Þetta er vitinn við Svörtuloft. Ekki veit ég hversu mörg ykkar hafa keyrt þangað í snjó - en nú hef ég gert það.
Þegar við komum af aðalveginum varð mér fljótt ljóst að ég gæti ekki snúið bílnum við, svo það eina sem ég gat gert var að halda áfram. Áfram veg sem er jafn breiður og bíllinn með brekkur báðu megin við veginn og hvasst hraunið beið okkar ef ég færi útaf.
Svo Stephen hefur hlotið þann heiður að hafa séð mig mjög hrædda. Ekki margir sem hafa náð því þar sem ég reyni alltaf að fela ef ég verð hrædd - en ég þekki mín takmörk og veit að ég er ömurlegur ökumaður í snjó og það sem ég var að gera var hættulegt.
Það sem ég hugsaði var..
a) ÉG VIL EKKI FESTA BÍLINN
a.a) við vorum lengra en útí rassgati - og fjarri aðalveginum
a.a.a) það var ekkert signal á gsm símanum
b) ÉG VIL EKKI KEYRA ÚTAF
b.b) ég vil ekki skemma bílinn hans Huga - og hefði ég keyrt útaf hefði þurft þyrlu til að ná honum upp
c) ÉG VIL EKKI DEYJA ÚR KULDA
c.c) sem var möguleiki í stöðunni
Það eina sem mér datt í hug að gera var að KEEP GOING.
Ég hef séð menn keyra í drulluralli, þar sem þeir feta sig áfram, gefa svo í og spóla uppá topp... well.. sumsstaðar þarna VORU svona hæðir fullar af snjó og ég bara.. gaf í og reyndi að halda bílnum á veginum.
Hvað annað er hægt að gera?
Stephen fannst ég massa kúl og var töluvert rólegri en ég þó honum stæði ekki á sama. Hann hafði vit á að segja mér það ekki fyrr en við vorum komin uppá þjóðveginn aftur. Ég hefði sennilega flippað úr hræðslu ef hann hefði ekki verið svona rólegur. Hann hafði óbilandi trú á að ég myndi koma okkur í gegnum þetta, samt sagði ég sennilega þrisvar sinnum "I'm just a girl Stephen, I'm not suppose to do this". Mig langar í alvöru talað ekki að gera svona hluti en ef ég þarf þess þá geri ég það sem þarf og ekki gat ég snúið við. Ekki vildi ég láta Stephen keyra og taka ábyrgð á bílnum, enda kann hann ekki að keyra í snjó frekar en ég, þó honum hefði sennilega fundist MEGA GAMAN að keyra svona.
Honum stóð samt ekki á sama hvað ég keyrði hratt á þjóðvegunum og sagði að ef ég væri indjáni væri nafnið mitt "She who drives like the wind".
Stephen hefur frábæran húmor og ég hef grun um að það leiðist engum nálægt honum. Bjó til sögu um "Anna and her fast wheels" þegar við vorum að keyra til Reykjavíkur á laugardagskvöldið í myrkri. Ég ætla ekki að hafa söguna eftir, enda er hún ekki fyndin nema Stephen segi hana því frásagnarstíllinn sem hann notar er svipaður og sá sem Eddie Izzard notar, sem mér finnst frábær. Hann hefur way with words og hvernig áherslur hann notar og líka.. sögurnar sem hann segir eru rosalega visual sem gerir þær fyndnar.
Hann sýndi mér tips and tricks í photoshop, sýndi mér cool hluti á Internetinu og svo töluðum við um "bransann".
Áður en ég keyrði hann útá flugvöll áðan keypti hann handa mér lag á iTunes.
Ég horfði á myndbandið við lagið á youtube og Stephen fannst magnað að hann hafi farið í kirkjugarðinn sem er í myndbandinu, því auðvitað fór ég með hann þangað. Stelpa sem geymir hauskúpur í stofunni fer að sjálfsögðu með vini sína í kirkjugarðinn. Mér finnst svo fallegt og friðsælt þar.
Ég veit að hann er ánægður með ferðina þó ég hafi ekki geta sagt honum neitt merkilegt um Ísland. Reyndar fórum við í matarboð í gærkvöldi þar sem ég var skömmuð fyrir að bulla bara ekki eitthvað svo ég hefði eitthvað að segja.. þannig að í dag, á leiðinni útá völl, kom ég við í Keflavík og sagði honum sögu staðarins. Sem var ALLT bull. Ég held að ég hafi einu sinni komið til Keflavíkur áður og þá í niðamyrkri. Stephen vissi það, en alveg sama hvað hann spurði um.. ég hafði svarið. Við hlógum allavega mikið.
Ég er döpur vegna þess að hann er farinn. Langaði mest að fara að gráta á flugvellinum en ég gerði það ekki. Samt gerðist ekkert þannig á milli okkar, enda höfðum við rætt það mál áður en hann kom og ákveðið að láta allt svoleiðis í friði. Ég er samt döpur. Sennilega vegna þess að það var svo gaman um helgina og það var gott að hafa einhvern hjá sér sem var gaman að tala við og sem er góður við mig en líka vegna þess að.. ..ég var búin að gleyma hvernig það er.
Mér þykir alveg rosalega vænt um þennan strák.
So I do.
Það má.
| anna | 15:57 |
comments
Ríddir'onum ekki neitt? Skemmir það ekki mann(kven)orð okkar á Stóra Bretlandi?
Ég veit að þetta er ótrúlegt, en Stephen veit að ég er ekki þverskurður af fjöldanum, svo þetta er allt í lagi. Hann vissi líka að hann hefði bara þurft að skreppa niðrí bæ til að fá þannig action svo kannski veit ég nú eitthvað örlítið um Ísland.
Við vorum saman í rúmi fyrsta kvöldið en það var svo AUGljóst hvað myndi gerast ef við héldum því áfram að við breyttum fyrirkomulaginu og hann fékk rúmið útaf fyrir sig.
Meina.. ég hef bara ekki TAUGAR í að sofa með svona mikið magn af karlhormónum við hliðiná mér, ég missi vitið! Honum fannst það fyndið. Ég sagði honum að ef ég réðist á hann einhverja nóttina, nauðgaði, rændi og dræpi, þá væri það sökum víkinga menningararfsins - en.. svo var ég farin að vera feimin nálægt honum þarna í lokin, sem er augljóst merki þess að ég hafi verið byrjuð að falla fyrir honum. Ég ræðst ekki á eitt eða neitt í þannig ástandi.
Eins og staðan er í dag eru líkurnar á að samband okkar á milli gangi upp hverfandi og ég vil ekki setja mig í þannig aðstæður.
Legg það ekki á mig.
Ohhh en þessi helgi var æðisleg. Annars væri ég ekki svona leið - því þó ég hafi ekki sofið hjá honum þá langar mig að eiga mann sem er soldið eins og hann - og mér fannst æðislegt að hann væri hér þegar ég fór að sofa og líka þegar ég vaknaði á morgnanna og nennti að tala við mig um hluti sem ég fíla og fíflast með mér.
Þetta var bara.. rosalega gaman.
Er hægt að biðja um meira en það?
Nr. 2 | posted by: anna |
2.03.2008 | 21:08:00 | [+] |
Nr. 5 | posted by: anna |
3.03.2008 | 10:54:08 | [+] |
Nei, ekki glötuð kanína. Þú hagar þér líklega eins og kanínurnar í hverfinu mínu; þær hlaupa hratt í felur þegar þær sjá mig og hundinn minn. Svo gætir þú líka verið bældur hundur og hann hrædd kanína. What do I know. I wasn´t there.