Ég fór aldrei leynt með af hverju ég væri að fá mér hund, ég vildi félagsskap og einhvern til að þykja vænt um en kærði mig ekki um að eiga mann. Hefði mjög sennilega tekið þetta to extreme eins og einmana fólk vill oft gera. Endað sem "hundakonan" í hverfinu sem börn óttuðust og á þessum tímapunkti í lífi mínu fannst mér það bara alveg ágæt örlög. Svona getur maður verið ruglaður í hausnum án þess að reka sig í. Hundurinn minn hefði skilið mannamál og haft skoðanir á pólitík. Hann hefði verið sjálfstæðishundur. Dem hvað þetta hefði verið beisik mál - og mikil bilun.
Þegar ég komst að því að ég má ekki eiga hund vegna þess að ég er með ofnæmi varð ég mjög leið.
Mjög leið.
Vá hvað ég vorkenndi mér yfir þessu óréttlæti heimsins, svoleiðis velti mér uppúr eymd og volæði dögum saman - en svo rann upp fyrir mér að líklega var þetta ekkert annað en.. hundaheppni. Ég væri t.d. ekki að vinna þar sem ég er að vinna í dag ef ég ætti hund, það er mjög einfalt, og nú mun ég ekki enda sem hundakonan í hverfinu. Get það ekki. Einhvertíma mun ég finna mann sem mig langar að eyða ævinni með og satt að segja langar mig miklu frekar að eyða ævinni með manni en hundi. Hundur hefði verið the easy way out úr þessu heartbreak-i og ég veit af reynslu að the easy way er sjaldnast sú gæfuríkasta.
Daginn sem ég var tilbúin að segja "bygons" við hundaeign datt mér í hug stuttmynd sem ég bjó ég til um kvöldið og birti hérna á síðunni.
Hamingja í lífinu er langhlaup og ég ákvað að láta þetta ekki stoppa mig.
Ég á önnur dýr, sem ég hef ekki ofnæmi fyrir og svo hef ég náttúrlega alltaf húmor.
Og svo áttu nú alltaf heilagan Margeir sem er ný risinn aftur upp frá dauðum.
Trúarjátninginn 2007:
Ég trúi á Margeir minn, frændan mikla, sem reis upp af óhreinum anda þrem dögum eftir nokkuð öruggan dauða.
Ég trúi á brennslu sem hefði komið að gagni en núna er of sein.
Annars stórkostleg færsla á ánægulegt félagslíf í stofunni hjá þér. Hlakka til að ganga Ægissíðuna!
You're are silly beyond all reason! Þú ert héðan í frá idolið mitt! Þegar ég sit ein heima og tala við bangsana mína mun ég hugsa til þín. Þegar ég geng með kinda mína í bandi niður laugaveginn mun ég minnast þín. Þú ert gyðja í huga fólks eins og mín!