send to facebook | |
|
|
|
 |
No man's land
Mánudagur, 09. apríl 2007
Ég er alltaf að finna upp hjólið, hef minnst á það áður, en stundum er bara bráðnauðsynlegt að rifja upp hvernig það virkar. Ég hef ekki farið á stefnumót með mörgum mönnum síðan ég varð single en þau stefnumót sem ég hef farið á eru með barnlausum mönnum á mínum aldri sem eiga ekki nein langtíma sambönd (þannig lagað) að baki. Ég veit af hverju það er. Ég veit í raun líka í dag af hverju ég sótti í karlmenn sem voru ekkert sérlega.. hollir, og á endanum fór ég að forðast karlmenn all together því ég var sannfærð um að þeir væru allir fávitar. Í hvert skipti sem ég fann að mig langaði að kynnast einhverjum betur þá vöknuðu varðhundarnir. Og svo er það náttúrlega the classic voice over: "run Anna, run™" (all rights reserved). Meina.. fyrst einhverjar bjöllur hringdu, þá bara hlaut að vera eitthvað mikið að viðkomandi. Ég var hætt að treysta eigin instinct, en.. svo áttaði ég mig á því að the vast majority of men eru allt annað en fávitar, ég hafði bara verið einstaklega óheppin. Það er samt ekki alveg rétt orðað, ég datt ekkert óvart uppí munninn á þessum mönnum. Ég valdi einfaldlega menn sem voru ekkert réttir fyrir mig - en það fór líka að breytast. Ég þekkti auðvitað hvað ég átti að forðast en lengi var bara engin karlmaður sem hreyfði við mér. Svo breyttist það auðvitað líka. Samt hafa komið upp tilfelli þar sem ég sé engin merki um skíthælstendensa en samt þreyttist þessi helvítis innri rödd ekki á að spyrja: "Af hverju hann? Af hverju dettur þér í hug að hann sé ekki eins og hinir?" Augljóslega þarf ég að vera búin að drekka talsvert áður en þessi innri dialógur á sér stað. Out of the blue, hitti ég svo mann sem tók mig algjörlega by surprise og kynnti mig fyrir alveg mögnuðu.. concepti. Mér þykir vænt um að hann hafi gert það og sumt af því sem hann sýndi mér, ég þurfti ég á því að halda. Hann gaf mér trú á að ég væri á réttri leið sem felur líka í sér ákveðna von. Hann á ekki löng sambönd að baki, búinn að prufa margt og kanna margar konur og allt í einu fattaði ég svolítið sem ég held að eigi við bæði um hann og mennina sem ég hef farið á stefnumót með. Karlmenn eru ekki eins og konur að öllu leyti, en þeir eru nú samt eins í nokkrum grundvallaratriðum. Ég held að menn sem hafa deitað grimmt, þessir menn gera sig ónæma. Meina, þegar þú ákveður að spila erum við að tala um hjartað þitt og sálin sem þú þarft að leggja undir. Þú getur ekki haft þetta galopið all the time og ef þú ert að deita á fullu þá þarftu að passa uppá þig, gengur ekki að skilja hurðina eftir ólæsta. Ef þetta með hjartað og sálina væri svona lítið mál og ef það væri ekkert sárt að veðja á rangan hest, þá væri þetta öðruvísi. En það er sárt og það er ágætis vörn að gefa tilfinningum lítið sem ekkert vægi við þessar aðstæður. Þegar þú finnur svo engan sem getur opnað alltsaman fyrirhafnarlaust ertu ekki að stofna til sambands þegar þú veist af fyrri reynslu að þú munt slíta því eftir nokkrar vikur. Það er ekkert sérstaklega gaman að enda sambönd, ég veit allt um það. Ég veit hinsvegar líka um mann sem var eins og þessir strákar. Minnir að lengsta samband sem hann hafi verið í hafi verið heilir fjórir mánuðir. Hann hafði aldrei verið alvöru hrifinn. Svo eitt kvöld. Eftir vinnu. Skrapp hann á pöbb og sá unga stúlku. He never knew what hit him: silfraður átján hjóla trukkur með hydraulic lyftu, sleppibúnaði, þokulúðri og á ca 340 km hraða. Þetta er myndlíking, don't worry, he's alive and well. Við köllum þetta í daglegu tali.. ást. Ég held að menn sem eru komnir á þennan stað. Búnir að vera lengi á kjötmarkaðnum og hafa verið að leita en fundið ekkert, ég held að þetta sé það eina sem geti hrist upp í tilfinningadoðanum. Góðar líkur eru á að einhverjar beyglur hafi verið vondar við þá í fyrndinni og af þeim sökum eru þeir ekkert aaallt of hrifnir að leggja allt undir, þora ekki - svo þeir leggja eins lítið undir og þeir komast upp með, by default, og það þarf hreinlega svona stórslys til að eitthvað alvöru gerist. Þarna standa þeir, keyrðir í klessu, allt opið uppá gátt og neðri kjálkinn niðrá bringu. Ástin sér auðvitað um sína, svoleiðis dælir heróíninu útí kerfið þannig að þú snertir ekki jörðina. Og það þarf ekki einu sinni að vera lógískt. Það þarf ekki að vera manneskja sem þú átt neitt sameiginlegt með, þér mun finnast nóg að þið hafið bæði tíu fingur! It's awesome! Auðvitað er það best þegar báðir aðilar verði fyrir þessum trukk á sama tíma. Ef ekki, þá held ég að það virki betur ef karlmaðurinn verði fyrir honum á undan. Það eru nefnilega góðar líkur á að karlmaðurinn geti hrifið konuna með sér og gert hana head over heels ástfangna af sér. Konur eru nefnilega oft sökkerar fyrir rómantík og hlutirnir sem menn gera þegar þeir eru í þessu ástandi eru.. dásamlegir. Sumir missa náttúrlega vitið algjörlega - en, oftast.. in a good way. Ef kona verður fyrir þessum trukk held ég að það séu ekki jafn miklar líkur á að hún nái að hrífa karlmanninn með sér. Stór hætta á að hann verði skít hræddur um að nú eigi að negla sig og verði fljótur að forða sér. Ég varð fyrir svona.. svona "mini collision" um daginn, alveg magnað hvað orð hafa mikil áhrif, við erum að tala um líkamleg einkenni (mér finnst gaman að kalla þetta einkenni), aukin hjartsláttur og fiðrildi í maganum. Þetta gerðist þegar drauma maðurinn minn var presentaður fyrir mér og nú veit ég það sem skiptir mestu máli. Nákvæmlega hvað ég vil. Þegar ég hitti hann in the flesh mun ég skanna hann, mjög tortryggin, en ef hann getur svæft varðhundana.. Mér finnst samt alltaf jafn merkilegt hvað ég er róleg með að actually hitta þennan mann. Ég virðist finna öryggi í að vita að hann sé til, en ekki síður.. í þeirri staðreynd að ég hafi ekki hitt hann ennþá. But why? Það þarf náttúrlega eitthvað mikið til að ég opni hurðina aftur. Ég er búin að vera að dunda mér með allskonar hengilása, fór útí kítti og þannig stöff á tímabili til að laga einangrunina. Negldi svo stóran planka yfir alltsaman og boraði út smá gægjugat. Það var ekki fyrr en í morgun sem ég áttaði mig á því að þó ég sé ekki búin að leita lengi eða prufað margt eins og þessir strákar, er það sem ég hef prufað svo lítið eftirsóknarvert.. að til að brjóta upp þessa hurð þarf líklega.. þennan 18 hjóla, silfurlitaða trukk. Airhorn and all. 340 km pr hr BAM! Splat! She's gone.. Spurningin er ekki hvort það muni gerast, heldur hvenær. | anna | 15:51 |
send to facebook |
comments
The key to a man's heart is through the head. Byrjaðu bara á að leyfa honum að velta því fyrir sér hvort þú hafir áhuga eða ekki og eftir að hafa haft þig á heilanum í 2 vikur eða svo ertu orðin að vana og hann orðinn áhugasamur. It's just a fun little game I like to play Las þetta í gær, en kommentaði ekkert - þar sem ég hafði svo sem engu við þetta að bæta. En vil bara segja að þessi skrif þín eru æði. Það er engin stelpa sem skrifar (allavegana á íslenskum bloggum) jafn skemmtilega um samskipti kynjanna og þú. Við þyrftum eiginlega að fá eitthvað karlkyns mótvægi við önnu.is. Það er oft furðulegt hvað maður getur séð mikið af sætum stelpum án þess að þær hafi nokkur sérstök áhrif á mann. En svo koma alltíeinu móment þar sem það er einsog maður hafi orðið fyrir trukk (einsog þú orðar það). Ég lenti í þessu fyrir um viku þegar ég var í búð, þar sem stelpa var að afgreiða mig. Hún er eflaust ekki sætasta stelpan, sem ég hef talað við síðustu vikur - en eitthvað varð þess valdandi að ég var svo yfirmig hrifinn að ég byrjaði að svitna við það eitt að tala við hana - og breyttist allt í einu í fáránlega óöruggan smá strák. Eftir að ég var búinn að versla fór ég að velta því fyrir mér hvað ég var asnalega greiddur, af hverju ég sagði ekki eitthvað annað og svo framvegis. Það var einsog ég væri 17 ára og óöruggur aftur. Seinna komst ég að því að hún er á pikkföstu, þannig að ég gat ekki gert meira í þessu. En þetta er ástæðan fyrir því að maður heldur áfram að leita og að maður sættir sig ekki við hvað sem er. Það er þessi löngun í að hitta þessu stelpu, sem heillar mann uppúr skónum án þess að hún þurfi einu sinni að hafa fyrir því. Nr. 3 | posted by: Einar Örn | 10.04.2007 | 23:18:03 | [+] |Takk fyrir þetta tip Hildur en ég er svo græn að ef ég er orðin hrifin fer það ekki framhjá neinum - og mig langar ekki að gera stráka skotna í mér sem ég er ekki orðin hrifin af. Mér finnst það ekki skemmtilegt. Ohh hvað þú ert sætur Simmi. Er það bara ekki brasilíska loftið sem hefur þessi áhrif á þig? Takk Einar og takk fyrir það sem þú skrifaðir. Mér finnst ég alltaf vera að finna upp sama hjólið aftur og aftur og aftur.. Frábært að þú hafir aflað þér upplýsinga um þessa stelpu. Sumir menn eru náttúrlega of hræddir og ég skil vel að þeir séu það. Ekki vildi ég vera karlmaður í dag, grínlaust. Þið megið ekki slökkva á tilfinningunum en þið megið ekki heldur sýna þær of mikið. Það fellur engin kona fyrir væluskjóðu en samt er það ekki síður sárt fyrir karlmann að vera svikinn eða hafnað og manneskja sem þér líður svona gagnvart hefur svakalegt vald. Og það er til fólk sem vílar sér ekki við því að misnota þetta vald. Sem mér finnst alveg rosalega ljótt að gera. En alveg eins og það eru ekki allir strákar fávitar, þá eru ekki allar stelpur beyglur. Þegar fólk verður fyrir trukknum er eina spurningin.. ætlar þú að taka the leap of faith? Því þetta er gamble. Sumir eru heppnir, aðrir óheppnir. Þessum stærsta. So when the truck hits.. þá finnst mér að fólk eigi að hafa rænu á að taka sénsinn. Þú hefur allt að vinna - en - reyndar miklu að tapa líka. Faith and balls er blandan sem þarf. Mér finnst þú reyndar skrifa mjög skemmtilega um sambönd þegar þú gerir það - kannski ert þú þetta mótvægi! Annars verð ég að viðurkenna að eitt af því skemmtilegasta sem ég geri þessa dagana er að tala við karlmenn og fá þeirra perspective. Vita t.d. hvað fer í taugarnar á þeim við konur og ég hef actually fengið svipuð dæmi frá mismunandi karlmönnum. Mér finnst það soldið magnað. Nr. 4 | posted by: anna | 11.04.2007 | 0:37:06 | [+] |Ég verð nú að játa það að ég hef ekki alltaf haft kjark í mér til að afla mér frekari upplýsinga um viðkomandi. En takk fyrir hrósið - ég er þó alltof hræddur við að tjá mig um svona hluti opinberlega til að nálgast þín skrif um þessi mál. Að velja eða vera valinn... Ég held að það sé skemmtilegra að velja. Þegar kona loksins fattar það, þá er hún á réttri leið. Bíður ekki lengur eftir lofsyrðum frá einhverjum sem kann að eiga leið framhjá, heldur horfir gagnrýnum augum og er í þokkabót kannski tilbúinn að velja einhvern almennilegan sem velur hana. post a comment
|
