Sunnudagur, 19. ágúst 2007
Ég var búin að vera í röð í klukkutíma á Vegamótum þegar ég áttaði mig á tveimur hlutum.
a) þetta var fullkomið waste of time
b) það sem var inni á skemmtistaðnum var eitthvað sem ég hafði ekki áhuga á
Fór út að borða með maraþonhópnum og afrekshlaupurunum sem komu til landsins fyrir hlaupið, hrikalega var gott að borða svona góðan mat. Á eftir fór ég í partý með vinnufélaga þar sem við ræddum hin ýmsu mál - og pappakassa. Þegar partíið var búið hefði ég átt að fara heim, en.. ég fór í bæinn. Beið í klukkutíma í biðröð til að komast inná Vegamót, var innan við mínútu þar inni þar sem liður b í upptalningunni hér að ofan reyndist réttur. Ég og samstarfskona mín fórum á B5 þar sem við drukkum einn mohito og dönsuðum áður en við fórum og náðum okkur í leigubíl.
Nú skulum við átta okkur á nokkrum staðreyndunum.
Í dag hljóp ég 10 km í fyrsta skipti á ævinni. Var komin heim klukkan tvö. Fór í bað og lagðist uppí rúm í tíu mínútur. Klæddi mig. Tók á móti konunni sem þrífur íbúðina mína. Fór í kringluna og þaðan í smáralind, fataði mig upp og keypti meðal annars leðurstígvél sem ég féll fyrir on sight. Fór heim og klæddi mig í það sem ég keypti mér og leit hrikalega vel út. Fór út að borða en þar var fyrst móttaka og ég stóð í lappirnar (á nýju stígvélunum) í hálftíma. Borðaði. Fór í partý. Stóð fyrir utan húsið (í nýju stígvélunum) að bíða eftir leigubíl í hálftíma, beið í röð á Vegamótum í klukkutíma (í nýju stígvélunum), fór ég B5 og dansaði (í nýju stígvélunum), labbaði (í nýju stígvélunum) í leigubílaröðina. Fór heim.
Þetta eru ekkert smá góð stígvél sem ég keypti mér, finn ekki fyrir að ég hafi verið í nýjum skóm í allt kvöld. Ætti eiginlega að kaupa mér annað par á morgun þar sem mig grunar að ég komi til með að nota þau mikið í vinnunni.
Þó maraþonið sé búið er vinnan í kringum það ekki alveg búin en mér líður samt eins og ákveðnum áfanga sé lokið. Á von á símtali í fyrramálið og þarf að vinna eitthvað aðeins á morgun - og - í vinnunni bíða öll hin verkefnin sem fóru á hold fyrir maraþonið, svo ég hef nóg að gera.
Þegar ég var að fylgjast með þessum pöddufullu pappakössum niðrí bæ áttaði ég mig á því ég nenni þessu ekki. Djöfull nenni ég þessi ekki. Á B5 sagði samstarfskona mín mér sögu af vinkonu sinni sem er nýskilin og á fullu að deita og ég nenni því ekki. Ég er orðin svo þreytt á að sama hversu efnilegur maður sýnir mér áhuga.. hef ég engan. Þoli það ekki lengur.
Það er líka ógeðslega þreytt að fara í bæinn og vera álitin real doll með púls af pappakössum sem þurfa að losa fyrir svefninn. Ég veit að þetta eru engin ný sannindi og stundum er ágætt að fá áminningu svo maður sé með þetta alveg á hreinu.. það er ekkert eigulegt á djamminu.
Reikna fastlega með því að ég verði rúmliggjandi á morgun en eftir nokkra daga byrjar skólinn hjá börnunum og lífið fer í ákveðinn farveg. Þetta verður skrítinn vetur þar sem frumburðurinn er að flytja að heimann tímabundið svo ég og einkasonurinn verðum bara tvö hérna.
Í vetur hef ég hinsvegar ákveðið að fara í Laugar þrisvar í viku (hvernig sem ég fer að því að koma því inní tímaplanið) og í hlaupahóp 1x í viku. Líklega er spandex ávanabindandi. Ég hef allavega meiri áhuga á að klæða mig í spandex 1x í viku og hlaupa en að standa í biðröð við skemmtistað niðrí bæ.
Að hlaupa er einfaldlega að gera meira fyrir mig en skemmtistaðir - og auðvitað spandexið..
Eins dauð og ég var eftir hlaupið í morgun finnst mér ótrúlegt að ég finn ekki fyrir líkamlegri þreytu. Ég er hinsvegar gjörsamlega búin á því úr syfju.
Over and out.