 |
|
|
|
 |
Holy shit!
Miðvikudagur, 28. nóvember 2007
Ég var búin að gleyma að þetta lag væri til en þegar ég fékk það sent áðan var mér þrykkt down memory lane.. og það sem ég sá var ekki fallegt. Tískulega séð. Ef þetta er ekki yndislegt barn síns tíma.. og þó það sé bara miðvikudagur þá má alveg taka smá nostalgíu. Koma svo.. setja allt í botn - and think.. blacklight! The first step of affection the art of my illusion and still they keep returning - will they ever learn and still they keep forgetting 'cause baby it's a love trap, love trap love trap, love trap my present situation so don't you try resisting and still they keep returning - will they ever learn and still they keep forgetting 'cause baby it's a love trap, love trap love trap, love trap | anna | 23:16 |
comments
Whoa... Er þetta (þeas það sem textinn fjallar um) ekki "rubbing it the wrong way" ? Ég myndi halda að (út frá textanum) þá væri þessi peróna afskaplega einmana eftir að fyrstu hrukkurnar koma í ljós, brjóstin farin í frí suður á bóginn og eina sem heldur andlitinu á sínum stað uppsafnað spartl og rautt skipalakk... Því ekki virðist hún vilja keyra á jafnræðisreglunni, svo mikið er víst Ég er með smá hita og kannski er það ástæðan fyrir því að ég sé ekki alveg samhengið á milli þess sem ég skrifaði og það sem þú sagðir. Ég skildi eiginlega ekki það sem þú skrifaðir en það hljómar biturt. Prufaðu að taka annað rennsli á laginu - nema í þetta sinn mæli ég með því að þú farir úr að ofan og bindir helst hálsbindi utanum ennið á þér ef þú átt þannig. Ef einhver getur lánað þér gloss ertu í góðum málum. Stökktu svo uppá stofuborð og byrjaðu á að taka bara normal "hliðar saman hliðar". Tvær mín inní lagið skaltu taka hendurnar með og smella fingrum í takt. Næst ferðu að ýkja "hliðar saman hliðar" og setur smá fútt í þetta með mjöðmunum. Það er nefnilega engin ástæða til að hafa ekki gaman að lífinu ofaná stofuborði. Ekki gleyma að brosa. Það kostar ekkert! Vúhú post a comment
|
