Mánudagur, 28. maí 2007
Davy Jones: Love. What dreadful bond it is.
Vitringur.
Fór með krökkunum ásamt fyrrverandi eiginmanni í bíó að sjá Pirates of the Caribbean: At World's End. Doddi á heiðurinn að þessari óvæntu sameiningu kjarnafjölskyldunnar sem einu sinni var - í fricking þrjá klukkutíma á meðan ræman var að rúlla.
Á hvaða ofskynjunarlyfjum er fólkið sem skrifar þetta?
Reyndar var síðasti klukkutíminn ágætur - eða við orðin svona samdauna krappinu. Það gæti líka verið.
Það sem er að þarna er að það eru ekki færri en fjórar sögur í gangi og hver einasta þeirra í fullri bíómyndalengd. Ekki vænlegt til árangurs og einhver myndi benda á míníseríu formið eða hreinlega framhaldsþætti í sjónvarpi. Breytir ekki að þarna komu gullkorn inná milli og Jack, þó hann sé óþolandi í of mörgum eintökum, er skemmtilegur.
Elizabeth Swann: It would never have worked out between us.
Jack Sparrow: Keep telling yourself that, darling.
Barbossa er nú samt sem áður minn maður. Langflottastur.
Tónlistin í myndinni finnst mér líka töff.
En O M G. Í trailer á undan myndinni sá ég ástina mína: Wayne Jarvis. Hann kemur í kvikmyndahús næst sem Marty í myndinni Evan Almighty, sem ég hef töluverða trú á. Ég fékk hinsvegar hálfgert taugaáfall þegar ég fletti manninum upp (í fyrsta skipti ever) og sé að hann leikur flaming homosexual í þeirri annars snilldar mynd Best In Show.
Kræst. Þvílíkt turnoff.
Sleppur samt fyrir horn því hann er ekki með gleraugu í þeirri mynd.
Ég velti fyrir mér, ef ég ætti svona áttavita, eins og Jack Sparrow. Á hvað myndi hann benda?