Mánudagur, 10. mars 2008
Fyrir nokkrum árum var mér gefin rándýr kampavínsflaska. Maðurinn sem gaf mér hana sagði að ég ætti að geyma hana þangað til ég fengi ærlegt tilefni til að opna hana - t.d. þegar ég gifti mig.
Við vitum öll að ekki er ég að fara að gifta mig á næstunni - og ekki stefni ég á að geyma þessa flösku þangað til ég verð áttræð og finn einhvern gigtveikan alzheimer sjúkling til að giftast á elliheimilinu. Það er rugl. Kampavínið verður sennilega ónýtt og death by champagne poisoning er bara eitthvað sem mér finnst ekkert kúl að drepast úr.
Flaskan er búin að sitja þarna inní skáp í langan tíma og stundum hefur hvarflað að mér að hún verði á endanum drukkin í minni eigin jarðaför því ég finn aldrei tilefni sem mér finnst nógu gott til að opna hana. Þangað til í gær.
Í gær rann upp fyrir mér að loksins er ég með akkúrat rétta tilefnið til að opna þessa kampavínsflösku og í dag var ég kölluð á fund hjá mönnum sem tilkynntu mér að búið væri að ákveða að fara leið sem ég lagði til í ákveðnu máli. Með þessu eru þeir að sýna mér alveg gríðarlegt traust. "I won't let you down", sagði ég við þá á official tungumáli fyrirtækisins. Ég þurfti að berjast fyrir þessu - og þeir munu ekki sjá eftir þessari ákvörðun.
Flaskan verður opnuð 15. ágúst n.k., daginn sem ég opna nýjan vef fyrir Marel Food Systems.