Laugardagur, 22. desember 2007
Í dag tók ég eitthvað um tuttugu þúsund íslenskar krónur og breytti þeim í mat. Þegar við vorum búnar að ferja þetta inní andyri máttum við burðast með þetta alla leið uppá fimmtu hæð eftir að frumburðurinn neitaði að taka í mál að halda jólin í andyrinu, þar sem maturinn var.
Mér leið allavega eins og þetta væru fimm hæðir.
Þegar við vorum búnar í Bónus fórum við í nýju Krónu búðina útá granda og komumst að því af hverju engin var í Bónus. Það eru allir í Krónunni, enda er það helvíti góð búð.
Ég var að setja epli í poka og útskýra fyrir frumburðinum að ég yrði að kaupa mandarínur, þó engin á heimilinu borðaði þær nema ég - og þó við ættum tvo kassa fyrir, þegar Egill sjálfur úr Silfri Egils kom að og spurði "Ert þú ekki Anna?"
Ahah! Ég vissi það allan tímann! Fólkið í sjónvarpinu getur séð mann! Svo segja læknar að ég sé paranoid..
Annars kalla ég hann góðan að hafa þekkt mig, ég var nefnilega í dulbúningi. Hafði ekki einu sinni rænu á að óska honum gleðilegra jóla. Kannski fæ ég tækifæri til þess annarstaðar.
Þegar við vorum búnar að versla keyrði ég óvart inná bílaplanið við hliðiná Krónunni. Risastórt og engir bílar. Ég sver.. veit ekki hvað kom yfir mig.. en ég fór að gefa í og láta bílinn slæda í hálkunni. Í sætinu við hliðiná mér sat frumburðurinn sallarólegur (vegna þess að ég var ekki að fara neitt hratt) og sagði "eh.. mamma. Hvað ertu eiginlega að gera?"
Ég er að leika við Z German! Vííííííííí
Þetta hefur sjálfsagt verið alveg ógeðslega fyndin sjón vegna þess að ég var í alvöru ekki að fara hratt. "Amma slettir úr klaufunum" pathetic dæmi eitthvað - en gaddem hvað mér fannst gaman. Þetta er ekki svona gaman á framhjóladrifnum bíl.
Við fórum á bensínstöð dauðans á leiðinni heim og þegar ég kom aftur inní bílinn, leit ég á frumburðinn og sagði: veistu hvað mig langar að gera núna?
Hún hristi höfuðið. Mig langar að fara aftur á planið hjá Krónunni að leika við Zgerman.
Hún fór að hlæja.
Ég keyrði heim og hún spurði af hverju ég hefði ekki farið aftur á planið hjá Krónunni.
Sagði henni að ég væri að hugsa um að fara í kvöld, seint.
Hún fór að hlæja.