Miðvikudagur, 02. janúar 2008
Ég sé að ég hef gleymt að skrifa um það sem vera mér efst í huga á aðfangadagskvöld, en ég gat ekki hætt að hugsa um hvað mér fannst svínakjötið boring á bragðið og hvað ég þráði að fá gæs, eins og þá sem ég fékk þegar markaðsdeild Marel hélt veislu fyrir jólin.
Áður en ég fór heim úr vinnunni áðan talaði ég við manninn sem skaut og eldaði viðkomandi gæs. Hann sagði að það væri nú ekki mikið mál að elda svona og þar með voru örlög jólanna á mínu heimili verið ráðinn.
Í 36 ár hef ég borðað svínahamborgarhrygg á jólunum og lengi vel borðaði ég þetta líka á áramótunum. Ég er orðin svo hryllilega leið á þessu að það hálfa væri nóg. Fyrir nokkru svissaði ég yfir í kalkún á gamlárs og næstu jól..
Næstu jól þegar ég hef krakkana ætla ég að kaupa eina litla flís af svíni fyrir börnin en skjóta gæs fyrir mig. Það verður bara ein regla:
Allir verða að borða einn bita af gæs og meðlæti áður en þeir fá að borða svínið.
Er ég vond?
Þetta verða næstu barnajól. Næstu jól er ég ein og þau verða kosher.
Eitt flottasta móment í markaðssetningunni gagnvart krökkunum verður þegar ég kem heim í rambó búningnum með gæsina - sem ég skaut sjálf - og þegar ég segi þeim æsispennandi sögu frá því hvernig þessi gæs svoleiðis réðist á mig með einbeittum brotavilja og mér brá svo að ég rétt náði að skjóta hana í fótinn. Þá reyndi gæsin að pota úr mér hægra augað með gogginum svo ég varð að skjóta hana aftur og snúa úr hálsliðnum. Just in case.
Þegar þau neita að borða gæsina mun ég brotna saman og fara að gráta - eða segja "en Guð segir að við eigum að borða það sem við drepum, annars er nefnilega ljótt að drepa. Vilji þið að ég fari til helvítis? Á afmælinu hans Jesú!!"
Sé til hvernig ég sel þeim þetta. Það fer eiginlega eftir því hversu fullnægð ég verð at the time en eitt er á tandurhreinu. Það verður ekki aftur svín í matinn hjá mér á jólunum. Ég er komin með ógeð.