Föstudagur, 11. maí 2007
Ég ætlaði að blogga um eitthvað, en ég man ekki hvað það var. Var að hugsa um það á brettinu í Laugum áðan.
Djöfull er ég búin að vera skuggalega dugleg.
En eins og ég sagði - man ekki hvað ég ætlaði að skrifa um. Er bara í endorfín rússi hérna við vélina, búin að taka út statusinn á rassi, maga og lærum og þetta er stórglæsilegt. Appelsínuhúð á undanhaldi, enda keypti ég appelsínuhúðadrepikrem um daginn. Auk þess er appelsínuhúð búin til úr fitu, síðast þegar ég vissi, og allt svoleiðis er á hröðu undanhaldi.
Vá hvað það er gott að djöflast svona. Ahhhhhhhh...
Líklega ætlaði ég að skrifa um hvað mér finnst þetta Risessu dót magnað, af því ég fór að hugsa um hvaða eldhugi kom þessari hugmynd á koppinn. Sé þetta fyrir mér:
"Já hæ. Heyrðu.. þú átt fullt af peningum og mig langar að búa til riiiiisa stóra strengjabrúðu sem er nokkur tonn og það þarf krana og tíu manns minnst til að stjórna og svo ætla ég að ferðast um heiminn og setja á svið ævintýri með þessum brúðum í hinum og þessum borgum og fólk mun koma og fylgjast með og heillast. Ertu til í að fjárfesta í þessari hugmynd?"
Þetta hljómar insane, en er in fact snilldar hugmynd. Maður heillast gjörsamlega og ég veit ekki af hverju. Kannski bara af því einhverjum datt í hug að gera þetta. Kannski af því barnið í manni finnst gaman að sjá í alvöru hvernig það er að hafa risa í borginni sinni. Ég veit það ekki. Veit ekkert núna, er bara í vímu - en ég er mjög þakklát þeim gerði þessa hugmynd að veruleika.
En kannski er ég bara heilluð því ég trúi á ævintýri. Hlakka ekkert lítið til á morgun, veit einhver hvort pabba risinn mætir á svæðið í alvöru? Shit, ég er eins og krakki að drepast úr spenningi. Ætla að setja plástur á þessa blöðru og fara að sofa svo ég verði úthvíld þegar ég kíki á risessuna og risapabbann á morgun.
Mér finnst þetta svo sæt saga - enda er ég veik fyrir mönnum sem eru frekar erfiðir í skapinu.
Sem þessi risi virðist klárlega vera.