Miðvikudagur, 24. október 2007
Í bílnum á leiðinni heim áðan
Einkasonur: Mamma! Ég vil ekkert að þú sért að fara til útlanda í vinnunni. Þú mátt ekki hætta hjá Glitni! Ég vil ekkert eiga einhverja ferðamömmu sem er aldrei heima hjá sér!
Frumburður: Já - og við vitum öll hvað þú þolir Ísland illa og ef þú ferð að vinna í útlöndum hættirðu kannski við að koma heim!
Einkasonur: ÞÚ MÁTT EKKERT HÆTTA HJÁ GLITNI MAMMA! SKÁPUR!
Anna: en..
Frumburður: Við viljum ekki að þú farir til útlanda mamma! Þú hættir að þekkja okkur!
Anna: En.. en ég þarf bara kannski að fara stundum til útlanda í nokkra daga! Það er engin að tala um að ég sé að flytja út í langan tíma og ég hætti ekkert að þekkja ykkur.
Einkasonur: GLITNIR MAMMA! ÞÚ ÁTT AÐ VERA ÞAR ÁFRAM! GLITNIR ER BESTUR!
Þau létu líka svona þegar ég hætti hjá ISNIC. Komu með yfirlýsingar um að bankar væru af hinu illa og ég yrði vond og ég mætti ekkert fara to the dark side og hugsa bara um peninga.
Ég kunni bara ekki við að blogga um það allt þá, hehehe
Í dag þykir þeim svo vænt um Glitni að ég spái því að Glitnir verði alltaf þeirra viðskiptabanki. Enda hafa þau aðeins kynnst fólkinu sem ég vinn með, bæði í gegnum það sem ég hef sagt þeim og líka af eigin raun, þó það hafi ekki verið oft þar sem ég blanda vinnunni minni og fjölskyldunni lítið saman. Geymi þetta í sitthvorum pappakassanum uppí haus. Það er betra þannig. En.. þó ég skilji við eiginmennina mína þýðir það ekki að ég hætti að "halda með" þeim.
Glitnir er bestur.
Vill svo skemmtilega til að þau vita ekki hvað Marel gerir svo þau geta ekki sett neitt útá fyrirtækið. Sagði þeim líka að ég kæmi nú sennilega með nammi heim úr fríhöfninni ef ég færi út.
Það bar tilætlaðan árangur.