Fimmtudagur, 06. mars 2008
Þegar hann kom til landsins fór ég með hann hingað og þangað í Reykjavík og á endanum fékk hann svakalega ofbirtu í augun í allri sólinni og snjónum. Ég fór með hann að kaupa sólgleraugu en hann var kominn með dúndrandi höfuðverk svo ég eldaði ekkert þetta kvöld. Gaf honum bara verkjalyf og hann fór að sofa stuttu eftir að við komum heim, rétt fyrir sjö.
Ég fór í bað og uppí rúm stuttu seinna. Við vorum bæði steinsofnuð fyrir klukkan átta fyrsta kvöldið - hann, dauðþreyttur eftir langt ferðalag, ég - dauðþreytt eftir vinnutörn.
Um nóttina vaknaði ég við að hann spurði hvort það væri að snjóa á andlitið á sér, og ég sagði já. Glugginn var opinn. Honum fannst það algjörlega og alveg magnað. Hann hélt utanum mig þá nótt, bara í smá stund, áður en við flúðum í sitthvort hornið - af því við vorum sennilega bæði skíthrædd um hvað myndi gerast ef við gerðum það ekki.
Hann er ekki fyrsti fjársjóðurinn sem ég finn á Internetinu í formi einstaklings.
Þessi miðill, sem hefur rutt brautina fyrir meiri viðbjóð en ég kæri mig um að vita af í heiminum, er líka staður þar sem allt það fallegasta við einstaklinga fær að blómstra. Í formi orða, ljósmynda, hreyfimynda, hljóðskráa.. óháð því hvernig fólk lítur út, hvaða trú það aðhyllist, hvernig það er á litinn eða hvað því finnst gott að borða í matinn.
Heimurinn er fullur af gullmolum.
Ég verð að finna einhverja leið til að halda einum lengur en í smá stund.