Sunnudagur, 01. apríl 2007
Ég skulda 20 armbeygjur sem ég þarf að delivera fyrr en síðar. Fattaði í dag að þetta er að sjálfsögðu merki frá Guði um að ég þurfi að fara að gera eitthvað í þessum hreyfingarmálum. Hann er alltaf að senda mér skilaboð eftir svona furðulegum leiðum og tóm heppni hvað ég skil hann vel, enda erum við "like this".
Prufaði áðan að taka nokkrar armbeygjur og fór uppí tólf á hnjánum en þá var mér orðið svo illt í hnjánum að ég hætti. Gæti mjög sennilega tekið 20 á hnjánum með hlífar eða á teppi. Við þetta ofmetnaðist ég svo stórkostlega að ég ákvað að taka alvöru armbeygjur, ekki færri en fimmtíu - til að byrja með.
Rétt meikaði eina titrandi og skjálfandi. Þegar ég beygði handleggina til að taka næstu datt ég í gólfið eins og dauð fluga. Má þakka fyrir að hafa ekki brotið í mér tennur og er alveg að drepast í handleggjunum.
Það situation á sennilega ekki eftir að skána. Er nefnilega að fara í skvass á morgun - en ég er sannfærð um að ég lifi það af.
Bjartsýni mín er náttúrlega engum takmörkunum háð.