Mánudagur, 10. mars 2008
Ég er að fara aftur út seint í þessum mánuði.
Sumt sem ég geri hef ég hingað til flokkað undir leti, t.d. eins og það sem ég ætla að skrifa um núna: snyrtivörur og sápur á ferðalögum.
Ég er kona. Það er sjónarmunur á því hvort ég þvæ mér, greiði og laga til áður en ég fer í vinnuna á morgnanna - og það er ekki sama hvaða vörur ég nota til að þvo mér og greiða. Ég er t.d. svakalega viðkvæm fyrir lykt og hata sápur með ilmefnum. Ég nenni hinsvegar ekki að fara með mökk af sjampóbrúsum, boddílósjoni og hárnæringu með mér til útlanda í hvert skipti sem ég fer. Mér leiðist líka hrikalega að pakka, sérstaklega snyrtivörum, og hef lent í því að froðubrúsi springi í töskunni. Það var gefandi lífsreynsla.
Þess vegna geri ég svona:

Í þessum plastvasa (fæst hjá Eymundsson) eru flöskur sem ég keypti tómar hjá AVEDA (í Kringlunni). Í þessar flöskur setti ég sápu sem ég nota til að þvo mér, sjampó, hárnæringu, svitalyktareyði, efni til að slétta hárið, efni til að hárið rafmagnist ekki, boddílósjon og andlitshreinsir. Þetta tekur jafn mikið pláss og bók.
Hjá MAC í Kringlunni fást litlar krukkur sem hægt er að festa saman. Þarna er meik, dagkrem og tannkrem.
Þessu dóti kem ég svo fyrir í tösku (Lyfja í Lágmúla) sem ég get hengt á snaga á hvaða hóteli sem er og notað sem hálfgerða hillu, hef líka pláss fyrir bursta og maskara og þessháttar.
Sumir myndu kannski flokka þetta undir geðveiki og það má ekki gleyma að ég er auðvitað meyja. Fötlun sem tekur á sig svona birtingarmyndir.
Then it hit me. Sennilega er þetta ekki leti. Ef ég væri löt myndi ég bara sleppa því að þvo mér og vera illa lyktandi í nokkra daga. Þetta er eitthvað annað - og ég haga mér ekki bara svona á þessu sviði. Ég haga mér svona á mörgum sviðum í lífinu.
Ég haga mér svona vegna þess að ég vil hafa hlutina einfalda og þægilega - þó ég þurfi kannski að leggja á mig vinnu til að þeir verði þannig. Þegar ég fer að hugsa útí það blasir við að allt mitt líf hef ég leynt og ljóst verið að reyna að gera allt sem ég geri annaðhvort einfalt eða skemmtilegt. Af því annars finnst mér það boring - og ég hélt að ég gerði þetta af því ég væri svo löt - en ef ég væri löt myndi ég sennilega bara ekki gera neitt!
Stórmerkilegt.
Ég geri þetta með sápurnar til að gera ferðalög þægileg. Eins og ég sé heima hjá mér og hafi allt sem ég er vön að hafa. Einfalt, þægilegt og ánægjulegt. Nenni ekki að hafa þetta flókið, óþægilegt og leiðinlegt - eða úfið og illa lyktandi!
Ég eyði tíma í undirbúning svo restin verði walk in the park.
Mér leiðist alveg rosalega að eyða tíma og fyrirhöfn í hluti ef ég veit að það er hægt að gera þá á annan hátt, sem tekur minni tíma en skilar sömu niðurstöðu eða jafnvel betri. Ég hata að taka löngu leiðina vegna þess að ef ég fer þá leið að markmiðinu.. kemst ég yfir að gera minna overall.
Þannig að þegar ég stend frammi fyrir að þurfa að vinna verkefni, þá byrja ég að spyrja mig "hvað er fljótasta leiðin til að gera þetta?" - og þar sem ég er með fullkomnunaráráttu líka þarf leiðin sem er farin að skila maximum results.
Ég hef alltaf flokkað það sem leti líka.
Blaðamaðurinn spurði mig einu sinni hvernig í andskotanum ég kæmist yfir að gera allt sem ég geri. Ég skildi ekki spurninguna, því ég næ aldrei að gera allt sem mig langar að gera, og þess vegna finnst mér ég aldrei gera nóg.
Kannski langar mig bara að gera of mikið.
Hlakka til að fara í þessa ferð. Einu sinni fannst mér leiðinlegt að fljúga en það var áður en ég fattaði hvað mér finnst gott að vinna í flugvélum - og lestum líka. Kem alveg svakalega miklu í verk við þessar aðstæður - enda fær maður fullkominn vinnufrið.
Ég hef komist að þeirri niðurstöðu að sennilega er ég með smá ranghugmyndir um hvað leti er. Húsasmiðjan! Alltaf sama sagan. Maður heldur að maður viti allt.. en þá var það bara ranghugmynd!
Classic.