Mánudagur, 29. október 2007
Akkúrat núna.. á ţessu augnarbliki sem ég sit og skrifa ţetta... ţá líđur mér.. svona:
Remember
Verulega vel.
Eitt af ţví sem mér finnst svo sćtt viđ ţetta lag er ađ ţađ vantar endirinn á ţađ. Stefiđ helst út í gegn, en í lokin.. ţá bíđurđu eftir ađ stefiđ klárist, en ţađ klárast ekki.
Sumir góđir hlutir hafa nefnilega engan endi.