ravings of a lunatic: Til hamingju Tóti!

Til hamingju Tóti!

Þriðjudagur, 11. september 2007

Ég var að frétta í dag að fyrrverandi maðurinn minn er orðinn ritstjóri Mannlífs. Hringdi og óskaði honum til hamingju, ég er sannfærð um að hann rúlli þessu upp. Lord knows að hann hefur allt sem þarf til þess!

Ég fór snemma heim úr vinnunni í dag, uppí rúm og steinsofnaði. Rumskaði ekki fyrr en sonur minn kom heim frá ömmu sinni klukkan rúmlega níu og við kúrðum saman í hálftíma og ræddum um daginn og veginn áður en ég drattaðist fram til að gera það sem ég þurfti að gera.

Hann sagði að amma sín hefði spurt hann og frænda sinn fyrr um kvöldið hvort þeir vildu ekki fara að sigla heim, þeir væru svo miklir mömmustrákar. Hann sagðist hinsvegar líka vera pabbastrákur (sem hann er) og stjúpmömmustrákur. Svo taldi hann upp mömmurnar sem hann á, við erum þrjár. "Og kannski fær pabbi barn númer fjögur næst. Eru tvö ekki nóg fyrir þig mamma?"

Tvö eru nóg fyrir mig. Ég er smátt og smátt að komast á þá skoðun.

Annars grunar mig að krakkarnir séu farin að taka það sem sjálfsagðan hlut að það sé engin karlmaður að þvælast fyrir mér - en af því ég reikna með að það verði ekki alltaf þannig vil ég stundum minnast á að það gæti breyst. Einn daginn. Andskotinn hafi það, ég hlýt að hitta mann sem ég fell fyrir þó ég hafi kannski ekki áhuga á að hitta hann endilega strax á morgun. Ákvað að spyrja soninn hvað honum fyndist um ef ég myndi ákveða að eignast kærasta. Hann hugsaði málið í smá stund áður en hann sagði ofur rólega:

"I'd respect your decision"

| anna | 0:43 |