Miðvikudagur, 29. ágúst 2007
Þessi dagur er búinn að vera frábær. Í vinnunni eru allir búnir að kyssa mig til hamingju, sms-um, msn-um og tölvupóstum rignir yfir mig og þegar ég kom heim til mín í dag lá pakki ofaná póstkössunum bundinn í rós og bláa og fjólubláa blöðru.
Er þetta allt fiction?
Mér líður stundum eins og ég lifi í skáldsögu, en það er ekki þannig.
Á kortinu sem fylgdi með pakkanum stendur: "Til hamingju með afmælið Anna mín". Inní honum fann ég nokkur rósablöð og eitt A4 blað sem hafði verið brotið saman. Á blaðinu var ljóð..
Til Önnu
lítið barn í hörðum heimi
þú stóðst sjálf á eigin fótum
viðkvæm sál mótuð af hörku
hert hjarta, týnd sál
öldur lífsins skoluðu þér til
en þú hélst haus og komst á þurrt
ein í friði, með ómældum dugnaði
þú finnur þig aftur, viðkvæma
fögur kona
fagurt líf
á sólríkum degi
þú situr í kyrrðinni
og finnur aftur
lítið barn
----
Hann var með mér á þessum sólríka degi.
Hann kemst hinsvegar ekki í kvöld. Ég er að fara út að borða með nokkrum einstaklingum sem eiga það sameiginlegt að hafa með einum eða öðrum hætti haft bein áhrif á hvaða stefnu líf mitt hefur tekið.
Það mun reyndar vanta fleiri en hann. Hann er nefnilega ekki sá eini sem hefur haldið uppi spegli fyrir mig undanfarið eða haft bein áhrif á hvaða stefnu líf mitt hefur tekið.
Þegar þessum degi er lokið tekur við mikilvægt verkefni í vinnunni og ég verð sjálfsagt lítið hér í nokkra daga.
Ég er hinsvegar ekki farin langt.

Takk fyrir allar kveðjurnar og fyrir að gera afmælið mitt svona skemmtilegt!