Miðvikudagur, 21. maí 2008
Í kvöld ætlaði ég að mæta á golfnámskeið en fann ekki hina þáttakendurna svo ég fór til vinkonu minnar í staðinn. Á leiðinni kom ég við á bensínstöð og keypti sápukúlur handa okkur af því ég var smá blá og langaði að hressa mig við.
Og sápukúlur gleðja mig. Það vekur barnið í mér að sjá himininn fullan af þeim flúgandi útum allt en svo finnst mér líka svo gaman hvað þær gleðja annað fólk. Vinkona mín spurði mig hvort við værum orðnar svo gamlar að við værum hættar að sjá nýja hluti í heiminum - eins og þegar maður var barn og sá sápukúlur í fyrsta skipti. Ég held að maður verði aldrei of gamall til að sjá eitthvað nýtt í heiminum. Benti henni á að allt fólkið sem hafði gengið framhjá eða keyrt, það brosti til okkar einmitt af því það hefur sennilega aldrei séð tvær konur blása sápukúlur útá tröppum áður útaf engu. Hún fór að hlæja.
En þetta er alveg satt og sápukúlur eru bara skemmtilegar - prufiði bara!