 |
|
|
|
 |
Maneater
Fimmtudagur, 01. nóvember 2007
Ljónið er hrætt við sófann minn. Í fyrsta skipti sem hann lagðist í sófann, át sófinn lyklana hans. Ég yrði ekki hissa þó allir fyrrverandi kærastar þínir væru þarna einhverstaðar! Ég fór að hlæja - en hætti því snarlega þegar visin hönd stakk sér undan púðanum. Ljónið öskraði og stökk á fætur. Djöfullinn er þetta! Það má svosem alveg orða það þannig. Helvítið hann Margeir! Ég vissi að hann væri einhverstaðar í íbúðinni! Í morgun vaknaði ég við að hann var að leita að skyrtu sem passaði yfir bolinn sem hann var í. Mig minnir að hann hafi sagt mér að sofa bara lengur - enda var þetta mjög snemma morguns. Mér fannst þetta notalegt, að liggja þarna og hlusta á hann taka sig til. Þegar hann var tilbúinn kom hann til mín í rúmið, djöfull var þetta ljótt kvikindi þarna í sófanum, ég er ekki viss um að ég þori að koma heim til þín aftur. Ég fullvissaði hann um að mitt fyrsta verk þegar ég kæmi heim væri að setja Margeir í sorpkvörnina þannig að við þyrftum ekki að hafa áhyggjur af honum lengur. Þá kyssti ljónið mig, greinilega dauðfegið. Ég heyrði þegar útidyrahurðin niðri skelltist. Lá í smá stund í rúminu hans áður en ég settist upp og nuddaði augun, svo klæddi ég mig og fór heim að leita að Margeiri. Helvítis dvergurinn hefur fundið á sér að ég myndi reyna að myrða hann þegar ég kæmi aftur heim. Hann er allavega ekki í sófanum.
 Thank you
Föstudagur, 02. nóvember 2007
Deildin mín hélt fyrir mig kveðjuhóf í lok vinnudags í dag. Ég vissi ekki að það stæði til fyrr en nokkrum klukkutímum áður. Þegar ég sá veitingarnar, sem voru veglegri en í fermingarveislunni minni, rann upp fyrir mér að annaðhvort kann þetta fólk að halda veislu - eða þau eru svona rosalega feginn að losna við mig. "Við sjáumst svo eftir áramót, er þetta Marel bara ekki eitthvað sprotafyrirtæki? Ég kannast ekkert við nafnið, þetta fer á hausinn á hálfu ári - þú kemur aftur." Þau gáfu mér í kveðjugjöf mynd af ljóninu, eins og þau sjá það fyrir sér, (myndin verður á skrifborðinu mínu hjá Marel) og glærushow með sögu sem mér fannst óborganleg. Það var reyndar ein mynd af mér í.. vafasömum stellingum með ljóninu - ég vissi ekki að Glitnir væri með paparazzi ljósmyndara á sínum snærum. Samt.. ég kom bara ágætlega út þannig lagað, hefði kannski mátt vera búin að fara í vax. Mér fannst líka brilliant að glærushowið var í Glitnis brandinu, sem segir mér bara að þetta eru serious professionals - með húmor. Getur ekki tapað. Mér þykir svo vænt um þetta fólk sem ég hef eytt mestum tíma mínum með frá því í janúar og ég kem til með að sakna þeirra. Allra nema Hjálmars auðvitað, þar sem ég kem til með að stalka hann eitthvað áfram. Var að kaupa bílskúr í hverfinu þar sem hann býr, sparar bensín og nú hef ég aðgang að salerni! Í lokin var myndum varpað uppá vegg úr vinnuferð sem við fórum í á tímabilinu, mikið er þetta búið að vera gaman! Ég er eiginlega hálf depressed núna og hef ákveðið að gifta mig ekki aftur - enda er það tómt rugl, hvort sem um manneskju eða fyrirtæki er að ræða. Fjarbúð er málið, ég er alltaf að segja það og as of today opnaðist fyrir markað af karlmönnum sem vinna fyrir Glitni. As of today lokaðist líka markaður af karlmönnum sem vinna fyrir Marel. Ég mætti í selskinnskápunni minni í vinnuna og var bæði spurð að því hversu margir selir fóru í að búa kápuna til - og - hvort örlög ljónsins yrðu að enda sem motta við rúmið mitt. Ég svaraði FUCK THE SEALS - fattaði um leið að næst finn ég mér auðvitað sel. Kannski á ég eftir að deita allt O'Reilly safnið áður en ég finn það sem ég þarf. Dreg samt mörkin við flugur. Ég bara þoli ekki flugur og það er líka ekki hægt að sauma föt úr þeim. Bygons. Rosalega finnst mér skrítið að vera hætt. Það sem ég tek með mér eftir þennan tíma hjá Glitni er miklu verðmætara en peningar.
Afríka
Mánudagur, 05. nóvember 2007
Ég er búin að sjúga uppí nefið s.l. hálftíma og augun í mér eru öll bólgin. Kemur í ljós að ég er með ofnæmi fyrir ljónastráknum. Á meðan, í Afríku - af öllum stöðum... Situr karlmaður einn á ströndinni og hugsar um hvernig það verður að hitta mig aftur.
Þetta er rétti tíminn fyrir hann til að koma svosem, ég á ekkert þannig óuppgert lengur - nema hann. Í kvöld komst ég líka að því að mig langar að eignast kærasta. Það gæti reyndar verið e.k. stundarbrjálæði af því ég var að skilja við Glitni. Ekki ósennilegt. Það gæti líka bara verið þörf fyrir nánd og væntumþykju - af því ég fæ bara taste - og ég bakka af því ég vil ekki verða húkkt - á efni sem er bara framleitt á einhverri lítilli eyju útí heimi og ekki nokkur leið að nálgast með góðu móti. Sennilega er ég bara á einhverjum sentimental stað í tíðarhringnum. Helvítis hormónar alltaf hreint - helvítis ofnæmi! Ég ætla að snýta mér..
Ljónið
Mánudagur, 05. nóvember 2007
Ég er ekki vön að birta myndir úr mínu persónulega myndaalbúmi, en þetta er of sætt ljón. Clarityn er málið.
Time out
Mánudagur, 05. nóvember 2007
Þess vegna hef ég ákveðið að setja bloggið í slipp tímabundið. Sem er eiginlega sorglegt vegna þess að það er aldrei eins mikið að skrifa um eins og þegar maður byrjar á nýjum vinnustað. Það á oftast bara ekkert erindi á netið. Ég mun sennilega vera lítið við á msn líka. Á von á slatta af bókum frá Amazon sem ég vil gefa mér tíma til að lesa. Stefnir í að ég fari í nám eftir áramót og já.. það er bara margt að gerast. Á stuttum tíma. Þangað til ég kem aftur.. veriði ljón. Feels good.
Time in - and out again
Miðvikudagur, 07. nóvember 2007
Nú á ljónastrákurinn eftir að stríða mér og sennilega bíta mig í rassinn líka því hann sagði að ég gæti ekkert tekið mér pásu frá blogginu. Kannski er það rétt hjá honum. Ég veit það ekki. Ég veit hinsvegar að ég átti yndislegt samtal við mann í gærkvöldi, þrátt fyrir að ég væri að segja honum að ég vildi ekki fara á deit með honum. Ég hringdi í hann og útskýrði þessa afstöðu mína. Hann sagði að það væri allt í lagi, skildi að fólk verði að fara eftir sinni sannfæringu - og ef fólk gerir það, þá verður það hamingjusamt. Hann sagði líka að honum hefði liðið alveg rosalega vel nálægt mér, ég hafi svo þægilega nærveru og sé svo.. "ég sjálf" sem honum finnst sjaldgæft. Þakkaði mér margoft fyrir þennan litla tíma sem hann hefur eytt með mér og fyrir að hafa hringt, í stað þess að láta hann senda endalaust sms þangað til hann gæfist upp. Honum finnst ég meiri manneskja fyrir vikið - sem mér þótti vænt um. Svo sagði hann það sem made my night. Lofaðu mér Anna, vertu hamingjusöm. Hlustaðu á það sem hjartað segir þér og þá áttu eftir að rúlla þessu upp, þú veist það sjálf. Mig langar ekki að hitta þig eftir tvö ár útá götu með depurð í augunum. Þú ert allt of klár og flott kona, og það er of mikið í þig varið til að það fari þannig fyrir þér. Viltu lofa mér að þú hlustir á eigin sannfæringu? Ég skal reyna mitt besta, svaraði ég. Nei Anna. Ekki reyna. Þú þarft að gera það. Viltu lofa mér að þú eigir eftir að fara eftir eigin sannfæringu? Já... ég skal gera það. Gott. Það var mjög gaman að kynnast þér þó örstutt væri. Ég bara vissi þegar ég sá þig með bleika hattinn og Glitnis skiltið um hálsinn að þetta væri kona sem ég yrði að tala við - og ég sé ekki eftir því. Þú hefur númerið mitt ef þú vilt spjalla og ekki hika við að nota það, anytime. Ég hef aldrei átt jafn skemmtilegt samtal við mann sem ég vil ekki fara á deit með og ég ætla ekki að brjóta loforðið sem ég gaf honum um að ég muni fylgja sannfæringu minni og ég mun ekki reyna, ég mun gera það. Þetta líf. Það er svo yndislegt! Óútreiknanlegt og skrítið. Og þó maður sé stundum kvalin og sár og lítill þá lagast það. Ef maður bara gefur sér tíma til að jafna sig. Ef fer sem horfir mun ég ekki vera döpur í augunum þegar ég hitti loforðamanninn næst á förnum vegi. Ég á mjög sennilega eftir að geisla af hamingju - eins og ég geri akkúrat núna. Eða eins og hann sjálfur hefði orðað þetta.. Mundu Anna. Þú átt að vera hamingjusöm - fyrir aaaallan peninginn! I will. I promise.
A long time ago..
Föstudagur, 09. nóvember 2007
Það gerðist fleira kvöldið sem ég hringdi í manninn sem ég vildi ekki fara á deit með. Svolítið sem samtalið við hann hafði bein áhrif á. Seinna um kvöldið fór ég nefnilega að hitta mann sem mig hefði ekki grunað að ég færi að heimsækja ef einhver hefði sagt mér það fyrir viku síðan. En svona er lífið, hann hafði samband og bað mig að koma. Ég ákvað að klára þetta og hitta manninn sem ég blúsaði yfir í tvö ár eftir að við hættum saman. Anna says: jæja Harpa Ég fer alltaf fótgangandi til hans, enda stutt að fara. Ég vissi ekki hvað ég ætlaði að segja við hann en það var aukaatriði - ég hef aldrei geta talað við hann um neitt sem skiptir máli hvort sem er. Ég vissi hinsvegar alveg til hvers ég var að fara. Drama? Ást er fricking drama. Það var skrítið að koma heim til hans aftur, en ég vissi samt einhvernvegin alltaf að ég ætti eftir að koma þangað one last time. Ég opnaði útidyrahurðina eins og venjulega, lokaði á eftir mér. Gekk upp stigann.. vissi ekki hvar hann var í íbúðinni en þegar ég sá hann beið ég eftir að ég myndi finna sting í hjartanu eða maganum eins og gerist alltaf þegar ég sé hann. Ekkert gerðist. Ég settist og var mjög.. viðskotaill fyrst. "Örg", eins og hann orðaði það. Enda var ég í vörn - hrædd um að ég hefði rangt fyrir mér - að hann hefði ennþá þessi sömu áhrif á mig sem hann hafði alltaf. Á meðan við töluðum saman horfði ég í augun hans. Ég beið og ég beið og ég beið og ég beið og ég beið.. en ekkert gerðist. "Lofaðu mér að vera hamingjusöm Anna, lofaðu mér að þú eigir eftir að fara eftir eigin sannfæringu". Mér finnst hann ennþá myndarlegur. Mér finnst hann skemmtilegur. Hann hefur húmor sem ég fíla og sennilega hefðum við orðið ágætt par ef ég hefði náð til hans. Hann hefur bara aldrei hleypt mér að sér og ég hef aldrei verið hluti af honum, á sama hátt og hann var hluti af mér. Nema.. hann er ekki hluti af mér lengur. Sama hvað ég horfði lengi í augun á honum þetta kvöld, hann náði ekki til mín. Eftir allan þennan tíma, alla þessa vanlíðan og sorg.. Og svo er það bara horfið. Mér á eftir að þykja vænt um hann samt sem áður og vona að honum gangi vel, veit nú ekki hvurslax róbot ég væri ef mér yrði sama um einhvern sem ég hef haft svona miklar tilfinningar til, en ég elska hann ekki lengur. Ég get actually horft í augun á þessum manni og haldið sönsum. Þið megið alveg gera grín að mér í kommentunum, en þetta var stórt móment fyrir mig. Það liðu tæp tvö ár eftir að við hættum saman áður en ég gat hugsað mér að svo mikið sem horfa á aðra menn. Reyndar var það nú frekar jákvætt - þó ég ætli ekki að neita mér um snertingu í svona langan tíma aftur. Ég gerði mikið af góðum hlutum á þessum tíma og finnst ekkert átakanlega leiðinlegt hvar ég er stödd í dag, en ég hef aldrei verið svona heartbroken áður. Vona að ég verði það ekki aftur. Við spjölluðum í rúman klukkutíma um allt og ekkert áður en ég fór heim. Sennilega hefur hann aldrei kynnst mér þegar ég er "í lagi", ég var alltaf útúr heiminum þegar hann var nálægt - enda sagðist hann aldrei hafa verið alveg rólegur nálægt mér vegna þess að ég var svo.. "óhugnanleg". Það er líklega hárrétt hjá honum. Ég var líka óhugnanlega hrifin af honum. Þetta var ekkert smá skrítin upplifun fyrir mig og ég held að hann hafi fundið að ég er ekki hrifin af honum lengur. Hann er sennilega jafn fegin og ég. Ég kyssti hann á kinnina þegar ég fór og gekk brosandi niður tröppurnar. Ég hafði fengið það sem ég fór til að sækja. Anna says: Harpa Harpa skilur ekki af hverju ég vil ekki fara á deit með manninum sem ég hringdi í, en ég get það ekki. Ef ég færi á deit með honum væri ég að fara gegn eigin sannfæringu - og brjóta loforð sem ég gaf honum. Ég vil ekki gera það.
Day one
Föstudagur, 09. nóvember 2007
Fyrsti dagurinn í vinnunni. Báðir krakkarnir veikir svo ég mætti bara örstutt til að fá allan aðgang og til að heyra um fyrsta fundarboðið. Ég er að skrifa þetta vegna þess að mig langar að muna hvernig mér leið í dag. Þetta verkefni er H U G E, sem gerir það bara meira spennandi. Rosalega margt sem ég þarf að setja mig inní og margt sem ég þarf að læra. Marel er H U G E. Ég gerði mér satt að segja enga grein fyrir því hvað þetta er orðið stórt fyrirtæki á alþjóðamarkaði. Ég tilheyri corporate hlutanum og stýri uppbyggingu vefsvæða Marel Food Systems og markaðssetningu fyrirtækisins á netinu - það þurfa að líða nokkrir mánuðir áður en ég get sagt þetta upphátt án þess að fá panic attack og þorna upp í munninum. Skál fyrir því.
..... ljónshjarta
Laugardagur, 10. nóvember 2007
Í gær fór ég og færði ljónastráknum mat sem hann reif í sig með frönskum og tómatsósu. Hann var búinn að vera veikur og ljón eiga til að verða svöng. Á eftir talaði hann um hvað börn koma subbuleg í heiminn. Börn geta verið sóðar, það eru engar ýkjur. Ljónastrákurinn er búinn að vera ofboðslega góður við mig. Þegar ég var lítil og blá vegna þess að ég var að hætta hjá Glitni sagði hann mér að koma til sín. Þegar ég kom, tók hann mig í fangið og hélt utanum mig. Strauk mér um hárið. Sagði awwwww, svona, svona. Þetta verður allt í lagi. Þegar hann hafði haldið þannig utanum mig í smá tíma og mér leið miklu betur sagði hann: "annars skil ég ekki yfir hverju þúrt að blúsa. Flott staða, hærri laun.." Ég fór að hlæja. Ég var líka ekki að blúsa yfir nýju vinnunni, en mér þótti svo vænt um að hann huggaði mig, var soldið hissa því ég reiknaði aldrei með því að hann vildi gera svoleiðis fyrir mig. Ég á eftir að sakna þess að kúra við þennan ljónastrák. Ég á eftir að sakna þess þegar hann bítur mig í rassinn líka. Ég á eftir að sakna þess þegar hann setur skeifu á munninn og horfir á mig með ljónaaugunum sínum. Mér þykir vænt um hann. Og ég var mjög heppin að finna hann. Hann kenndi mér að það eru til strákar sem finnst gott að vera góðir við mig, finnst gott að halda utanum mig, finnst gott að hafa mig hjá sér, geta actually sofið með mig í rúminu og skilja að ég geti verið lítil og blá þó ég hafi skrítnar ástæður fyrir að vera það. Þetta er eitthvað sem ég þurfti að vita að væri til og hann kom mér á óvart þarna því hann er töffari. Ég hef satt að segja aldrei verið með svona töff strák áður. Hann hefur hinsvegar meiri þroska en hann gefur sjálfum sér kredit fyrir. Auðvitað fór mér að þykja of vænt um hann.
Ég á kannski eftir að heimsækja ljónastrákinn í útlöndum. Við erum ekkert hætt að þekkjast og hann er búinn að bjóða mér að koma. Hann er líka búinn að stríða mér á því hvað ég er rosalega dugleg í bloggpásunni minni. Eins og ég vissi að hann myndi gera. Mér finnst það sætt. Ekki gleyma samt.. einhvern daginn, þegar þú situr á ströndinni í ljósu jakkafötunum þínum með sólgleraugun og hattinn. Einhvertíma þegar þér líður alveg rosalega vel.. ..mundu þá að sumir góðir hlutir hafa engan endi.
All set..
Laugardagur, 10. nóvember 2007
Þetta er smá einkahúmor og þegar ég fór í Ikea í dag.. ég varð.
Sunnudagsbíltúr
Sunnudagur, 11. nóvember 2007
Frumburður: Vildirðu ekki bíl með geislaspilara sem virkar?
Killer
Mánudagur, 12. nóvember 2007
Nú hefur ákveðin karlmaður sagt mér að hann sé að koma til landsins í lok mánaðarins til að hitta mig. Hann er tveimur árum yngri en ég. Ég sá hann fyrst fyrir rúmum tveimur árum síðan og ég er búin að skrifa um hann stundum á bloggið, en ég hef aldrei skrifað alla söguna. Ég er ekkert viss um að ég eigi eftir að gera það. Hann á eitt langtíma samband að baki, sjö ár, sem gefur vísbendingu um að hann sé sambandshæfur og búinn að taka út ákveðin þroska. Hann er barnlaus en setur ekki fyrir sig að ég eigi börn. Hann hefur húmor sem ég fíla en gerir greinamun á gríni og alvöru þannig að það er hægt að tala við hann. Hann er klár og fljótur að hugsa. Hann er vatnsberi. Hann er rétt yfir einn og nítíu á hæð. Hann er ekkert venjulega flott vaxinn og lifir heilbrigðu lífi - bæði hvað varðar hreyfingu og matarræði. Hann er ekki trúaður, sem mér finnst kostur og hann fílar Galdradúkkurnar mínar. Hann er dökkhærður. Hann hefur æðislega fallegt bros sem nær til augnanna. Hann hefur græn augu. Hann lyktar vel - og finnst ég lykta vel. Hafði orð á því í kommenti sem hann setti á síðuna mína daginn eftir að við hittumst. Merkilegt að þetta hafi verið eitthvað sem við tókum bæði eftir við hvort annað. Hann hefur flotta rödd. Hann er rafmagnsverkfræðingur og vinnur sem framkvæmdarstjóri. Hann man hvenær ég á afmæli og hefur sent mér eitthvað fallegt þegar ég á afmæli þessi þrjú skipti frá því hann hitti mig. Sem ég kann að meta. Hann actually fílar að ég skuli blogga þó hann skilji ekki tungumálið sem ég skrifa á. Hann hefur sjálfstraust. Ég veit ekki hvort hann gerir alvöru úr því að koma. Meina.. við töluðum saman í fimm mínútur fyrir rúmum tveimur árum síðan. Reyndar gerðist eitthvað mjög skrítið á milli okkar á þessum örstutta tíma. Veit ekki hvort það var kemistrí en undarlegt var það, afgerandi og mjög eftirminnilegt. Eitthvað sem við fundum bæði fyrir. Hann vildi koma aftur til landsins að hitta mig stuttu síðar, en ég bannaði honum að gera það. Hef bannað honum að koma nokkrum sinnum. Vinkonum mínum finnst ég biiiiiiiiiiiiiiiiluð fyrir að vera ekki búin að negla hann fyrir löngu. Kannski er ég biluð. Sennilega, en mér fannst ég þurfa að klára annað mál fyrst. Ég er búin að leita lengi að einhverju afgerandi að honum, en hef ekkert fundið. Væri samt ekki típískt ef hann er fjöldamorðingi?
Umfang og eðli starfsins
Þriðjudagur, 13. nóvember 2007
Jæja, eigum við ekki að fara yfir hvað það er sem við ætlumst til af þér? Jú endilega. Sjáðu þessa mynd. Þetta er heimurinn. Engar spurningar - þetta gæti ekki verið skýrara. Súper! Okkur á eftir að koma vel saman.
Getting hooked
Miðvikudagur, 14. nóvember 2007
Ég var boðin í mat í kvöld í fisk og glænýjar kartöflur. Eftir matinn fór ég í fyrsta tímann af tíu í golfkennslu. Fékk hugmynd á meðan ég var að spila golf. Ég er að hugsa um að lifa á fiski og kartöflum í einhvern tíma. Hrikalega finnst mér þetta góður matur og ég hefði bara gott af því, sérstaklega þar sem ég ætla að fara að nýta mér líkamsræktaraðstöðuna í Marel. Kennarinn sá langar leiðir á mér að ég er algjör nýgræðingur í sportinu en hrósaði mér fyrir góða líkamsstöðu þó ég gerði allt hitt rangt. Ég skaut í sífellu framhjá helvítis holunni, sennilega vegna þess að ég er rangeyg og get ekki miðað. Ég þarf að æfa þetta hérna heima. Gott að ég er gædd miklu jafnaðargeði svo það stafar engum hætta af mér með þessa kylfu. Ég er blankari en kirkjumús á féló. Fæ ekki útborgað fyrr en um miðjan des. Bankarnir fara nefnilega að borga manni launin fyrirfram við fastráðningu, svo ég missti út einn mánuð. Se la vie, ég lifi þetta af. Finnst þetta eiginlega alveg ágætt. Hef bara gott af því að rifja upp hvernig það er að eiga enga peninga. Kennir manni að meta það sem maður hefur og ég hef hingað til ekki drepist af því að lifa á hrökkbrauði. Það lítur út fyrir að verða mjög gaman í vinnunni þó þetta sé langt frá því að vera einfalt mál. Ég er t.d. að breyta tenglinum hérna efst til hægri á síðunni minni úr marel.com í marelfoodsystems.com, af því ég tilheyri ekki Marel. Ég tilheyri Marel Food Systems Marel Food Systems á hinsvegar nokkur fyrirtæki og þau eru öll með heimasíður: www.marel.is Held að ég sé ekki að gleyma neinum. Þetta endar sennilega með hjónabandi eftir allt saman...
Símamyndir
Föstudagur, 16. nóvember 2007
Póststrákurinn kom í kvöld líka. Þetta er allt annað lif eftir að útlendingar fóru að keyra út póstinn. Þeir láta það nefnilega ekkert brjóta sig niður þó bjallan sé biluð.
Ég ætla uppí rúm að lesa..
Símamyndir II
Föstudagur, 16. nóvember 2007
Til hamingju með afmælið mamma
Laugardagur, 17. nóvember 2007
Ég tók þessa mynd af mér, mömmu og Valda bróður áðan. Valda finnst ég vera aumingi og segir að þetta endi á því að ég pipri. Ég sagði honum að ég væri nú búin að eiga ljón í smá tíma og gæludýr þar á undan. Þá sagðist hann ætla að gefa mér tvo froska sem hann þarf að losa sig við. Ég er ennþá að reyna að ná samhenginu. Ef hann gerir alvöru úr þessu mun ég auglýsa tvo froska gefins hérna á síðunni. Þeir verða allavega ekki kysstir. Ég er að ganga í gegnum eitthvað skeið núna með þessar myndir. Held að málið sé að ég hef aldrei áður átt síma með nógu góðri myndavél til að ég nenni að taka myndir á hann. Hlýtur að vera eitthvað svoleiðis. Kannski breytist anna.is í myndablogg. Kannski ekki. Það er vonlaust að sjá fyrir hvað mér dettur í hug að gera.
Ekkert af eftirfarandi er satt - það er ekki lygi
Laugardagur, 17. nóvember 2007
Ég gaf Margeiri óvart skorpu að borða eftir miðnætti og hann fjölgaði sér. Ég fann hvernig ég byrjaði að fá taugaáfall og fór strax að fálma eftir hníf eða einhverju sem ég gæti notað til að fá útrás - þegar einhver hringdi dyrabjöllunni. Var ekki póststrákurinn mættur með gríðarlega stóra glerkistu sem hann vildi að ég kvittaði fyrir. Þegar ég hafði fullvissað mig um að ég þyrfti ekki að borga krónu fyrir kistuna kvittaði ég. Varð að sýna honum vegabréf og alles. Ég mátti náttúrlega ekkert vera að því að pæla í þessari kistu, fór strax að leita að wd-40 eða einhverju öðru til að spreyja Margeirana með - nema þá hringdi bjallan aftur! Í þetta sinn var gömul kona við dyrnar með körfu fulla af ljótum eplum og hún vildi gefa mér eitt til styrktar vængbrotnum leðurblöku ungum í Chile. Meina.. ég gat ekki sagt nei. Ég valdi skársta eplið og ætlaði að kveðja hana en þá neitaði hún að fara fyrr en ég væri búin að taka bita. Sagði að í Chile trúa þau að.. æ ég man þetta ekki - eitthvað.. "hver biti getur bjargað" bla... skiptir ekki máli. Ég tók einn bita af eplinu fyrir helvítis kellinguna nema hann hrökk ofaní mig. Veiddi þá ekki kellingaróbermið félagsskírteini í vondunornafélaginu uppúr flíspeysunni og hálf tróð því framaní mig. Svo fór hún að hlæja og hló og hló og hló. Vá hvað þetta var spes. Sennilega hefur hún ruglast og ætlaði í stigaganginn á númer 51. Það býr einmitt stelpa þar á 2. hæð með sjö dvergum. Náði ekki að segja norninni það því ég var of upptekin við að kafna á eplinu. Þegar hún var búin að hlæja kom smá neyðarleg þögn og svo fór hún. Ég náði í bíllyklana og ætlaði að fara uppá slysó, reyndi að sýna Margeirunum með látbragði og köfnunarhljóðum að ég væri að deyja - nema einn Margeirinn náði í fondue prjón, sagði hinum að halda mér fastri (sem þeir gerðu) svo stakk hann prjóninum ofaní kokið á mér og veiddi bitann úr eplinu upp! Ég held að ég hafi aldrei verið svona hrædd eins og þegar hann reiddi prjóninn á loft og lét hann svo vaða. Úff.. Óska ykkur ekki að upplifa þetta - en hann bjargaði lífi mínu svo ég ætla að halda þessum. Merkti hann. Hann er þessi sem er með fondue prjón fastan í lærinu. Ohh.. ohh... þetta er svo augljóst núna! Sjö dvergar! Ég er búin að fatta þetta allt saman! Var að skoða kistuna og get alveg hugsað mér að liggja í henni ef það er það sem þarf. Hvað var hún þarna.. stelpa lengi í kistunni áður en dró til tíðinda? Man það einhver? Ætli maður verði komin úr barneign? Hvað? Ég er bara að spá.. Vá.. kannski ætlaði hún ekkert einusinni á númer 51! Kannski átti þetta að gerast svona allan tímann! Það myndi reyndar skýra margt. Hey! Nú þarf ég ekki að máta fleiri skó - because this is not from Cinderella, that's from Snow White!
Some day my prince will come Though he's far away Some day I'll find my love Though he's far away I'll find my love some day Ég hef nú alveg prufað þægilegri kistur en þessa. The things I do for love.
Símamyndir III
Sunnudagur, 18. nóvember 2007
Á leiðinni heim í glerkistuna í gær hitti ég strák með húfu sem var að labba heim úr sundi í kuldanum. Ég plataði hann til að koma og hjálpa mér að skipta um peru í eldhúsinu. Kom í ljós að ég átti ekki peru svo ég gaf honum að borða í staðinn. Þegar við vorum búin að borða spurði ég hvort hann gæti nokkuð hjálpað mér út fötunum. Þetta er hreint út sagt alveg rosalega hjálplegur strákur. Hjálpaði mér alveg sundur og saman langt fram á kvöld. Sagði hluti eins og "þú ert að ganga frá mér" og "guð minn góður". Samt ætlar hann að koma og hjálpa mér að skipta um peru inná baði fljótlega. Ég á ekki eftir að eiga neinar ljósaperur þegar hann kemur. Það verður öllum sama.
You talkin' to me?
Hugi kom með gjafir frá London og fékk kaffi. Ég er búin að fjárfesta í kaffi-gerðar-vél fyrir konuna sem þrífur. Mennirnir í lífi mínu njóta góðs af þessu. Áhugavert. Ég hef aldrei séð ástæðu til að kaupa eitthvað kaffidót fyrr en hún spurði hvort ég ætti kaffi. Ég var búin að kaupa allar græjur innan við klukkutíma síðar.
Hann gaf mér þennan snilldar segul á ísskápinn.
Gaf mér líka breathspray frá Guði. Honum finnst ég nefnilega hafa of mikinn fókus á Jesú og veit hvað ég er týnd sál..
Afmæli II
Sunnudagur, 18. nóvember 2007
Fór í afmæli í kvöld hjá frænda mínum.
Aðal stuðboltinn á svæðinu. Svoleiðis reytti af sér brandarana. Held að hann sé hamstur.
Annar frændi minn er búinn að fá sér tattú. Nokkuð flott verð ég að segja.
Mér til hryllings fékk ég afrit af fermingaveislunni minni á stafrænu formi.
Kom við heima hjá afa og ömmu eftir afmælið.
Læt fylgja með myndina af mér sem amma hélt mest uppá. Afi kom með nokkur gullkorn í kvöld. Hann spurði mig hvað ég væri orðin gömul og ég sagði honum að ég væri 36. "Nú ertu orðin svona helvíti gömul!" Ég fór að hlæja. Þá sagði hann að ég hefði vel geta logið að honum að ég væri 25. Ég fór aftur að hlæja. Þá kom hann með gullkorn dagsins: Fögur kona er paradís augans Ég sagði honum að ég yrði að skrifa þetta niður, náði í blað og penna og hann byrjaði aftur: Fögur kona... eða þú getur bara sagt "ég er" Þetta er satt. Fögur kona er paradís augans. Hún getur verið helvíti sálarinnar því menn eru svo hræddir um þær. En þetta með peningaveskið er mismunandi. Sumar eru verstu eyðsluklær, aðrar eru sparsamar. En svona er þetta. Finndu þér nú mann Anna. Einhvern sem er ekki mjög fallegur en ekki mjög ljótur. MeðaLjón. Það er best. Og hafðu hann sterkefnaðann. Peningar hafa ekkert með hamingu að gera, en það er bara svo slæmt þegar þeir eru ekki til staðar. Finndu þennan mann bráðlega. Áður en þú hættir að vera svona ungleg. Afi minn er perla - og ég fann allavega ljón! Þá á ég bara "meða" eftir. Kannski finn ég bara meðal ljón.
Það er bara til eitt orð yfir hvað þetta er
Mánudagur, 19. nóvember 2007
Skerí.
Bottom line - það fer mér betur að vera 36.
Svona var þetta
Mánudagur, 19. nóvember 2007
Ég pixlaði frænku mína og pabba af einskærri tillitsemi. Mér finnst þetta allt of fyndnar myndir til að birta þær ekki. Sérstaklega er ég heilluð af myndunum á veggjunum. Þetta er bara svo massa kúl! Eða absúrd. I forget.
Önnu fýlusvipurinn. Þarna er ég að láta í ljós vandlætingu mína á því að þurfa að sitja fyrir framan myndavél og gera allskyns kúnstir eins og brosa og haga mér eins og manneskja. Mér þótti það erfitt á þessum árum.
Það er allt svo mega fyndið þegar maður er 14 ára. Í alvöru talað.
Púkinn. Djöfull er þetta góð mynd af honum. Sennilega eldist hann ekki af mér úr því sem komið er. Mér finnst það reyndar ágætt. Ætla að segja þetta gott af 80's absúrdness. Langar mest að taka screenshot úr veislunni af sumum ættingjum mínum og senda þeim sem jólakort. Ég held ég sé bara ekki nógu illa innrætt.
Ferming 22 years later
Þriðjudagur, 20. nóvember 2007
Þegar ég kom heim setti ég restina af fermingarmyndbandsmyndunum á vefinn og svo sofnaði ég í sófanum. Var búin að gleyma að ég átti að mæta hjá honum Ingó ljósmyndara sem vildi taka smá stúdíó session með mér. Hann hringdi og ég - nývöknuð - fór til hans. Þetta var ferlega gaman og kom mér verulega á óvart að hann gæti náð góðum myndum af mér eins mygluð og ég var. Við tókum m.a. nokkrar Jesú pósur en ég sé núna að þetta hefði verið súper kúl fermingarmynd af mér. En þetta var nú ekkert allt eitthvað Jesú kjaftæði..
Lífið eftir vinnu
Miðvikudagur, 21. nóvember 2007
Bjó til lasagna í matinn í gær og sofnaði klukkan átta í sófanum. Í morgun vaknaði ég klukkan hálf átta. Í sófanum. Það er nú orðið helvíti hart þegar ég hef ekki einu sinni rænu á að færa mig uppí rúm.
Mary Poppins - Recut Trailer
Föstudagur, 23. nóvember 2007
Cooking the books
Föstudagur, 23. nóvember 2007
Ég fékk óhugnanlegt símtal í vikunni. Kona hringdi í mig og sagði að hún gæti því miður ekki endurgreitt mér nema ég myndi finna frumrit af sjö reikningum. Sjö reikningum. Þar sem við erum að tala um töluverða peninga var þetta the moment of truth fyrir mig. Ég vissi að nú yrði ég að fara yfir bókhaldið. Ég hef ekki nennt að halda bókhald í þrjú ár. Bæði hefur mér fundist það depressing af því ég er að borga niður mikið af skuldum og mig langar ekkert átakanlega að hafa nákvæma skrá yfir hvað ég er að borga á mánuði í vexti, verðbætur og fleira skemmtilegt. Mér fannst þægilegra að henda öllum bréfum í plastkassa án þess að opna þau. Sennilega er ég bókhaldsfælin manneskja. Whatever. Þetta kerfi hefur virkað mjög vel, allavega hef ég ekki verið í vanskilum með neitt. Nú kemst ég hinsvegar ekki upp með þetta lengur og á leiðinni heim úr vinnunni kom ég við í Pennanum og keypti það sem ég þurfti fyrir verkefnið.
Því næst náði ég í það sem ég var að fara að flokka. Bréf og dót síðustu þriggja ára. Eldspítustokkurinn er þarna sem viðmið.
Þessar bantex möppur með plöstunum inní eru snilld. Þetta eru display möppur einhverjar sem svínvirka í heimilisbókhaldið. Stelpa sem ég vinn með benti mér á að kaupa þannig til að geyma allt sem "skiptir máli". Tryggingarskírteini, leyfisbréf fyrir lögskilnaði, ábyrgðarskírteini, ráðningasamninga.. þannig dót. Algjört brill. Nú er ég bara með þunna svarta möppu þar sem þessi skjöl eru aðgengileg. Komst líka að því að ég er tví sjúkra og líftryggð og þegar frumburðurinn sá það heyrðist "úúúÚÚÚÚúúúúú". Ég ætla ekkert að vera að lesa neitt of mikið í það.
Mér finnst mér hafa tekist mjög vel upp - nema.. það er ekkert átakanlega mikil bjartsýni í þessum kili. Sparigrís með buttplug að halda sér á floti. Það er samt nákvæmlega það sem ég hef verið að gera undanfarin ár - fyrir utan butt plug-ið. Halda mér á floti. Ekki get ég haft depressing kjöl á bókhaldsmöppunni minni, ef ég geri það á ég aldrei eftir að nenna að koma nálægt henni.. svo ég ákvað að búa til áætlun í kvöld til að sjá hvernig landið liggur hjá mér. Setti upp nákvæmt yfirlit í excel og það sem ég sá kom mér verulega á óvart. Ég er búin að vera mjög dugleg að borga niður. Ég er ekki lengur bara að halda mér á floti. Ég er actually farin að sjá árangur - svo ég bjó til aðra og betri útgáfu til að hafa á kilinum á bókhaldsmöppunni minni. Þegar ég var búin að því datt mér í hug að búa til fjárhagsáætlun fyrir næstu þrjú ár. Þetta er gróft reiknað, og það fer eftir því hvað ég er dugleg að spara hvort þetta heldur.. en ef ég er dugleg, þá er þetta nokkuð rétt held ég. Djöfull á þetta eftir að fara vel í hillu. Ég er ekki búin að ákveða hvað gerist þegar sparigrísinn kemst actually í snertingu við einhverja peninga þarna á kilinum - en það verður eitthvað. Kannski fær hann sér vindil.
Fullt tungl
Sunnudagur, 25. nóvember 2007
Ég vaknaði klukkan hálf eitt í dag og fékk hálfgert sjokk. Ætlaði ekki að sofa svona lengi. Svaf bara svo vel. Í dag hef ég verið að hengslast um á netinu, ekki gert skapaðan hlut af viti. Það er reyndar ekki alveg satt. Ég gerði einn hlut af viti og í kvöld þarf ég að skrifa 500 - 700 orð um eitthvað sem mér dettur í hug. Fyrst ætla ég að elda.
ALERT THE MEDIA!
Þriðjudagur, 27. nóvember 2007
Ég vökvaði blómin.
Melatonin
Miðvikudagur, 28. nóvember 2007
Um daginn hitti ég lækni sem spurði mig útí svefninn og ég sagði honum sorgarsöguna. Hann grét. Þegar hann hafði þurrkað tárin og snýtt sér sagði hann að ég ætti finna einhvern sem væri að fara til Bandaríkjanna og fá viðkomandi til að kaupa fyrir mig Melatonin og prufa að taka eina töflu fyrir svefn. Ég gerði þetta. Í gær fékk ég töflurnar og í gærkvöldi prufaði ég að taka eina töflu áður en ég fór að sofa.. og by the beard of Zeus! Ég sofnaði stuttu eftir að ég lagði höfuðið á koddann. Auðvitað reikna ég með því að þetta hafi verið fluke - en - ef þetta virkar í alvöru og ég fer að geta sofnað á kvöldin mun það sennilega hafa áhrif á allt líf mitt þegar til langs tíma er litið. Ég hef aldrei gert nokkurn skapaðan hlut af viti á morgnanna nema klæða mig og tannbursta því ég vakna einfaldlega aldrei snemma! Ég er mjög spennt að sjá hvað gerist í kvöld.
Holy shit!
Miðvikudagur, 28. nóvember 2007
Ég var búin að gleyma að þetta lag væri til en þegar ég fékk það sent áðan var mér þrykkt down memory lane.. og það sem ég sá var ekki fallegt. Tískulega séð. Ef þetta er ekki yndislegt barn síns tíma.. og þó það sé bara miðvikudagur þá má alveg taka smá nostalgíu. Koma svo.. setja allt í botn - and think.. blacklight! The first step of affection the art of my illusion and still they keep returning - will they ever learn and still they keep forgetting 'cause baby it's a love trap, love trap love trap, love trap my present situation so don't you try resisting and still they keep returning - will they ever learn and still they keep forgetting 'cause baby it's a love trap, love trap love trap, love trap
Divine intervention
Fimmtudagur, 29. nóvember 2007
Ég lá í sófanum undir þremur flísteppum og sæng og skalf úr kulda. Sagði við frumburðinn: ef það er til Guð í þessum heimi þá sendir hann mér strák frá póstinum í kvöld með eitthvað til að stytta mér stundir í þessu ömurlega ástandi. Frumburður: það er engin Guð. Tveimur klukkutímum síðar hringdi dyrabjallan. Strákurinn frá póstinum stóð við dyrnar með kassa frá Amazon. There is a God, and he loves me.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ég hef smá tíma til að græja ýmsa hluti áður en ég byrja á nýjum vinnustað. Ef ég þekki mig rétt mun ég sennilega ekki hafa orku til að updeita líf mitt á blogginu á meðan ég er að komast inn í nýja starfið. 
Ég var að flokka og raða í allt gærkvöldi. Frumburðurinn kom sterkur inní þessa vinnu og var mér ómetanleg hjálp. Þegar upp var staðið hafði ég fundið alla reikningana sem ég þurfti að finna, þetta gamla stöff komið í voða sniðuga binders og árið 2007 inn í möppu. Í kvöld bjó ég svo til miða á kjölinn á 2007 bókhaldsmöppunni. 
Ég hef alltaf átt erfitt með að sofna á kvöldin en hef ekki viljað nota svefnlyf vegna þess að ég verð svo sljó af þeim daginn eftir að ég sé ekki alveg tilgangin. Get alveg eins verið sljó á morgnanna eftir lítinn svefn eins og að vera sljó eftir að hafa druggað sjálfa mig kvöldið áður. Same difference.
