Mánudagur, 09. júlí 2007
Já ef einhver efaðist þegar ég sagðist vera bílkynhneigð þá hef ég sumsé myndir því til sönnunar. Það fór allavega ekkert framhjá Bob Moran og ég held að hann hafi verið soldið hissa þegar ég hafði engan áhuga á karlmönnunum á svæðinu en snéri mig næstum úr hálslið ef flottur bíll keyrði framhjá. Sem var helv oft. Mér er eiginlega ennþá illt í hálsinum. Bob fannst það alltaf jafn fyndið.
Ég kann nefnilega alltaf betur og betur að meta að vera ein. Ég hef aldrei búið við jafn mikið frelsi og ég bý við í dag og ég er ekki tilbúin að gefa það frelsi upp á bátinn.
Á Spáni áttaði ég mig hinsvegar á því að ég get ekki verið ein endalaust og fór að hugsa útí gæludýr aftur. Ég þarf svoleiðis. Gæludýr sem ég hef ekki ofnæmi fyrir. Ég fór yfir valkostina: fiskar, krókódílar, slöngur, köngulær, froskar.. ekkert sérlega heillandi. Mig langaði í gæludýr sem ég get strokið og verið góð við og á Spáni fattaði ég hvað ég þarf. Ég þarf karlmann sem ég get haft sem gæludýr.
Ég hugsaði mikið um þetta á meðan ég lá í sólbaði. Þvílík snilld! Ef ég gæti bara fundið einhvern sem leyfir mér að strjúka á honum bakið og hárið. Einhvern sem gæti kveikt í mér líka og..
But.. there is a catch. Hann má ekki vilja búa með mér eða eignast börn með mér eða giftast mér. Hann má bara leyfa mér að strjúka sér og refsa mér svo þegar ég er búin að því. Ég hef ekkert meira að gefa.
Það var í raun bara einn galli á þessu öllu saman, ég virðist eiga mjög erfitt að finna mann sem getur kveikt í mér - en til að dæmið gangi upp verður gæludýrið augljóslega að geta það.
Á föstudaginn fór ég seint útá lífið. Var edrú að venju, á bíl, og um nóttina var ég stödd á ónefndum skemmtistað þegar ég sá hann. Ég sat og starði heillengi, trúði varla því sem ég sá.. og fann. Því þarna var hann lifandi kominn, maðurinn sem hafði allt sem þarf til að verða gæludýrið mitt.
Ég var fljót að komast að því sem ég þurfti að vita. Hann er töluvert yngri en ég, barnlaus og örlagapiparsveinn. Hann var líka mjög drukkinn.
Perfect.
Það sem ég gerði er líklega.. refsivert athæfi.
Ég byrjaði á því að bjóða honum far heim. Ég hef keyrt drukkna menn heim af djamminu áður en þessa nótt var ég með ulterior motive. Fyrir dómi væri þetta líklega kallað "einlægur brotavilji", ég hef svoleiðis.
Á leiðinni heim til hans spurði ég hvort hann væri svangur. Hann sagðist vera það. Ég fór með hann á stað þar sem við gátum keypt pizzu því ég vissi að þessi ákveðni maður þyrfti orku og mikið af henni. Ef það er ekki orðið augljóst nú þegar, þá á ég til að vera einstaklega calculeruð og köld manneskja.
Við fórum heim til hans með pizzuna og þegar hann var búinn að borða stóð ég upp, tók í höndina á honum og leiddi hann inní svefnherbergi. Á leiðinni muldraði hann eitthvað þvoglumæltur um að þetta væri hallærislegt, að ég væri edrú á meðan hann væri svona drukkinn. Ég fullvissaði hann um að það væri allt í lagi, það væri öllum sama. Inní svefnherberginu sleppti ég takinu á höndinni hans og hann datt í rúmið. Ég brosti. Spurði hvort hann væri í alvöru svona drukkinn. Já, sagði hann, þú ert að misnota mig.
Aha. Ég veit.
Miskunnarlaust.
Ég misnotaði þennan unga mann fram undir morgun. Þá lagði ég höfuðið á bringuna hans, hagræddi handleggnum á honum þannig að hann hélt utanum mig og lagði mig í tvo klukkutíma. Þegar ég vaknaði misnotaði ég hann aðeins meira. Áður en ég fór lá ég við hliðiná honum og strauk á honum bakið og svo nuddaði ég á honum hársvörðinn. Ég er ekki viss um að hann hafi verið með meðvitund en hann gaf samt frá sér lágt grrr hljóð á meðan á milli þess sem hann stundi "ohhh.. þetta er svo gott".
Ég veit.
Þegar ég fór heim til mín leið mér dásamlega. Betur en mér hefur liðið í mjög langan tíma. Bæði hafði ég fengið að vera góð við einhvern, sem ég hreinlega þurfti á að halda, og svo var auðvitað búið að refsa mér sundur og saman. Þurfti ekkert minna á því að halda satt að segja.
Er hægt að hafa það betra?
Þegar ég hinsvegar sá honum bregða fyrir í brúðkaupinu á laugardaginn fékk ég hálfgert sjokk. Reyndar var þetta mjög fjölmenn veisla but I didn't see that one coming - ja nema þarna um nóttina, augljóslega. Hann virtist ekki þekkja mig og ég var farin að velta fyrir mér hvort hann hafi í alvöru verið svo drukkinn að hann myndi hreinlega ekki eftir þessu, en þegar töluvert var liðið á veisluna vatt hann sér uppað mér svo lítið bar á og tilkynnti mér lágum rómi að það sem gerðist heima hjá honum nóttina áður og um morguninn hafi verið gróf misnotkun af minni hálfu. Ég sagði að hann hefði ekkert á mig, róhipnólið væri farið úr kerfinu og viagrað væri mjög sennilega orðið untrace-able á þessum tímapunkti. Hann glotti. Sagði að ég gæti sloppið við kæru ef hann mætti refsa mér um kvöldið en ég yrði að átta mig á að hann gæti mögulega þurft að refsa mér alla nóttina og jafnvel langt fram á næsta dag.
Ég sagði að hann mætti refsa mér að vild gegn einu skilyrði: ég yrði að fá að strjúka honum fyrst. Lengi.
Hann þagði í ca þrjár sekúndur áður en hann sagði: fine.
Til að gera langa og *censored* frásögn stutta þá kom ég seint heim til mín á sunnudagskvöldið. Kom í ljós að gæludýrið les síðuna mína, vissi nákvæmlega hver ég var og þegar ég á einum tímapunkti hvíslaði "jesús" glotti hann, enda veit hann hvað það þýðir..