aaaawwwww.

Anna... ég er alltaf að reyna að segja þér þetta...
Og nei, ég hef ekkert vit á því.

Hum ... maður kemst sem sagt ekki að því hvor maður er í alvörunni ástfanginn fyrr en maður er orðinn gamalmenni og er þá eitt samvaxið gamalmenni en ekki tvö ?

Held maður ætti frekar að fá sér hund heldur en að reyna þetta, sýnist þú hafa hitt naglann á höfuðið í fyrra bloggi. Sendi þér óofnæmisvaldandi robodog við tækifæri.

P.S. Þetta með Þrífikonuna er for real, varstu ekki að leita þér að svoleiðis?

Já. Ég held að þú hafir bara aldrei upplifað þessa sterku tilfinningu Hugz, þegar þér finnst eins og ekkert meiki sense nema að vera með þessari einu manneskju for life. Hún er alveg mögnuð - en gengur ekki upp nema báðir hluteigandi finni hana. Kannski er það málið. Kannski er það sönn ást, þegar tveir finna þessa tilfinningu gagnvart hvorum öðrum. Hitt er líklega bara eitthvað cruel djók frá náttúrunnar hendi.

Hundur er ekki svarið Hildur. Fyrir það fyrsta, þá lifa þeir bara í fjórtán ár, topps. Þú fjölgar þér ekki með þeim, þú átt ekki við þá vitrænar samræður og þó þér geti þótt undurvænt um hunda geturðu ekki átt eins samband með hundi og manneskju sem elskar þig og þú elskar til baka.

Því miður.

Ég á róbopet og hundleiðist það, takk samt, og ég er komin með frábæra hreingerningarkonu! Takk fyrir tipsið með það líka.

Mér finnst ást vera overrated eða amk að fólk geri of mikið úr henni. Fólk ætlast til að finna "hina réttu manneskju" og það verði flugeldar og einhver svona tractorbeam sem sogar þau hvort að öðru. Svo verði engin vandræði og þau lifa bara í ást og umhyggju fyrir hvoru öðru og sólargeislarnir hætta ekki að verma þau.

Því miður er staðreyndin önnur, maður getur fundið yndislega manneskju, átt þessar æðislegu tilfinningar gagnvart henni og jafnvel verið svo heppin að fá þær endurgoldnar en fyrir rest koma upp einhvers konar conflicts. Þetta verður aldrei bara dans á rósum. Ást er vinna, sambönd eru enn meiri vinna og sama hvernig þú lítur á það, þá þetta er ekkert nema fjárhættuspil og það sem þú leggur undir er hjartað þitt og stundum geðheilsa með

Er það þess virði? Ábyggilega í mörgum tilfellum en fólk verður að finna það út fyrir sjálft sig

Að sjálfsögðu er þetta vinna, ég hef aldrei haldið öðru fram. Sumt fólk nennir bara ekki að vinna og ætti ekki að gefa sig út fyrir að vera í sambandi.

Ef þú ert með tvo einstaklinga sem nenna báðir að vinna vinnuna sína - það er þess virði. Ekki nokkur einasta spurning.

Að upplifa að vera ástfangin finnst mér hinsvegar alveg æðisleg tilfinning. Toppar allt annað. Er náttúrlega geðveiki.

Hehe kannast við það! Finnst bara svo margir halda því fram að þetta komi bara að sjálfkrafa án þess að maður þurfi að gera nokkurn skapaðan hlut.

Það er ekkert rétt eða rangt í svona efnum, bara það sem manni finnst. Ef manni líður vel með manneskjunni og henni með manni á maður bara að leggja sig fram um að láta hlutina ganga. Eða þannig lít ég á það.

Eins og biskupinn okkar sagði þegar hann var að velta fyrir sér af hverju hjónaskilnaðir eru svona algengir. Fólk er svo vant að kaupa bara nýtt þegar eitthvað fer úrskeiðis (bilar) að það lætur eins í hjónaböndum. Jæja, núna erum við byrjuð að rífast best að fara í Elko og fá sér nýtt. Oh well, heimur versnandi fer...

Það eru bara ekkert allir þannig innstilltir að leggja sig fram, jafnvel þó þeim líði mjög vel með viðkomandi. Tekur sumt fólk ca korter að taka hinum aðilanum sem sjálfsögðum hlut. Þetta er fólkið sem er alltaf jafn hissa þegar samböndin þeirra ganga ekki upp.

Ég er mjög fylgjandi því að fólk reyni og það er víst ekki hægt að saka mig um að hafa ekki reynt að láta hlutina ganga upp á sínum tíma. Lengi. Það virkar fyrir suma sjálfsagt, að fara í ráðgjöf og þannig. Það virkaði ekki fyrir mig. Það sem virkaði fyrir mig var að skilja. Í dag er ég engan vegin í stakk búin að stofna til sambands og er af þeim sökum ekki að leita eftir því.

Maður þolir bara svo og svo mikla geðveiki og það er ekki það langt síðan ég var hreinlega Klepptæk úr ást af endurskoðanda.

Þessi setning er náttúrlega bara surreal.

Ahm skil það vel enda þekki ég þín mál afarilla = ekki neitt

Var meira bara svona að meina almennt. Þekki svo marga sem hafa hætt saman út af smáatriðum og ganga á milli sambanda leitandi að einhverju sem er ekki til.

Ég vona að þessi maður hafi haft áhuga á að skoða endur, svona þín vegna. Miklu meira spennandi en bókhald nokkurntímann. Andafræðamaðurinn mikli. Væri ábyggilega hægt að skoða Andrés Önd og sálgreina hann niður í smáatriði ef maður hefði lítið að gera.. hugs.. interesting. ok I'm insane again...

Ég er í hláturskasti..

Ef mig vantaði skýringu á af hverju ég féll fyrir endurskoðanda - vá - þá er hún heldur betur komin!

Ég dey..

http://tinyurl.com/ywonog

http://tinyurl.com/2hsspk

http://tinyurl.com/25rahr

http://tinyurl.com/2b4crx

http://tinyurl.com/2x2lr4

http://tinyurl.com/29qkgf

Að hugsa sér að ég hafi ekki verið búin að lesa neitt af þessu . Þú lest líka Andrésblöð, mér líður betur núna, hélt ég væri ein um þetta fyrir utan 12 ára og yngri. Þú mátt vera Andrésína ef ég má vera Hábeinn!

We think alike:
Það er eins með karlmenn og heimilistæki. Löngu hætt að framleiða eitthvað sem alvöru ending er í.

Þessi með innbrotsþjófinn er klassík! Þú ættir að gefa út bók.

Ég er nú meira að grínast, hann er ágætur.

Ég er að gefa út bók, stundum á hverjum degi!

Þýðir það að þú lesir ekki Andrés? :( I'm shocked. Hélt ég hefði loksins fundið argument fyrir því að vera ekki skrýtin... hún gerir það líka! *bend*

All alone again... sniff

Nei, ég meinti með endurskoðandann. Hann er ágætur.

Andrés er líka ágætur og fínt lesefni. Tala nú ekki um ef hann er lesin fyrir mann.. af karlmanni.

Saved by the bell! ;D Hehe.. Var nú annars bara að grínast líka. Mér finnst gott að vera skrítin.