Laugardagur, 20. október 2007
Ég var Ásta Áróra, aðstoðarbókasafnsvörður.
Á fimmtudaginn fór ég í hjálpræðisherinn og keypti mér þennan feykilega bókasafnslega kjól (með axlapúðum) - sem er sex númerum of stór á mig, sjal sem ég sagðist hafa heklað sjálf því ég átti að vera jafn fátæk og kirkjumús, gleraugu sem ég horfði yfir (braut glerin í þeim því þau voru of sterk og mig sundlaði á að horfa í gegnum þau), setti hárið í hnút, engin augnskuggi og voila!
Ég var ekki pappakassi, ég var skápur.
Skórnir sem ég notaði eru hrikalega kellingalegir, ég held að ég hendi þeim. Mér finnst sárt að hafa þá fyrir augunum og ég var meira að segja með lykkjufall á sokkabuxunum! Maður grínast ekkert með svona mál. Þegar stelpurnar sáu mig fóru þær að skellihlæja því þetta er sennilega eins out of character og ég get orðið, en ég held að ég hafi skilað hlutverkinu bærilega. Klikkaði reyndar á að kaupa mér ljóta, gamla tösku (trúi ekki að ég hafi klikkað á svona krúsjal atriði) en það verður bara að hafa það.
At the end of the day náði ég fram því sem ég vildi ná - öllu nema morðingjanum. Það átti reyndar sínar eðlilegu skýringar sem ég ætla ekkert að fara útí hér..
Af augljósum ástæðum get ég ekki farið útí smáatriði morðgátunnar þar sem ég myndi skemma fyrir fólki sem vill prufa að fara í svona morðgátuferð á Hótel Búðum. Davíð Þór Jónsson stýrði leiknum af mikilli snilld en í lokin sagði hann að þetta væri alveg ný útkoma, leikurinn hefði aldrei spilast eins og hjá okkur.
Það kom mér reyndar ekki á óvart, þetta er félag fyrir frumkvöðla - að sjálfsögðu tökum við frumlegt spin á þetta!
Ferðin var ótrúlega vel heppnuð í alla staði, góður matur á fallegu Hóteli á kyngimögnuðum stað. Það skemmtilegasta var að margar af þeim sem tóku þátt eru nýjar í félaginu svo við vorum að kynnast undir mjög undarlegum kringumstæðum. Þetta er sennilega einn besti ice-breaker sem hægt er að finna. Eftir að leiknum lauk var verðlaunaafhending og svo var setið og spjallað fram á nótt.
Hrikalega skemmtilegt, mæli óhikað með svona ævintýri!