Sunnudagur, 12. ágúst 2007
Hitti Ken á föstudagskvöldið og ég þekkti hann ekki án sólgleraugna! Honum fannst það bara fyndið, greip mig, lyfti mér upp af gólfinu og faðmaði. Þetta var soldið skemmtileg uppákoma - sérstaklega í ljósi þess að nokkrum mínútum áður hafði ég verið að segja viðmælanda mínum að Ken væri.. ekki til.
Seinna um kvöldið hittum við Ken aftur og hann kallaði: "ekki gleyma að við erum gift!" og ég kallaði til baka: "vertu góður!"
--
Ertu gift?
Ha? Neineinei.. þetta er bara Ken. Hann er ekki til í alvörunni - auk þess man ég ekki til þess að við höfum náð að gifta okkur...