ravings of a lunatic: Í lyftu

Í lyftu - fin?

Sunnudagur, 28. október 2007

Jææææja.

Í dag fór ég í heimsókn til fólksins sem ég ætlaði í innflutningspartý til síðustu helgi og gaf þeim koníaksglös. Ekki sömu koníaksglös og ég hafði notað til að drekka bacardi í kók með roskinni konu í lyftunni í næsta húsi, ég ákvað að eiga þau sjálf sem minningu um þessa furðulegu nótt. Keypti bara önnur og gaf þeim. Þegar ég var búin í þeirri heimsókn trítlaði ég yfir í næstu blokk þar sem ég var boðin í mat. Ákvað að fara stigann í þetta sinn. Er ekkert viss um að ég komi til með að nota lyftur aaalveg á næstunni.

Hún virtist himinlifandi að sjá mig og bauð mér inn í mjög viðkunnanlega íbúð, vísaði mér strax inní stofu. Ljúffenga matarlykt lagði um allt og við fengum okkur sæti við borðstofuborðið. Hún sagði að það væru ennþá nokkrar mínútur í matinn og ég sagði að það væri allt í lagi en ég yrði að heyra hvernig sagan endaði. Sennilega var ég hálf dónalega óþolinmóð, gat bara ekkert að því gert.

Hvar vorum við?

Þú fórst að leita að honum og þú fannst hann.
Já. Ég fann hann. Ég fann hann þremur árum seinna, hafði safnað mér fyrir fari til Noregs með Gullfossi. Hann var hættur á sjónum, búinn að kaupa útgerð með bróður sínum.
Giftur?
Nei, ólofaður.
(ég hélt niðrí mér andanum)
Það er engin Hollywood endir á þessari sögu. Hann bað mig að fara.
Say what?
Ég sagði honum sannleikann um það sem gerðist en hann trúði mér ekki. Í þrjú ár hafði hann staðið í þeirri meiningu að ég hefði svikið hann, og hann trúði mér ekki.
(Ég trúði henni ekki!)
Hann sagði að ferðin heim hafi verið helvíti, hann hætti á sjó. Ég held að hann hafi hreinlega verið reiður af því ég kom.
dísus.. þvílíkur pappakassi.
Pappakassi?
Æ.. bara. Nei ekkert.
Ég vona að þú þurfir aldrei að horfa í augun á einhverjum sem þú hefur sært jafn mikið og ég hafði sært þennan mann.
En þetta var ekki þér að kenna!
Hann vissi það ekki. Jújú hann hafði mig fyrir rangri sök en það breytti engu um hvernig honum leið og ég fann það. Hann gat ekki treyst mér. Það veit sá sem allt veit.. ef ég hefði verið sek um að svíkja hann svona hefði það gengið frá mér að horfa í augun hans. Þau voru brostin.
Bað hann þig í alvöru að fara?
Já. Og ég fór. En áður en ég fór tók ég utanum hann til að finna lyktina af honum í síðasta skipti, því ég elskaði hann svo heitt og vissi að ég myndi ekki hitta hann aftur. Hann tók ekki utan um mig á móti. Ég man... ég hélt svo fast og mig langaði ekki að sleppa. En ég sleppti. Og ég fór. Ég sá hann aldrei aftur.

Ég var gjörsamlega orðlaus. Þvílíkt antiklimax!

Úff.

Helvítis ást. Hún drepur þig. Ég veit hvernig það er að missa gjörsamlega trú á einhverjum - enda á fólk ekkert skilið annan séns ef það kom illa fram in the first place. Það er ekki svo flókið - en.. þegar svona er í pottinn búið. Djöfull getur lífið verið svakalega ósanngjarnt og leiðinlegt. Ég dauðsá eftir að hafa komið og fengið að vita hvernig sagan endaði. Held að allar útgáfurnar sem ég bjó til í hausnum á þessari viku sem ég beið eftir endinum hafi verið skárri en þetta. Ég gat ekki leynt hvað ég var vonsvikin.

Hún helti rauðvíni í glas fyrir mig og ég var ekkert að segja henni að ég drekk ekki rauðvín.

Þetta er ekki svona hræðilegt. Þetta gerðist fyrir löngu síðan og ég jafnaði mig. Það tók tíma - langan tíma. En ég jafnaði mig. Og ég fann mann sem ég varð ástfangin af, það var auðvitað ekki eins - en við áttum 58 góð ár saman áður en hann dó.

Ég sat ennþá hnípin með vonleysissvip og þvingaði mig til að drekka rauðvínið, sem var annars bara ágætt. Hún hélt áfram:

Ég er hinsvegar ekki búin að segja þér alveg allt.
Nú?
Ég held að það sé ástæða fyrir því að þú og ég lokuðumst saman í þessari lyftu, þú getur kallað það örlög ef þú vilt. Ég varð alveg sannfærð um að þetta væri ekki tilviljun þegar þú spurðir mig útí hringinn. Mér fannst í raun ágætt að ég gæti ekki klárað söguna svo ég gæti boðið þér í mat hingað í kvöld. Svo var ég líka orðin þreytt þarna í lyftunni.

Ég var eitt spurningamerki í framan. Við þögðum báðar og í split second datt mér í hug að hún væri geðsjúkur fjöldamorðingi sem hefði narrarð mig heim til hennar svo hún gæti klofið mig í tvennt með vélsög. Það væri svo týpískt. Hún leit á klukkuna. Tíu mínútur í átta.

Mig langar að kynna þig fyrir manni.
Ég fór að hlæja - ha?
Hann er dóttursonur minn, verkfræðingur á þínum aldri.
Ertu að grínast í mér eða?
Hann er eins og þú, nema hann er 100% öryrki þegar kemur að því að velja konur.

Það gerist ekki oft að ég sé slegin svona gjörsamlega útaf laginu, en það gerist. Hún hafði varla sleppt orðinu þegar dyrabjallan hringdi og hún stóð upp frá borðinu til að svara. Ég var lömuð í stólnum, heyrði þegar hún opnaði hurðina og stuttu síðar gekk hávaxinn karlmaður inn í stofuna.

Miðað við myndina sem ég sá, þá er hann klárlega lifandi eftirmynd afa síns. Satt að segja.. fannst mér það ekkert átakanlega leiðinlegt.

Ég var líka aaaaðeins lengur í þessari heimsókn en ég hafði upphaflega reiknað með..

| anna | 0:55 |

comments

Þetta var skelfilegur endir á sögunni! :(

Nr. 1 | posted by: Jóhanna | 29.10.2007 | 13:27:24 | [+] |

þetta fannst mér fantagóð saga. takk fyrir mig!

Nr. 2 | posted by: baun | 29.10.2007 | 15:46:27 | [+] |

Takk, þetta fannst mér soldið gaman.

Þökkunum verð ég að deila með manneskjunni sem keypti færslu á anna.is með því að heita á mig fimm þúsund krónum í Reykjavíkurmaraþoni Glitnis.

(Þetta átti að vera skelfilegur endir, kaupandinn vildi drama.)

Viðkomandi valdi orðin ást, svik og örlög. Þau koma öll fyrir í þessari síðustu færslu.

Ég var reyndar búin að skrifa færslu sem innihélt öll orðin
http://tinyurl.com/2vl5kq
en mér fannst það of auðvelt og bauð viðkomandi að senda mér setting fyrir söguna eða e.k. þema. Hann sendi mér þetta:

"Þessi hörmungarsaga átti að gerast á síldarárunum, á söltunarstöð á Siglufirði* - ástir síldarstúlku og norsks skipstjóra - myndarlegasta manns sem hafði nokkru sinni stigið fæti á land á þeim slóðum, ef ekki landinu öllu."

*fékk aftur póst og var sagt að ég mætti hafa þetta á öðrum stað þar sem síld á Siglufirði væri ofstuðlað wink

Nr. 3 | posted by: anna | 29.10.2007 | 16:50:06 | [+] |

Góð saga winky

Og síðbúnar hamingjuóskir með nýja djobbið. Hljómar spennandi. Verð samt að segja að Glitnir hefur aaaðeins sexíari ímynd en Marel Food Systems.

Scheiße, þar er einkanúmerið kannski komið á nýja bílinn?

MFWBMSTR

Nr. 4 | posted by: Miss G | 29.10.2007 | 20:55:41 | [+] |

Takk Miss G!

Þetta með sexapílinn má vera rétt - en ég er hvort sem er á móti því að blanda saman vinnu og.. sexi, svo mér finnst það ekki skipta máli. Kannski er ég bara ekki nógu sexí hvort sem er.

ps. þetta einkanúmer er of langt, má bara hafa.. sex stafi. Perrar þarna á umferðastofu..

Nr. 5 | posted by: anna | 29.10.2007 | 21:13:12 | [+] |

Iss.

WBMSTR cool