggja lítra og með sportskiptingu - eins og bíllinn minn - á mígandi siglingu. Var að uppgötva þessa sportskiptingu um daginn. Ég var hættuleg fyrir. Ég er búin að hringja slatta í dag, semja pósta, senda tillögu að lúkki fyrir eitt verkefni, setja upp layout fyrir annað, skrifa haug af memos, bóka fund með grafíkernum og eitthvað fleira sem ég man ekki eftir núna. Ákvað að blogga áður en ég fæ mér sæti hjá sportskiptingunni minni og keyri á kol ólöglegum hraða til Skriðdrekaljónsins sem ætlar að kynna mig fyrir systur sinni. Í hádeginu hitti ég vinkonu mína sem hefur áhyggjur af því að ég sé að gera tóma vitleysu og sér fyrir sér þörf á áfallahjálp og grát og gnístran tanna eftir óskilgreint langan tíma þegar allt fer til andskotans. Mér þykir vænt um að fólki sé ekki sama um mig og ég veit að hún er ekki ein. Á sama tíma hef ég meiri áhyggjur af vefnum en Skriðdrekaljóns-málinu. Ég er með deadline á það verkefni, við Skriðdrekaljónið höfum hinsvegar helling af tíma og með honum líður mér bara vel. Mér líður eins og hann sé maðurinn minn, finnst ekkert eðlilegra, við munum vera mjög hamingjusöm saman með börnum og bílum þangað til við drepumst fjörgömul þegar við keyrum óvart frammaf hengiflugi af því ég átti að vera á kortinu en gleymdi lesgleraugunum og kann hvorki áttirnar né hægri og vinstri. Beisik. Hún sér reyndar ennþá fyrir sér áfallahjálp af því hún hefur kynnst svo mörgum karlkyns aumingjum, eintökum sem væru best nýtt sem landfyllingarefni undir sumarbústaði - en hún hefur aðeins minni áhyggjur núna eftir að hún sá og heyrði að ég er ennþá með fulla heilastarfsemi. Henni finnst þetta samt vera að gerast allt of hratt. Það má vera, en ég hef líka prufað hitt. Ég fór voðalega hægt og rólega af stað og endaði á að eyða rúmu ári í mann sem gubbaði svo útúr sér seint og um síðir að hann langaði ekki í "alvöru samband" en vildi endilega halda áfram að sofa hjá mér, þegar honum hentaði, og koma í mat, þegar hann var svangur, hjá mér og börnunum. Hann var að leita sér að tilraunafjölskyldu með aðgang að kynlífi. Ég þekkti ekki dead end merkin þó þau væru til staðar. "Sjáum til", "kannski", "ég vil ekkert rugl". Nei, nákvæmlega. Ég vil ekkert rugl. Ég er búin að fara á mjög mörg stefnumót með mönnum sem hreyfðu ekkert við mér. Það hefði verið rugl að byrja samband með einhverjum af þeim til að "sjá til". Ég geri meiri kröfur en það og ég er einfaldlega meira virði en það. Ég var harðákveðin í að settla ekki, bíða þangað til ég fyndi þann rétta og núna er ég búin að hitta mann sem feels nothing but right og þá nenni ég einmitt ekki rugli. Meina.. það er ekki eins og ég sé flutt til hans og við erum alveg á bremsunni, bara á réttum stöðum. Skriðdrekaljónið nennir ekki einhverju rugli heldur og er ekki að leita að mögulega/sjáumtil/kannski konu heldur alvöru konu sem hann langar til að byggja líf með. Sennilega af því hann er ekki rugl-aður. Hvernig eigum við að kynnast hvoru öðru af alvöru ef við kynnumst ekki fólkinu sem við höfum valið í kringum okkur? Ég myndi hafa áhyggjur ef þetta gerðist reglulega, ef ég kæmi með nýjan mann á sex mánaða fresti og kynnti fyrir vinunum. Staðreyndin er að það eru fjögur ár síðan ég skildi. Þrjú ár síðan ég kallaði einhvern kærasta. Kannski erum við bæði dead wrong og þessi tilfinning gufar upp einhvertíma í miðjum refsingum og við sitjum eftir með vandræðasvip og vitum ekkert hvað við eigum að gera við hvort annað. Eina leiðin til að sjá hvort við höfum rétt fyrir okkur er að gefa því séns. Og ef þetta fer til andskotans þá bara so be it. He's worth the risk og ég tek þá bara út mitt harmarunk eins og fólk gerir. Jæja.. sportskiptingin bíður.. og Skriðdrekaljón. WROOOOOOOOOOOOOOOOOOOM
Skriðdrekakisuljón
Fimmtudagur, 19. júní 2008
Var að koma af helv góðum fundi með grafíkernum. Hressandi svona fundir þar sem maður nær að koma miklu frá. Í gær hitti ég systur Skriðdrekaljónsins og fjölskylduna hennar. Bróður hans líka. Þau eru eins og hann, yndisleg. Buðu okkur í grill og á eftir fékk ég að prufa beltagröfuna. Shit hvað ég er með mikinn græjufetish! Það er klikkuð tilfinning að keyra um á beltagræju og moka KLETTA. hahaha djöfull var þetta gaman. Ég var alveg skíthrædd, samt ískraði í mér úr kátínu og hann gat ekki hætt að hlæja. Þetta var soldið eins og að fara í tívolí sem er á amfetamínsterum. Geðveikt. Bíllinn minn er nógu kúl til að vera Skriðdrekaljóni þóknanlegur og hann sýndi mér hvernig maður reykspólar á honum. Úúúúú Útskýrði fyrir mér að bíllinn spólar bara á öðru hjólinu í einu sem er ekki alveg jafn gaman og ef hann myndi spóla á báðum. Þetta hefur eitthvað að gera með.. eitthvað sem er of flókið til að ég muni það - enda er ekki í mínum verkahring að vita það, mitt verksvið er að finnst æðislegt að hann viti það. Ég veit aðra hluti sem honum ber skylda til að finnast æðislegt að ég viti, eins og t.d. hvernig maður býr til hrikalega góðan heimalagaðan ís. Þetta er svo beisik. Hann langar að poppa bílinn aðeins upp fyrir mig. Já hann má sko setja Skriðdrekaljónaloppuförin sín á hann, þessi bíll hefur bara gott af því. Þegar ég er hjá honum sef ég svo vel. Vakna úthvíld, enda heldur hann þannig utanum mig að mér líður eins og nákvæmlega ekkert geti komið fyrir mig. Það er hans verksvið. Mitt verksvið er að leyfa honum að passa mig og láta hann finna hvað mér finnst það gott. Það er ekkert smá góð tilfinning að vera vernduð af Skriðdrekaljóni.
Sagan endurtekur sig
Fimmtudagur, 19. júní 2008
Sá þriðji er kominn og AFTUR senda þeir hann á rangan stað. What morons. Ég sem var búin að skrifa harðorðt bréf til framkvæmdastjóra villidýramiðlunarinnar og segja honum að þessi óþjóðalýður skýtur allt sem hvítt er fyrir utan borgina! Eins gott að fólk fari ekki í brúðkaupsferð í fullum skrúða út fyrir þéttbýlið. Það gætu orðið stutt hjónabönd. "Meintur ísbjörn reyndist vera Sigríður Jónsdóttir, 32 ára kona frá Bíldudal." Ég er búin að leggja hvítu kápunni minni. Ef þessir ribbaldar skjóta þennan ísbjörn líka ætla ég að skipta yfir í geitur og heimta fulla endurgreiðslu.
Loksins
Föstudagur, 20. júní 2008
Ég hef fundið tilgang Margeirs í lífinu. Viðurkenni að þetta er óvenjulegt og venjulega finnur fólk sinn tilgang sjálft, en Margeir er dvergur svo ég fann tilganginn fyrir hann. Fékk hugmyndina þegar ég las frétt um erfðabreyttar pöddur sem framleiða olíu. Margeir er padda. Það er algjörlega sársaukalaust af minni hálfu að láta erfðabreyta honum - í alvöru. Hann er stærri en einfrumungur og ef ég miða við hvað hann prumpar mikið getur hann pottþétt framleitt mjög mikið úr nærri engu. Ég gef honum nær aldrei að borða. Þegar ég verð búin að láta erfðabreyta Margeiri þannig að hann skilar frá sér hráolíu væri hægt að klóna hann. Eftir fimm ár verður einn Margeir á hverju heimili og engin þarf að borga krónu í bensín lengur! Hey! Kannski er líka hægt græja rassinn á honum þannig að hann geti búið til demanta úr grjóti! Shit. Það er ekki fyndið hvað ég fæ mikið af góðum hugmyndum stundum.
Hliðargötur
Föstudagur, 20. júní 2008
Ég sat hjá Huga í gærkvöldi og var að sýna honum það sem ég er að vinna þessa dagana og hvernig ég er að vinna það. Hugi varð impressed og nú veit ég að ég er að gera góða hluti. Á meðan ég hugsa ekki um a) allt sem ég þarf að gera, b) allt sem getur farið úrskeiðis og c) hversu margir (aðrir en ég) þurfa að delivera til að þetta gangi upp, líður mér bara stórvel. Ef ég drifta inná þessar brautir fæ ég kaldan svita, hjartslátt, gref fingurna ofaní borðplötuna á skrifborðinu og hætti að anda í nokkrar sekúntur - svo ég hætti bara að hugsa um þetta og held áfram að vinna. Annað væri bara svo hrikalega slæmt fyrir neglurnar á mér. Maðurinn sem stal hjartanu mínu sendi mér sms í gærkvöldi þar sem hann bauð mér góða nótt. Þegar ég las það fékk ég smá fiðrildi í magann og sendi svar þar sem ég bauð honum góða nótt líka. Það er æðislegt að eiga mann sem lætur mér líða svona vel, meira að segja þegar hann er ekki á staðnum og bara með því að láta mig vita að hann sé að hugsa um mig. Hugi segir að það bendi til þess að hann sé heilbrigður. Kannski er það rétt hjá honum. Á morgun er ég að vinna en seinnipartinn munu ég og sportskiptingin mín skreppa til Skriðdrekaljónsins og hann ætlar að grilla fyrir mig. Hann sér um kjötið og ég um meðlætið. Beiiisik. Mér finnst við æðisleg. Í vikunni talaði ég við leikstjórann sem var í matarboðinu kvöldið örlagaríka þegar leiðir okkar Hauks lágu saman. Hann sagði að það ætti að gera raunveruleikaþátt um okkur, honum finnst sagan um hvernig við kynntumst svo sæt og framhaldið ótrúlegt. Í umræddu matarboði talaði hann einmitt um að bestu hlutirnir í hans lífi hefðu komið alveg fyrirvaralaust, úr hliðargötu og engin sá þá fyrir. Og þarna sat ég við borðið á móti honum og hugsaði: já, ég á eftir að hitta manninn minn akkúrat þannig. Þegar ég á síst von á því. Eins og þið getið rétt ímyndað ykkur átti ég einmitt ekki von á.. að finna hann í tölvunni minni sirka þremur klukkutímum seinna..
Bara f. þig :*
Sunnudagur, 22. júní 2008
Í morgun, þegar ég kom út, stóð bíllinn minn nýþveginn og bónaður í stæðinu fyrir framan húsið hans þannig að það stirndi af honum. Honum finnst þetta ekki nóg og ætlar að láta massa bílinn. Bauðst til að sjá um að láta skoða hann líka fyrir mig. Stundum horfi ég á þennan mann, sem finnst ég ekki gera neinar kröfur, og spyr mig af hverju ég er svona hissa. Ég vissi ekki að þeir væru til, nema kannski í bíómyndum og ástarsögum. Menn sem sýna umhyggju á þennan hátt. Menn sem gera svona hluti. Bara fyrir mig.
Tíu ára strákur
Sunnudagur, 22. júní 2008
Eftir tíu í viðbót verður hann orðin maður.
Awwww
Föstudagur, 27. júní 2008
Skriðdrekaljónið vill ekki verða heimsfrægt og bað um tilfinningalegt svigrúm þegar kemur að myndbirtingum á vefnum. Ég skil hann vel og færi aldrei að birta myndir af honum á vefnum ef hann vill það ekki. Ég mun samt halda áfram að birta myndir af mér og honum finnst það allt í lagi.
Hér er t.d. mynd af mér sem Haukur tók um síðustu helgi. Awww og hann tekur góðar myndir af mér líka. Það eru ekkert allir sem geta það. Ég verð alltaf eins og bráðið súkkulaði inní mér þegar ég sé hann.
Bangsar
Föstudagur, 27. júní 2008
Sumir muna kannski eftir því að ég var að leika mér að því að finna myndir sem kölluðu fram einhverjar ákveðnar tilfinningar hjá mér. Þetta er ein af myndunum sem ég tengdi við ást og mér líður vel þegar ég horfi á hana.
Fuel
Sunnudagur, 29. júní 2008
Í dag fór ég í bláa lónið. Í fyrsta skipti. Hann er ekki fyrsti maðurinn sem býður mér í bláa lónið, en hann er fyrsti maðurinn sem fær já. Ég hef aldrei átt kærasta sem á börn sem ég á ekki sjálf svo ég hef aldrei prufað þetta áður, að kynnast börnum mannsins sem ég er með. Var massa stressuð áður en hann kom en þegar hann var kominn fannst mér þetta bara auðvelt og gaman eins og venjulega þegar við erum saman, þó ég hafi haldið mig svolítið til hlés. Mér fannst hinsvegar ferlega erfitt að geta ekki snert hann eða kysst þar sem við kynntum hvort annað sem vini. Þó við hefðum kynnt okkur sem par hefðum við svosem ekkert verið utaní hvoru öðru við þessar aðstæður. Stelpurnar höfðu mig auðvitað grunaða um að vera eitthvað aaaðeins meira en vinur, þrátt fyrir að ég hafi staðið mig eins og hetja í að horfa lítið á hann. Honum stóð nú eiginlega ekkert á sama hvað ég stóð mig vel í því, lagði fram formlega kvörtun. Gat verið. Strax komnir brestir í sambandið. Óvenjulegt að það sé vegna þess að ég horfi of lítið. Venjulega hef ég fengið kvartanir vegna þess að mönnum finnst ég krípí þegar ég horfi á þá og halda að ég sé kannski að hugsa um að myrða þá með yddara. Það segir sennilega meira um þá en mig. Það sem ég hugsa þegar ég horfi á Skriðdrekaljónið er fallegt og gott. Og dirty - en á jákvæðan og uppbyggilegan hátt og þess vegna vill hann að ég haldi því áfram. Stelpurnar voru svo yndislegar, kenndu mér á þetta allt saman í bláa lóninu. Ég hlakka til að kynnast þeim betur. Sonur minn vissi nú reyndar for a fact að við erum meira en vinir en þóttist ekkert vita, ég er löngu búin að blurta því að ég eigi kærasta og hann fílar Skriðdrekaljónið, eins og mig reyndar grunaði að hann myndi gera. Mér líður furðulega eftir daginn. Ég var hissa þegar hann stakk uppá þessu en þykir mjög vænt um að hann hafi gert það. Mér fannst þetta yndislegt og ferlega gaman. Ástæðan fyrir því að ég hef aldrei viljað fara í bláa lónið var mjög einföld. Ég ákvað fyrir löngu síðan að ef ég færi einhvertíma í bláa lónið þá yrði það með manninum mínum. Þurfti bara að finna hann fyrst. Yndislegur sunnudagur - but now its back to business.
Do you have a flag?
Mánudagur, 30. júní 2008
Þegar mér var sagt frá því að Rússar eru búnir að planta fána undir norðurpólnum var Eddie Izzard það fyrsta sem mér datt í hug..
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
