 |
|
|
|
 |
A long time ago..
Föstudagur, 09. nóvember 2007
Það gerðist fleira kvöldið sem ég hringdi í manninn sem ég vildi ekki fara á deit með. Svolítið sem samtalið við hann hafði bein áhrif á. Seinna um kvöldið fór ég nefnilega að hitta mann sem mig hefði ekki grunað að ég færi að heimsækja ef einhver hefði sagt mér það fyrir viku síðan. En svona er lífið, hann hafði samband og bað mig að koma. Ég ákvað að klára þetta og hitta manninn sem ég blúsaði yfir í tvö ár eftir að við hættum saman. Anna says: jæja Harpa Ég fer alltaf fótgangandi til hans, enda stutt að fara. Ég vissi ekki hvað ég ætlaði að segja við hann en það var aukaatriði - ég hef aldrei geta talað við hann um neitt sem skiptir máli hvort sem er. Ég vissi hinsvegar alveg til hvers ég var að fara. Drama? Ást er fricking drama. Það var skrítið að koma heim til hans aftur, en ég vissi samt einhvernvegin alltaf að ég ætti eftir að koma þangað one last time. Ég opnaði útidyrahurðina eins og venjulega, lokaði á eftir mér. Gekk upp stigann.. vissi ekki hvar hann var í íbúðinni en þegar ég sá hann beið ég eftir að ég myndi finna sting í hjartanu eða maganum eins og gerist alltaf þegar ég sé hann. Ekkert gerðist. Ég settist og var mjög.. viðskotaill fyrst. "Örg", eins og hann orðaði það. Enda var ég í vörn - hrædd um að ég hefði rangt fyrir mér - að hann hefði ennþá þessi sömu áhrif á mig sem hann hafði alltaf. Á meðan við töluðum saman horfði ég í augun hans. Ég beið og ég beið og ég beið og ég beið og ég beið.. en ekkert gerðist. "Lofaðu mér að vera hamingjusöm Anna, lofaðu mér að þú eigir eftir að fara eftir eigin sannfæringu". Mér finnst hann ennþá myndarlegur. Mér finnst hann skemmtilegur. Hann hefur húmor sem ég fíla og sennilega hefðum við orðið ágætt par ef ég hefði náð til hans. Hann hefur bara aldrei hleypt mér að sér og ég hef aldrei verið hluti af honum, á sama hátt og hann var hluti af mér. Nema.. hann er ekki hluti af mér lengur. Sama hvað ég horfði lengi í augun á honum þetta kvöld, hann náði ekki til mín. Eftir allan þennan tíma, alla þessa vanlíðan og sorg.. Og svo er það bara horfið. Mér á eftir að þykja vænt um hann samt sem áður og vona að honum gangi vel, veit nú ekki hvurslax róbot ég væri ef mér yrði sama um einhvern sem ég hef haft svona miklar tilfinningar til, en ég elska hann ekki lengur. Ég get actually horft í augun á þessum manni og haldið sönsum. Þið megið alveg gera grín að mér í kommentunum, en þetta var stórt móment fyrir mig. Það liðu tæp tvö ár eftir að við hættum saman áður en ég gat hugsað mér að svo mikið sem horfa á aðra menn. Reyndar var það nú frekar jákvætt - þó ég ætli ekki að neita mér um snertingu í svona langan tíma aftur. Ég gerði mikið af góðum hlutum á þessum tíma og finnst ekkert átakanlega leiðinlegt hvar ég er stödd í dag, en ég hef aldrei verið svona heartbroken áður. Vona að ég verði það ekki aftur. Við spjölluðum í rúman klukkutíma um allt og ekkert áður en ég fór heim. Sennilega hefur hann aldrei kynnst mér þegar ég er "í lagi", ég var alltaf útúr heiminum þegar hann var nálægt - enda sagðist hann aldrei hafa verið alveg rólegur nálægt mér vegna þess að ég var svo.. "óhugnanleg". Það er líklega hárrétt hjá honum. Ég var líka óhugnanlega hrifin af honum. Þetta var ekkert smá skrítin upplifun fyrir mig og ég held að hann hafi fundið að ég er ekki hrifin af honum lengur. Hann er sennilega jafn fegin og ég. Ég kyssti hann á kinnina þegar ég fór og gekk brosandi niður tröppurnar. Ég hafði fengið það sem ég fór til að sækja. Anna says: Harpa Harpa skilur ekki af hverju ég vil ekki fara á deit með manninum sem ég hringdi í, en ég get það ekki. Ef ég færi á deit með honum væri ég að fara gegn eigin sannfæringu - og brjóta loforð sem ég gaf honum. Ég vil ekki gera það. | anna | 7:24 |
comments
Þetta er dálítið hallærislegur broskall, ég hefði frekar bara átt að nota Takk ofurbaun Sumt lifir langt fram yfir síðasta söludag - en þegar það er dautt, þá e það dautt. Ástríðufull ást varir bara í nokkrar vikur og í mesta lagi mánuði. Eftir það verður þetta meira eins og að vinna á flökunarvél frá Marel. Ef hann hefði ekki hafnað þér þá hefðir þú verið búin að fá nóg fyrir löngu síðan. Kannski þarftu bara langa röð af ljónastrákum (hann gat komið þrisvar á einum eftirmiðdegi?). Eða þú flytur inn með Alan Hudson og sættir þig við öryggi, umhyggju og eftirlaun fram yfir gott kynlíf. Nr. 6 | posted by: Organistinn | 11.11.2007 | 8:02:56 | [+] |Takk Sigga!
Af hverju langa röð af ljónastrákum? (3x - passar) Það getur aldrei orðið löng röð af einhverju sem er sjaldgæft. Það er tvennt í viðbót sem ég skil ekki. a) af hverju ætti kynlífið ekki að vera gott með Alan? Það er annar maður sem ég á eftir að fá closure á. Hann mun sennilega koma til landsins í lok mánaðarins. Eftir það er ég tilbúin að finna þennan sem er alvöru. ps. Var aldrei nein ástríða á milli þín og organistakonunnar? Ég var bara búinn að drekka of mikð rauðvín í gær og setti því inn þessa klisju. Málið er aðeins flóknara en það. En dulnefnið Organistinn er feimnari en raunveruleikapersónan Anna, þannig að við verðum að ræða málið nánar yfir tei þegar þú heimsækir frystihúsin hérna. Ég átti alls ekki við að sex væri ekki gott með Alan. Ég tók Alan bara sem generic mótsögn við ljónadrenginn -- sem dæmi um all around good og stable guy sem á eftir að vera giftur sömu konunni allt maraþonið. Þrisvar á einum eftirmiðdegi er spretthlaup. Það er alls ekki víst að ljónið vilji eða geti klárað maraþon. Nr. 8 | posted by: Organistinn | 12.11.2007 | 10:19:25 | [+] |Ljónið vill og getur klárað maraþon. Hann þarf bara að finna réttan hlaupapartner fyrst. Þegar ég gifti mig var ég soldið hrædd um að ég myndi gefast upp einhverstaðar í maraþoninu. Ég var eiginlega alveg logandi hrædd um það, því ég vildi alls ekki bregðast. Ég var kjáni. Því ég reiknaði aldrei með því að partnerinn myndi bregðast. Not for a second. Ég var algjörlega sannfærð um að hann myndi fara með mér alla leið. Hvað er það við þig og Alan sem fær ykkur til að sjá verðmæti þess að fara alla leið með sömu konunni? Af hverju fuckið þið því ekki up eins og svo margir af kynbræðrum ykkar? Og af hverju lesa menn eins og þið anna.is? Nr. 9 | posted by: anna | 12.11.2007 | 14:36:19 | [+] |Ég les þig af því að þú ert skemmtileg og gott sport. Og þótt þú skáldir helminginn þá ert þú meira authentic en margir íslenskir bloggarar. Svo kemur útilegustatusinn inní málið; þú ert jafngóður mælikvarði á íslenskt þjóðfélag og margt annað. Jafnvel íslenska útrásin hefur náð að setja mark sitt á anna-punktur-is. Þú varstu dávn og át og tróðst þig fulla af ís á hverju kvöldi fyrir framan sjónvarpið þegar ég kynntist þér fyrst. Nú keyrir þú ofan á himninum á BMW, og straumur elskhuga liggur upp og niður stigaganginn. Nr. 10 | posted by: Organistinn | 13.11.2007 | 3:00:19 | [+] |Það var reyndar ekki ís sem ég borðaði, það var poppkorn. Straumur elskhuga segirðu. Þetta ljón er að meika svakalegt impression þykir mér, hann er eini straumurinn upp og niður stigana hjá mér undanfarin 3 ár og það er nú ekkert útséð með hvort sá þýski kemur. Er að segja þér, ég pissaði honum svo off um helgina að hann er sennilega hættur við. I still got it. Nr. 11 | posted by: anna | 13.11.2007 | 13:11:14 | [+] |post a comment
|
lengi lifir... hehe
