Miðvikudagur, 25. apríl 2007
Ég hef ákveðið að vara fólk við. Ég hef verið að undirbúa mig andlega fyrir keppnina þarna í vinnunni, um að koma sér í form. Er byrjuð á fullu að drekka vatn svo klósettferðum hefur fjölgað - sem leiðir af sér aukna hreyfingu. Augljóslega.
Ég þarf hinsvegar að gera meira en drekka vatn.
Þessi keppni er alveg fram í ágúst. Velti fyrir mér hversu góðum árangri ég get náð á fjórum mánuðum. Og ef ég tek þetta alvarlega mun ég líklega ekki skrifa um neitt annað á bloggið, sem er ágætt. Ekki skrifa ég um vinnuna og eftir því sem ábyrgðin í vinnunni eykst minnkar einkalífið. Sem er mjög gott. Ég hef ekkert við einkalíf að gera hvort sem er. Ekki núna allavega.
Ég er í kjörþyngd, eins og komið hefur fram, bara ekki í réttum hlutföllum (fita vs vöðvar). Á morgun byrja ég - er að skrifa þetta svo ég drullist til að fara. Því ég nenni ekki að koma mér af stað. Vex mér í augum, en veit að um leið og ég er búin að koma þessu inní rútínuna verð ég háð.
Ég tek lýsi á morgnanna - ekki pillur, the real deal. Það er ástæða fyrir því og önnur en kvalalosti. Matarræðið hefur verið svona lala undanfarið. Þarf í raun ekki miklu að breyta þar sem ég er búin að kötta kókið út.
Það er eitt sem ég vil líka taka inn í prógrammið sem ég gerði ekki síðast, og það er snerpa. Komst að því um daginn að ég er jafn viðbragðsfljót og dauðvona skjaldbaka. Held að besta leiðin til að fá snerpu aftur sé að leika við börnin mín - mikið - úti í sumar.