 |
|
|
|
 |
Shooting the breeze
Laugardagur, 03. maí 2008
Við Hugi fórum í Kolaportið í dag, hann þurfti aðeins að slaka á eftir morðið sem hann framdi - óvart - í gær. Ég fer að setja stórt spurningamerki við alla þessa óheppni. Fyrst Ken og nú þetta. Maðurinn er stórhættulegur! En mér finnst það eiginlega soldið kúl og hann er einn besti vinur minn og ég tek honum bara eins og hann er. Þó það gæti kostað mig lífið. Whatareyougonnado.. mér finnst gaman að lifa á brúninni. Í Kolaportinu skoðuðum við allskonar skemmtilegt og skrítið dót, fólk og bækur. Við vorum ekki búin að skoða lengi þegar Hugi rétti mér bók sem vakti strax áhuga minn, þó orðið refsari sé klárlega rangt beygt á kápunni.
Það hefur engum leiðst þessa nótt. Stuttu seinna rétti ég Huga bók. Ég veit um góðan undirtitil á þessa:
og það ískraði í mér af kæti þegar ég fann þessa hér:
Jahá. Ánægjulegt að vita að ég er ekki sú eina sem á í erfiðleikum með skattinn, en mér finnst jafn ánægjulegt að ég er ekki það mikil dramadrottning að ég finni þörf fyrir að skrifa bók um það. Hugi var heillaður þegar ég sýndi honum þessa:
Sagði að ef hann skrifar einhvertíma ævisögu verður þetta eina nafnið sem kemur til greina.
Jahá. Í Kolaportinu í dag átti sér stað smá kraftaverk þegar ég fann bók sem ég er búin að leita að árum saman og var búin að gefast upp á að reyna að komast yfir: Baldintáta eftir Enyd Blyton. Mér finnst það svo yndisleg bók, keypti hana auðvitað. Keypti líka aðra Fiskabók handa Dodda, en fiskar eru eitt af hans aðal áhugamálum. Ég held að þetta séu sjómennirnir þrír sem hann er skírður í höfuðið á. Þeir sofa nefnilega hjá fiskum. Það skilur allavega engin í fjölskyldunni af hverju drengurinn elskar fiska, en ég elska hann og á meðan hann elskar fiska mun ég styðja hann í þeirri ákvörðun. Þegar hingað var komið var ég nú bara one happy camper verð ég að segja og hafði þessi Kolaportsferð farið langt fram úr væntingum, en ekki var allt búið enn. Þegar ég sá þessa bók tók ég heljarinnar stökk, þangað sem hún var, og teygði mig í hana titrandi af æsingi. "Hugi!", kallaði ég, "sjáðu hvað ég fann! REFSING GULA SKUGGANS!" Ég skal segja ykkur það. Og ég fann ekki bara eina, ég fann TVÆR Bob Moran bækur í dag sem ég átti ekki, Guli skugginn og Refsing Gula skuggans. Hversu heppin getur ein manneskja verið? Er búin að uppfæra Bob Moran listann minn og með hverri bók sem ég fæ í safnið styttist í að Bob Moran aðdáanda-leshópurinn verði settur á laggirnar. Ég er að safna meðlimum, komin með fjóra fyrir utan mig sjálfa. Langtímaplanið er að láta gefa allar bækurnar út í þykkri bók og stofna trúfélag þar sem Bob Moran er Guð, Jesú og allur sá pakki og Guli skugginn aðal vondikallinn. Neinei, þetta er bara smá hugmynd. Ég fór í bað í dag, lagðist uppí rúm og sofnaði. Dásamlegt. Dekraði við mig seinni partinn, las í bókinni "Refsing Gula skuggans", hélt bænastund, las meira. Núna er ég að velta fyrir mér hvernig ég svara manninum sem sendi mér póst í morgun og segist ætla að heimsækja mig í sumar. Sýnist hann ætla að púlla Stephen á mig. Þetta er auðvitað versti mögulegi tíminn. Karlmenn. Stórmerkilegt hvernig hann hefur a l l t a f samband ef ákveðin maður gerir það fyrst. Ef ég vissi ekki betur myndi ég halda að þeir væru einn og sami helvítis maðurinn!! Þeir eiga reyndar afmæli á sama tíma, munar tveimur dögum. Sef á þessu. | anna | 21:23 |
comments
Þarna hittirðu á streng í mínu hjarta! Ég vil vera í Bob Moran leshópnum, eins og ég vildi vera Bob Moran sjálfur og berjast við Gula skuggann! Verst að ég held að mín eintök hafi endað í Kolaportinu eftir að mamma tók til í geymslunni. Það skildi þó aldrei vera að eintökin úr Kolaportinu beri upphafstafi einhverra sem upplifðu sig sem Bob Moran sjálfan, liggjandi undir sæng í Breiðholtinu seint um kvöld þegar þeir voru bara 10 ára. Það eru örugglega fleiri en ég sem leita æskuminninganna í Kolaportinu um helgar! Ætti að semja nýja bók "Bob Moran og Musteri minninganna". Mun segja frá miðaldra Bob Moran að leita sannana um að hann hafi afrekað það sem bækurnar sögðu frá. Leið hans liggur frá Kolaporti til Kolaports, frá Reykjavík til Parísar. Helsti keppinauturinn, Ming, reynir að eyða sömu sönnunum þar sem hann líti svo illa út í ljósi sögunnar. deginum reddað! Þarf það að vera leikari? Ég sá allt í einu fyrir mér Pál Óskar sem Bob Moran. En svo er það kannski ekki í stíl við þann Bob Moran sem aðrir sáu fyrir sér. Mig grunar að aðdáendur Bobs Morans kunni að leynast víða. Þannig fékk ég nýverið hjá félaga mínum franska teiknimynd (sjónvarpsseríu frá Canal+, intro hér http://www.youtube.com/watch?v=0xk-XXBvwbs) með Bob og félaga hans Bill Ballantine í aðalhlutverki. Talsett bæði á frönsku og ensku. Engin spurning Frábært! Þú átt Tvífarar Gula skuggans og ætlar að gerast meðlimur svo þá eru bara níu bækur sem vantar. Ég mun auðvitað ekki hætta fyrr en ég á þær allar, en við þurfum ekkert að bíða eftir því. Hvernig líst fólki á að hafa stofnfundinn í Bob Moran félaginu í haust? Helvíti verður þetta gaman. Þetta verður killer leshringur! Nr. 11 | posted by: anna | 7.05.2008 | 0:28:01 | [+] |Ég hlakka til haustsins... post a comment
|
Spái því að leshópur þessi gæti undir hratt upp á sig.
Er að leita að Græna vítinu, sem ég var viss um að ég ætti einhvers staðar. (Er svo með á vísum stað bækurnar: Ungur ofurhugi, Njósnarinn ósýnilegi, Tvífarar gula skuggans, og Njósnarinn með þúsund andlitin.
