Fimmtudagur, 19. apríl 2007
Í gær fór ég útúr bænum í vinnuferð og um kvöldið var haldið á djammið. Skaðræðislega gaman, var á dansgólfinu megnið af kvöldinu.
Annars verð ég eiginlega að gera eitthvað í þessum karlmannamálum - helst í hvelli. Yfirmaður minn sló sér á lær og hristi höfuðið af vandlætingu í matnum í gærkvöldi þegar hann hafði spurt mig um stöðuna, sem er zero (not the cola drink) eins og venjulega. Honum finnst ég algjör aumingi að vera ekki búin að finna mér mann.
Var að fara yfir stöðuna sjálf áðan og síðast sem ég svaf við hliðiná manni sem virkilega kveikti í mér var..
wait for it..
...árið..
..tvöþúsund og fjögur!
Sem er nú bara þvæla. Sé það núna.
Ég verð að standa undir væntingum! Gera eitthvað sem eykur líkur á að á næstunni hætti ég að svara zero og segi eitthvað annað!
Ég er kannski of upptekin af líkum, eins og komið hefur fram á öðrum vettvangi.
Anna says: ég er upptekin af líkum
*censored* says: eh, líkum?
Anna says: já
Anna says: ef líkurnar á að samband gangi upp eru ekki miklar
Anna says: mikill aldursmunur, ves aðstæður
Anna says: þá er ég ekki tilbúin að gefa því séns
Anna says: ég verð að hafa einhverja trú á að þetta geti gengið upp
*censored* says: já þannig
*censored* says: hélt í augnarblik að þú værir að meina annað
Hvað get ég sagt. Ég vil líkur. Ég nenni ekki rugli.
Í dag mætti ég töffaranum af fyrstu hæðinni fyrir utan húsið.
Hann glotti.
Krútt.
Smá grín - hann er ekki krútt, hann er töffari.
Þegar hann glottir svona til mín fer ég stundum að hugsa hryllilega ó...kristilegar hugsanir sem bendir klárlega til þess að ég sé ekki algjör flatliner. Sem er gott mál. Hann þarf líka ekki að óttast, ég kem til með að outsorsa þetta mál útúr mínu póstnúmeri - kem ekki nálægt mönnum sem búa svona nálægt mér. Það er algjört prinsipp mál.
Það er líka bara hollt fyrir mig að hugsa ókristilegar hugsanir - nú, fyrst lífi mínu með Jesú.. fer senn að ljúka.