 |
|
|
|
 |
Poltergeist
Mánudagur, 05. maí 2008
Bjöllurnar fyrir íbúðina mína eru bilaðar, bæði niðri í andyri og frammi á stigagangi. Á föstudagskvöldið sat hjá mér maður sem veit af þessu og þegar bjallan fór skyndilega að glymja dauðbrá honum. Ég var sallaróleg. Hann spurði hvort ég ætlaði ekki að svara. Hverju, spurði ég. Það er engin að hringja á bjöllunni. Þetta hefur gerst nokkrum sinnum. Það er nefnilega draugur sem vill kynnast mér. Maðurinn stóð upp, svaraði í dyrasímann "halló? halló? er einhver þarna?". Næst fór hann að útidyrunum og opnaði. Það er engin, sagði hann. Ég veit. Bjallan er biluð, það er ekki hægt að hringja henni. En á föstudagskvöldið hleypti hann einhverju inn sem átti við mig erindi. Síðan þá eru skrítnir hlutir búnir að gerast í íbúðinni, t.d. hafa fjórar perur sprungið uppúr þurru, hurðir opnast eða lokast, ísskápurinn opnast og hlutir hverfa og birtast annarsstaðar. Í kvöld ákvað ég að kveða niður þennan draug. Ég lá uppí rúmi, ætlaði að fara snemma að sofa. Hrökk upp við að eitthvað kveikti ljósið inná baði. Ég fór og kannaði statusinn á börnunum, þau voru bæði steinsofandi. Ég slökkti og fór uppí rúm. Hrökk upp við að hurðin skelltist aftur, opnaðist og sjá! Ljós inná baði! Vúhú. Mér stóð ekki á sama. Halló? Ég hálf hvíslaði fyrst en svo hækkaði ég mig, halló? Er einhver hérna? Ekkert. Ég lokaði augunum en fann hvernig kólnaði skyndilega í herberginu og hurðin skelltist aftur. Ekkert rok úti - aldrei þessu vant. Halló??? Ekkert. Ég er ein hérna.. Ekkert. ..og mér er kalt.. Ekkert. ..og svo er ég óþekk líka.. Ekkert. ..djöfuls aumingi ertu Hurðin skelltist enn einu sinni. Ef þú vekur börnin geturðu gleymt þessu Þá fann ég skyndilega hvernig mér kólnaði undir sænginni og fannst eins og eitthvað væri að strjúka upp lærið á mér. B..bíddu.. bíddu, bíddu... think fast! Ég.. ég elska þig. Ég elska þig. Þú ert sá sem ég hef beðið eftir og mig langar að vera alltaf með þér. Alltaf. Viltu vera minn að eilífu? Mér hitnaði aftur undir sænginni, stuttu síðar heyrði ég útidyrahurðina skellast. Ég tók séns.. en hitti á rétt kyn og eins og mig grunaði virkar þetta eins á allt sem karlkyns er, hvort sem það hefur púls eða ekki. Maður á að taka séns í lífinu - en.. djö. Núna er ég komin með svona "the one that got away" dæmi. Kannski hefði ég geta orðið hamingjusöm með þessum ærsladraug. Ég mun sennilega aldrei komast að því. Hann kemur ekki hingað aftur, það er nokkuð ljóst.. | anna | 22:35 |
comments
Ertu viss um að þú sitjir ekki frekar enn og aftur uppi með ærsladverg ? Dularfullt samt hvernig hann hefur náð að hringja bjöllunni, þó biluð sje. Hlýtur að hafa verið með stiga. Nr. 2 | posted by: Ljenzherrann | 6.05.2008 | 5:22:30 | [+] |Takk Sara Mér finnst þetta allt saman mjög dularfullt Ljenzherra. Aðallega orðinn dauðþreytt á þessari helvítis bjöllu sem engin manneskja getur hringt. Hún tekur samt uppá því að hringja eins og endalokin séu í nánd svona uppúr þurru annað slagið. Hvað er með það? Nr. 3 | posted by: anna | 6.05.2008 | 8:22:43 | [+] |Halló Anna. Ég fékk móral þegar ég sá kvittið hennar Söru því ég les anna.is mjög reglulega mér til ánægju. Ég hef þó verið eitthvað treg til að kommenta, kannski aðallega af því að allir hinir sem gera það eru svo snjallir. En hér hefurðu það – mitt sjaldgæfa kvitt. Nr. 4 | posted by: Sliban | 6.05.2008 | 13:02:07 | [+] |Var þetta ekki bara Margeir? Nr. 5 | posted by: Helgi Briem | 6.05.2008 | 14:43:53 | [+] |post a comment
|
Skemmtileg færsla. Ég rakst fyrir tilviljun a síðuna þína og vildi bara kvitta fyrir mig. 
