Þegar ég var lítil horfði ég á Drakúlamyndir og fannst Drakúla alveg æðislegur. Bara að horfa á hann, augun í honum. Ohhh... Þegar ég hugsa útí það.. er hann líklega fyrsti illilegi, serious og professional maðurinn sem ég fell fyrir um ævina.

Þegar Bram Stoker's Drakúla kom í bíó varð ég fyrir rosalegum vonbrigðum þegar Drakúla breytti sér í eitthvað geimveruskrímsli til að hræða nærstadda. Þvílíkt og annað eins turn-off. Drakúla á ekki að þurfa að gera svona rugl hluti til að vera in control. Nærvera hans á að vera nóg.

Eiginlega má segja að þetta sé skýringin á því af hverju ég hef aldrei verið spennt fyrir að prófa BDSM. Fyrir mér er BDSM eins og Drakúla í geimveru-skrímsla-gervi. Hallærislegt.

Það er alveg hægt að leika power leiki og menn sem geta gert það með augnarráðinu einu saman.. úff.

Veit einhver hérna um símann hjá Drakúla eða hvar hann heldur sig þessa dagana? Ég er að fara á árshátíð og veit að hann á pottþétt rétta outfittið sem passar ógeðslega vel við kjólinn sem ég fékk frá útlöndum um daginn.

Dem hvað við myndum vera flott par.

Ég kem hingað heim í mesta sakleysi í kvöld og það sem gerðist var hreint út sagt magnað. Margeir var í plastpoka við hurðina, hef ekki komist með hann lengra. Skyndilega fór pokinn að hreyfast, svo braut lítill kræklóttur fingur sér leið í gegnum plastið.

Á þriðja degi.. REIS HANN UPP.

Mér finnst eins og ég þurfi að segja þeim frá þessu í vatíkaninu. Ætli það þyki siðlaust að bjóða þeim hann til sölu?

Hvað?

Í fyrra ætlaði ég að fá mér hund.

Ég fór aldrei leynt með af hverju ég væri að fá mér hund, ég vildi félagsskap og einhvern til að þykja vænt um en kærði mig ekki um að eiga mann. Hefði mjög sennilega tekið þetta to extreme eins og einmana fólk vill oft gera. Endað sem "hundakonan" í hverfinu sem börn óttuðust og á þessum tímapunkti í lífi mínu fannst mér það bara alveg ágæt örlög. Svona getur maður verið ruglaður í hausnum án þess að reka sig í. Hundurinn minn hefði skilið mannamál og haft skoðanir á pólitík. Hann hefði verið sjálfstæðishundur. Dem hvað þetta hefði verið beisik mál - og mikil bilun.

Þegar ég komst að því að ég má ekki eiga hund vegna þess að ég er með ofnæmi varð ég mjög leið.

Mjög leið.

Vá hvað ég vorkenndi mér yfir þessu óréttlæti heimsins, svoleiðis velti mér uppúr eymd og volæði dögum saman - en svo rann upp fyrir mér að líklega var þetta ekkert annað en.. hundaheppni. Ég væri t.d. ekki að vinna þar sem ég er að vinna í dag ef ég ætti hund, það er mjög einfalt, og nú mun ég ekki enda sem hundakonan í hverfinu. Get það ekki. Einhvertíma mun ég finna mann sem mig langar að eyða ævinni með og satt að segja langar mig miklu frekar að eyða ævinni með manni en hundi. Hundur hefði verið the easy way out úr þessu heartbreak-i og ég veit af reynslu að the easy way er sjaldnast sú gæfuríkasta.

Daginn sem ég var tilbúin að segja "bygons" við hundaeign datt mér í hug stuttmynd sem ég bjó ég til um kvöldið og birti hérna á síðunni.

Hamingja í lífinu er langhlaup og ég ákvað að láta þetta ekki stoppa mig.

Ég á önnur dýr, sem ég hef ekki ofnæmi fyrir og svo hef ég náttúrlega alltaf húmor.

Anna inní herbergi: "Jesús. JESÚS!"

Margeir frammí stofu: "Ert'að kalla á mig?"

--

Holy shit.

Literally.

The Departed, endurgerð Scorsese á kínversku tríólógíunni "Infernal Affairs", er algjör snilld.

Djöfull rokka Nicholson, DiCaprio og Wahlberg feitt - úff. Smá cheesy dialógur á köflum sem Mark var úthlutað - but hey.. I'm a forgiving person.

Scorsese er einn af þessum töffurum sem hefði átt að vera búinn að fá Óskarinn fyrir löngu - og þó þetta sé kannski ekki besta mynd sem hann hefur gert, þá segir það kannski meira um hversu vel að óskarnum hann er kominn - að hann fái hann einmitt fyrir þessa.

Mikið andskoti fer það honum Matt Damon annars vel að leika overrated asna. Mjög sannfærandi. Ég hef reyndar alltaf verið sannfærð um að maðurinn sé overrated asni og þar sem hann getur ekki leikið - en glansaði í gegnum þessa mynd - segi ég bara..

...I rest my case.

Nefið á Damon hreinlega ofsækir mig í síendurteknum martröðum. Lausnin er líklega að stofna söfnunarreikning til styrktar nefaðgerðar honum til handa. Mark my words, svona uppbrett kartöflunef geta tekið á sig skelfilega mynd í martröðum - ég ætti auðvitað að fara í mál.

Ég er líka ennþá sannfærðari en nokkrusinni fyrr um að Matt og bakkabróðir hans þarna.. Ben Affleck hafi miskunnarlaust myrt einhvern saklausan bókmenntanörd sem þeir fundu á bar og rænt af honum handritinu "Good Will Hunting" til að komast á blað í Hollywood. Þú þarft ekki annað en að horfa í tómt augnarráð beggja til að komast að þessari niðurstöðu. Blasir við.

Annars fór dagurinn í að setja upp nýjar gardínur í stofunni, búin að leita og leita vikum saman og fann loksins lausn sem ég er verulega sátt við.

Finnst ykkur þær ekki ógeðslega töff?

hehehe

Ég ætti náttúrlega ekki að segja frá þessu en ég fékk ígildi fullnægingar þegar ég komst að því að höfundar South Park hata Matt Damon líka.

Ekki að það hafi komið mér neitt á óvart.

Matt Damon gæti verið talsmaður karlmanna world wide sem hafa af einhverjum óskiljanlegum ástæðum ofblásið egó sem engin innistæða er fyrir. Sem minnir mig á, ég þarf að hringja í Lindu og segja henni fréttir..

Frá því ég skildi við manninn minn hef ég eytt föstudagskvöldum þegar það er pabbahelgi í að þrífa íbúðina.

Ég er ekki að grínast.

Ef ég hef "misst af" svona föstudagskvöldi, farið út með fólki eða eitthvað, þá eru næstu tvær vikur bara ónýtar því ruslið hleðst upp í kringum mig án þess að ég fái rönd við reist. Ég er nefnilega yfirleitt búin að bóka mig allar helgar (er að bóka í apríl núna) - nema föstudagskvöldin - og ég þoli ekki að þrífa þegar börnin eru heima. Bara þoli ekki að gera það.

Um daginn var ég að segja frá þessu í vinnunni þegar ég áttaði mig á því að þetta er tómt rugl. Maður á að outsorsa svona hluti ef maður getur og þar sem ég get það hef ég ákveðið að ráða einhvern í vinnu við að þrífa heima hjá mér. Shit. Mér líður eins og alka í játningarpontunni.

Ég heiti Anna og ég ætla að láta einhvern ANNAN þrífa heima hjá mér.

Mér fannst þetta einu sinni ferlega púkó og algjör óþarfi. En mér fannst líka ferlega púkó og algjör óþarfi að eiga uppþvottavél - þangað til ég eignaðist eina. Ég veit eiginlega ekki hvaða helvítis hugsanavilla var í gangi með uppþvottavélarnar. Ég get ekki fundið neitt jákvætt við að vaska upp, bara tímaeyðsla. Þeim sem finnst gaman að vaska upp - good for you. Ég hef bara fullt af öðrum hlutum að gera - eins og að plokka á mér augabrúnirnar, fara í ræktina og það er einmitt eitthvað sem ég ætla að taka upp á föstudagskvöldum. Það og að liggja í baði í hreinni íbúð. Vinna. Börnin hjá pabba sínum og ég ein í heiminum.

Í gær kom ég heim úr vinnunni, spjallaði við börnin, fór í bað og lagðist uppí rúm klukkan hálf átta. Bara aaaaðeins. Vaknaði rétt fyrir klukkan átta í morgun. Frumburðurinn ákvað að leyfa mömmu sinni að sofa, ekkert smá yndisleg dóttir. Hún græjaði bara bróður sinn, vippaði upp snarli, kom honum í náttföt og uppí rúm. Ég í steinrotuð allan tímann. Algjör lúxus. Ég á verulega góð börn.

Þetta hinsvegar gengur ekki lengur svona og ég þoli ekki skítinn heima hjá mér. Þannig er það nefnilega að síðustu tvö pabba-föstudagskvöld hef ég verið upptekin við annað en að þrífa og ef barnaverndarnefnd kæmi heim til mín núna yrði ég líklega svipt forræði. Nei ég segi svona, en samt. Ég fúnkera bara ekki í svona rusli.

Var að spá í því hvað ég myndi outsorsa fleira ef ég gæti og upp í hugan kemur strax matarinnkaup. Alveg myndi ég outsorsa það án þess að blikka auga, ógeðslega leiðinlegt. Myndi kannski fara 1x í viku að kaupa það sem er skemmtilegt, góða matinn og allt það. Hitt; klósettpappír, sjampó, smjör, brauð og mjólk.. ógeðslega boring og ekkert sem er ófyrirsjáanlegt í því dæmi.

Það sem ég myndi ekki outsorsa er matseld því mér finnst actually gaman að elda.

Mig bráðvantar tips frá fólki sem er að kaupa þrif heim til sín. Getur einhver mælt með einhverjum? Ég þarf að fá manneskju 2x í mánuði, helst á fimmtudögum fyrir pabbahelgar. Endilega sendið mér póst á anna hjá anna.is ef þið eruð með nafn og númer fyrir mig.

I need this.

Þegar Ásgeir hringdi í mig og spurði hvort hann mætti taka viðtal við mig fyrir tímarit sýningarinnar Tækni og vit 2007 var ég að sofna inní stofu. Ég fór með símann inní svefnherbergi og spjallaði við Ásgeir sem fannst eins og hann þekkti mig - ef hann les anna.is, þá þekkir hann mig soldið. Það er ekkert flóknara.

Christ.. er að fatta þetta núna. Það hringir í mig karlmaður og hver eru mín fyrstu viðbrögð? Jú.. ég fer með hann uppí rúm. Jesús!

Neinei, krakkarnir voru að horfa á sjónvarpið og ég heyrði ekki það sem hann var að segja. Hitt er samt skemmtilegra.

Í vinnunni í morgun kíkti ég í tímaritið sem var gefið út fyrir sýninguna. Hafði ekki tíma til að setjast niður og lesa en það var nóg fyrir mig að sjá fyrirsögnina og fyrstu málsgreinina. Þvílík snilldar tenging á milli mín og Stefáns, ég er ennþá að hlæja að þessu.

Í kvöld fór ég á sýninguna og kippti með mér eintaki af blaðinu. Þar er ég titluð "bankastarfsmaður".

Beisik.

Ætli Jude Law sé ekki það eina sem tengir mig og Stefán. Enda fjallar mitt blogg ekki um tilgangsleysi allra hluta heldur um sambönd, kærasta, ást, hamingju, skemmtanir, hreinlæti (ætla í bað á eftir) kynlíf og aðra hluti sem gefa lífinu tilgang.

H.. hold it.

"Kærasti, samband, ást, hamingja, kynlíf og skemmtanir." Bíddu.. en.. en.. þýðir það þá.. a.. að ég lifi tilgangslausu lífi?

Ohhh.. demit.

Þessa dagana sést ég ekki öðruvísi en með dularfulla svarta tösku.
Í henni geymi ég "Ken T60".

Þarna er Ken T60 á leiðinni með mér til NY. Við erum ógeðslega góðir vinir. Held að við séum hreinlega made for each other.

Töff flugvél sem ég fæ til afnota líka. Þetta er alvöru formica, þarna í innréttingunum.

Ekkert rugl.

Áðan hafði karlmaður nr 2 í húsinu samband við mig. Vill vera með ef ég finn einhvern til að þrífa hjá mér og það lítur út fyrir að ég sé komin með frábæra stelpu, bíð spennt eftir nánari upplýsingum. Mér skilst að það sé ekkert útúr kortinu með að hún taki tvær íbúðir, hver veit nema hún sé til í þrjár.

Ég er að fatta.. kannski ég taki Margeir inn af svölunum og noti hann í þetta? Hirði ágóðan sjálf, auðvitað.
Nei. Ég gleymi. Hann nær ekki uppí fötu.

Frelsarinn my ass.

Var komin heim en ákvað að tékka á *censored* og hvort síðurnar sem ég kláraði áðan fóru í loftið.

Anna says: náðir þú að setja þetta inn?
*censored* says: er að breyta síðunum sem þú gerðir
*censored* says: það er ekki hægt að setja þetta svona í loftið
Anna says: ha
*censored* says: þetta er bara allt í klessu
Anna says: ekki gera mér þetta
*censored* says: neinei, er bara að bæta einhverju við fyrir *censored2*
Anna says: phew
*censored* says: átt þú ekki að vera að slétta á þér hárið?
Anna says:
Anna says: jú
*censored* said: hættu þá að hanga í tölvunni og farðu að haga þér eins og stelpa
--

You gotta love that man.

Ég á að vera mætt á veitingastaðinn eftir nákvæmlega.. 44 mín.

Næ ég því?

Hann rétti mér höndina og sagði "Sæl Anna, ég er Gregory Peck".

Hann veit að Gregory Peck er weakness of mine - fyrsti leikarinn sem ég féll fyrir, ég sagði honum það um daginn. Vonandi sá hann ekki hvernig ég kiknaði í hnjáliðunum. Þessi maður er.. ja.. ef ég á að vera alveg heiðarleg, þá verð ég að viðurkenna að þú ert flottari en Gregory.

Broddarnir eru töff - keep'em.


Annars held ég að þeir svo voru viðstaddir séu mér sammála þegar ég fullyrði að það sé ein "lína" sem súmmi upp kvöldinu og ekkert okkar gleymir í bráð:

"Losers always whine about their best. Winners go home and fuck the prom queen."

Takk fyrir kvöldið, þetta var alveg æðislega gaman!

Ég kom við á bensínstöð á leiðinni heim í gær. Stóð við kælinn þegar ég missti bíllyklana svo ég beygði mig niður til að ná í þá. Þegar ég reisti mig upp voru þrír karlmenn búnir að renna niður buxnaklaufinni.

Ég átti ekki til eitt einasta orð, starði opinmynnt á mennina og af því ég var með opin munninn héldur þeir að ég vildi..

Christ.

Ég spurði hvort það væri eitthvað mikið að hjá þeim og þá sagði einn af þeim að ég væri augljóslega ekki femínisti. Þær væru búnir að segja að konur sem færu í svona stellingu vildu augljóslega bara eitt og svo benti hann mér á að ég væri náttúrlega á háum hælum og þar með sendandi skilaboð útí allar áttir.

Ég útskýrði fyrir þeim að það væri bara ein skrítin kona sem héldi þessu fram, ég gæti t.d. verið þarna á bensínstöðinni í corsetti, sokkaböndum, g-streng OG hælum en það mætti samt ekki túlka það þannig að ég væri að biðja um neitt kynlífstengt.

Einn af þeim fór að gráta, hann var svo fegin því hann er haldin alveg svakalegum frammistöðukvíða.

Spambottar eru að gera mig sturlaða. Inboxið mitt er flooded af tölvupósti á hverjum degi og ég hef ekki undan lengur að eyða draslinu.

No more.

Ég er búin að setja inn fítus á bloggið og það eina sem lesendur þurfa að gera til að kommenta á síðuna er að skrifa "yes" inní einn dálk og staðfesta með því að þeir hati spam eins og ég, sjá:

Ég er gráti næst úr gleði. Helvítis andskotans spam-bottar geta hoppað uppí byrgið á sér núna.

I rule.

Thank you for this Stephen. Thank you so much.

Love is a temporary madness, it erupts like volcanoes and then subsides. And when it subsides you have to make a decision. You have to work out whether your roots have so entwined together that it is inconceivable that you should ever part.

Those that truly love, have roots that grow towards each other underground, and when all the pretty blossom have fallen from their branches, they find that they are one tree and not two.

Captain Corelli’s Mandolin - Louis de Bernieres (1954- )

Ég var í partíi í nótt. Í partíinu var stelpa sem ég þekki ekki neitt. Fyrrverandi kærasti hennar var líka á svæðinu. Ég þekki hann ekkert heldur en það fór ekki framhjá neinum þarna að þessi maður var stöðugt að bögga stelpuna, rekast "óvart" harkalega á hana, hreyta í hana ónotum og leiðindum. Stelpan entist ekki lengi og lét sig hverfa.

Hann var samt ekkert að láta það brjóta sig niður og fór að bögga aðrar stelpur á svæðinu. Á endanum hrinti hann einni þannig að hún datt á vinkonu sína sem rak sig í glas sem brotnaði á gólfinu. Þegar hann gekk framhjá mér eftir þetta sagði ég "af hverju læturðu þessar stelpur ekki vera". Hann virti mig ekki viðlits, gekk framhjá mér. Ég hélt áfram leið minni á barinn en fann hvernig eitthvað skall á mér og ég datt í gólfið. Þetta var hann, hann snéri mér við og greip þéttingsfast um hálsinn á mér með báðum höndum.

Það var fullt af fólki á staðnum en engin sá ástæðu til að gera neitt. Ég reyndi að kalla á hjálp en ég kom ekki upp hljóði, hann hélt svo fast um hálsinn á mér. Ég náði að losa aðra höndina á honum en hann var fljótur að koma henni fyrir aftur. Ég reyndi og reyndi að kalla á hjálp kæfðum rómi og barði í hann af öllum mætti. Það var ekki fyrr en ég sparkaði í hann sem ég fann hvernig hann losaði takið örlítið. Mér tókst að losa hendurnar á honum alveg og smeygja mér undan, en hann greip í fótinn á mér og dró mig aftur til sín. Allan tímann var ég að reyna að kalla á hjálp en gat það ekki. Þegar hann hafði dregið mig aftur til sín lagðist hann ofaná mig og hélt í báða handleggina á mér. Ég barðist um, var farin að geta kallað aðeins á hjálp og hann ákvað að beila.

Ég var sofandi. Þegar ég vaknaði var hann að sleppa takinu af handleggjunum á mér, en ég fann ennþá fyrir þunganum af honum ofaná mér og mig verkjaði í hálsinn - var ennþá að reyna að kalla á hjálp sem ég heyrði að var bara aumingjalegt hvísl. Þegar hann var farinn lá ég lengi í rúminu og reyndi að ná áttum. Ég hef aldrei á ævinni upplifað svona líkamlega raunverulegan draum. Bara aldrei. Ég velti meira að segja fyrir mér hvort þetta hefði verið draugur eða álíka, en ég trúi ekki á svoleiðis þannig að ég útilokaði það. Þetta var bara kröftug martröð.

Svo kröftug, að þegar ég fór frammúr löngu seinna tók ég eftir því að ég er actually með sprungna vör.

Ég er ekki að grínast.

Það eina sem mælir gegn því að þetta hafi verið martröð er.. að á engum tímapunkti var ég hrædd sem er mjög ólíkt mér. Mér leið ekki vel en ég var ekki hrædd. Hvorki í draumnum né þegar ég vaknaði. Ekkert adrenalín rush eins og alltaf þegar ég fæ martröð. Þegar ég lá í rúminu var ég sallaróleg því ég vissi að hann var farinn. Var bara að reyna að skilja hvað hafði gerst. Mjög skrítin upplifun.

... til að stöðva gróðurhúsaáhrifin.

Það vissu örugglega margir af þessu, en þar sem ég vissi þetta ekki finnst mér rétt að blogga um þetta.

Mér var bent á það um daginn að mögulega finnst sumum karlmönnum það ókostur að ég skuli geta talað við fyrrverandi eiginmann minn án þess að vera með leiðindi eða illindi.

Merkilegt.

Á ég að skilja það þannig að sumir karlmenn séu í alvöru þetta óöruggir með sig? Að þeir þoli ekki að eiga konu sem getur talað fyrrverandi eiginmanninn í góðu? Að þeir kjósi frekar konu sem hatar fyrrverandi eða þolir hann ekki? Af því.. það er svo eðlilegt?

Það er nú yfirleitt þannig að þegar menn "þola ekki" eða "hata" einhvern, þá er það ávísun á einhverjar óuppgerðar tilfinningar, en af því það eru engin óuppgerð mál á milli mín og fyrrverandi eiginmanns og við getum umgengist hvort annað fullkomlega vandræðalaust.. tjah.. þá finnst karlmönnum það vera ógnun?

Spes.

Verð að segja alveg eins og er.. ég hef ekki áhuga á sambandi með manni sem er með einhverja eða jafnvel einhverjar dramakonur á bakinu sem ekki er nokkur leið að eiga neinar vitrænar samræður við. Eða mann sem eyðir orku í að þola ekki eða hatast við fyrrverandi kærustur.

Til hvers? Meina.. who gives a shit, really?

Þetta fer nú bara að verða spurning um nálgunarbann. 200 sjólmílur?

hehehe

Þessi dúlla.

Gott að það eru engin óuppgerð mál á milli okkar. Eða.. hvað?

Þetta vídeó hefur víst verið fjarlægt af youtube. Því miður.

Þetta var hillarious.

Í dag sagði samstarfsmaður minn við mig "Þú ert andflagð undir fögru skinni"

Mér fannst það ekkert smá sætt.

Börnin eru að taka því mjög illa að ég sé að fá mér mannskju til að þrífa. Einkasonurinn, sem er alltaf í toppformi, sagði að það gengi ekkert upp að fá "cleaning lady".

Segir: "Þá verð ég bara eins og Buster sem heldur að Lupe (hreingerningakonan í arrested development) eigi heima í eldhúsinu!"

Hann hræðist að hann verði eins og Buster ef við fáum manneskju til að þrífa. Ég er búin að útskýra fyrir honum að hún komi ekki daglega og muni ekki eiga heima í eldhúsinu. "Ég vil ekki verða eins og Buster mamma!"

Hann þarf ekki að hafa miklar áhyggjur af því, ég kem til með að leggja mikla áherslu á að börnin mín flytji að heiman fyrir fimmtugt og verði sjálfbjarga. Mér finnst það hluti af uppeldinu.

Hann var samt ekki af baki dottinn. Kom áðan. "Mamma! Við þurfum ekkert að fá okkur eitthvað cleaning lady eins og bunch of loosers, við getum vel gert þetta sjálf!"

Ég spurði: "Af hverju þrífur þú þá ekki baðherbergið snöggvast?"

Hann var nú ekki aaalveg jafn hress þegar hann fékk þessa spurningu.

Það hefur ótvíræða kosti að outsorsa þrif. Bæði er þetta framkvæmt þegar ég er ekki heima og - ég þarf ekki að búa með þeim sem ég kvarta í ef þetta er ekki vel gert.

Mér finnst það best.

Þráðlaust net er up and running og ný tengin sem blows my mind. Samt finnst mér best að sitja í ógeðslega töff skrifborðsstólnum mínum við borðtölvuna. I'm a creature of habit - auk þess er borðtölvan algjörlega central íbúðinni og ég sný baki í allt draslið - getur ekki tapað.

Og fyrir þá sem eru algjörlega clueless þá eru takkar að gera rosalegt comeback.

Það er allt að gerast á anna.is

Í morgun kom hún í fyrsta skipti, stelpan sem mér var bent á í þrifin. Hún hringdi og ég buzzaði hana inn niðri.

Einkasonurinn tuðaði "oh is it the cleaning lady" og hristi höfuðið.
Ég hvæsti á hann "engan dónaskap, ég vil að þú komir vel fram við hana!"
Hann sagði ekkert.

Áður en hún kom var ég soldið hrædd um að henni myndi fallast hendur og hlaupa út af því ég er ekki að grínast þegar ég segist ekki vera búin að þrífa í langan tíma. Íbúðin var viðbjóður á minn mælikvarða, sem er líklega "tilbúin fyrir jólahald" hjá fólki sem kemur í ógeðs-þrif-þættinum þarna hvað sem hann nú hér. Allt á hvolfi? Þarna á skjá einum. Þið vitið hvaða þátt ég meina.

Nema hvað, hún hljóp ekki út. Ég sýndi henni íbúðina og sagði henni að ég vildi í raun bara að hún tæki gólfin, þurrkaði af og þrifi baðherbergið. That's it. Hún spurði hvort ég vildi ekki bara leyfa henni að þrífa og svo myndi ég koma og sjá og ræða launin. Ég fór í vinnuna.

Hún hringdi í mig rétt fyrir hádegi og ég fór heim.

Fyrst var ég bara orðlaus. Gekk um gapandi (gott að þetta var ekki karlmaður, þá hefði það geta misskilist) og bara.. leyfði því sem ég sá að sink in smátt og smátt. Á meðan spurði hún mig hvort ég vildi að hún bæri olíu á húsgögnin og hvort ég gæti keypt ræstikrem til að ná vaskinum inná baði betur næst.

Það er ekki hægt að lýsa hvernig mér leið - og líður. Það er eins og ég hafi fundið fjársjóð. Hún þreif allt.

Ég er að meina allt.

Ekki nóg með það.. hún gerði það líka alveg óaðfinnanlega vel.

Ég er að tala.. hún tók draslið af borðinu með glerplötunni, fægði glerið og raðað dótinu aftur snyrtilega á borðið. Í eldhúsinu er burstaða stálið bara.. *blíng!*. Þetta er þvæla. Rugl! Allt gler og speglar er hreint, allir borðfletir - það er hvergi rykörðu að finna hérna, meina.. hún þreif lyklaborðið mitt! Þetta er svona hreingerning eins og ég hef gert á kannski.. þriggja mánaða fresti!

Ég kom heim úr vinnunni áðan rétt fyrir klukkan sjö - í hreina íbúð! Það var ekkert smá dásamlegt - ég er ekki að ná þessu -finnst þetta svo magnað. Þetta er reyndar rangur föstudagur, ekki pabbahelgi en næst þegar hún kemur verður það þegar krakkarnir eru að fara til pabba síns.

Í alvöru talað, ég á ekki orð. Ég er svo þakklát. Ég vona að hún hafi fundið hvað ég var þakklát. Eitt það lang leiðinlegasta við þrif er hvað það er vanþakklátt starf.

Hún er frábær þessi stelpa!

Ég er að fíla íbúðina eftir að ég breytti á laugardaginn.

Um helgina sagði mér maður, sem er staddur erlendis, að hann ætlar að gera sér ferð hingað sérstaklega til að hitta mig.

Hvað á ég nú að finna fyrir okkur að gera?

Myndarlegur, hávaxinn, dökkhærður, breiðar axlir..

I'll think of something.

I realized why. Exactly what is was that made me feel so good.

I was boring.

Dead boring. To all but one.

That was never enough for me before.

Hitti strák frá Landsbankanum í gær og við fórum að tala um hvaða banki rúlar á Íslandi. Stuttu síðar var okkur vísað út af Holtinu fyrir slagsmál.

Djöfull var það hressandi.

Þar sem það kom ekkert concret útúr þessu vorum við að pæla í að hittast aftur í gryfjunni við sal þrjú í Háskólabíói annað kvöld. Maður verður að halda sér í formi.

Veit ekki alveg klukkan hvað, ætlum að horfa á mynd fyrst. En þegar hún er búin, þá ætlum við að gera útum þetta mál.

Ég hef haldið fram að ég virðist hafa meðfædda hæfileika á að gera suma karlmenn að heilalausum hálfvitum. Hinir ágætustu menn einfaldlega breytast í fávita ef þeir eyða of miklum tíma í minni návist. Auðvitað þurfa aðrir ekki á minni "aðstoð" að halda, eru fávitar fyrir en ég hef upplifað mig sem severe mental health risk fyrir hluta karlkyns, nánar tiltekið þann hluta sem finnst ég falleg, og það eina sem ég þarf að gera til að ná fram þessum áhrifum er að draga andann einhverstaðar nálægt viðkomandi. Það fer eftir ónæmiskerfi karldýrsins hvað það tekur mig langan tíma að komast to the core - og kippa heilanum úr sambandi.

Nú hafa Kanadískir vísindamenn sýnt fram á að fallegar konur geti actually gert menn.. heimska.

Pretty Women Make Men Stupid!

Women have known this since the beginning of time. Now psychologists at McMaster University in Canada have figured it out, too. A beautiful woman can make a guy stupid.

According to New Scientist, pretty women scramble men's ability to assess the future. Scientifically, it's known as "discounting the future." Seen frequently in animals, it means preferring an immediate, lesser reward to a greater reward in the future.

Here's an example: If someone offered to give you $10,000 now or the same amount five years from now, you would choose to take the money today because there is no value in waiting. But if someone were to offer you $10,000 today or $50,000 in five years, you would probably opt to wait for the higher amount. This is called "rational discounting." If you were to take the $10,000 today, it's called "irrational discounting."

The study: McMaster University researchers Margo Wilson and Martin Daly wanted to find out if sexual mood influenced discounting behavior. They showed 209 male and female students pictures of attractive and not-so-attractive people of the opposite sex. Each was then offered a chance to win a prize. They could accept a check for between $15 and $35 tomorrow or one for $50 to $75 at some point in the future.

The results for the men: After a man viewed pictures of women who were of average attractiveness, they made a rational decision about the prize money and accepted the larger amount to be received in the future. But when they had just seen pictures of beautiful women, they discounted the future value of the reward in an irrational way and opted instead for the immediate and smaller cash outlay. In other words, after seeing a very attractive woman, the men were more likely to make dumb choices.

The results for the women: Viewing the photographs of men--whether they were sexy hunks or just run-of-the-mill guys--had no effect on women's ability to make rational decisions.

Why the difference? Wilson and Daly don't know, but they suspect that viewing pictures of pretty women is mildly arousing for men. If that's the case, it would activate neural mechanisms associated with cues of sexual opportunity. Tommaso Pizzari, an evolutionary biologist at Leeds University, offered another possible explanation to New Scientist: "If there's the prospect of getting a very attractive partner it may pay a man to take more risks than if an average partner was available."

The research findings were published in the journal Biology Letters.
sjá: http://tinyurl.com/yozrm8
---

Ástæðan fyrir því að þeir kumpánar, Wilson og Daly, tóku ekki mark á mér strax þegar ég sagði þeim frá þessu þegar ég hitti þá á flugvelli í London fyrir tveimur árum, er líklega sú að ég gerði þá stupid á T - 30 sek flat.

Sem er persónulegt met.

Ég sléttaði reyndar á mér hárið þennan morgun svo það er kannski ekki alveg að marka..

What's that you're drinking?
It's a Mohito
Are they any good here?
This one is pretty good, yes.
Tell me.. have you spent time in England?
Can't say I've spent time there, apart from.. three trips over a weekend, why?
You have a very nice British accent.
Thank you. I actually did spend a year in the united states, in all fairness I should speak like an American
Really?
Yes
Strange
It's absurd.

You're getting away with it
Apparently I am
Bet you get away with a lot of things
I won't be placing any bets against you on that one
nah, you know better
I do

My name is *censored*
[extends his hand out for a handshake]
Nice to meet you *censored*, I'm Anna.
I know. Dot is.

--

You Can Leave Your Hat On mp3 5,89 MB

Baby, take off your coat...real slow
And take off your shoes...ah take off your shoes
Baby, take off your dress
Yes, yes, yes

You can leave your hat on
You can leave your hat on
You can leave your hat on

Go over there, turn on the light - hey.. all the lights
Come over here... stand on that chair...yeah that's right
Raise your arms up in to the air...now shake 'em

You give me a reason to live
You give me a reason to live
You give me a reason to live

Sweet darling..
You can leave your hat on
You can leave your hat on
Baby!
You can leave your hat on
You can leave your hat on
You can leave your hat on
You can leave your hat on

Suspicious minds are talking
They're telling - there is a problem
They don't believe in this love of mine
They don't know what love is

They don't know what love is
They don't know what love is
They don't know what love is

I know what love is

Ég var hálfnuð að breyta litasamsetningunni á anna.is, eins og sjá má á forsíðunni (gera refresh) þegar ég átta mig á að þetta er eiginlega.. Freudian slip.

--

Ég ætla í bað.

Mig langar nú bara að þakka lesendum fyrir lang bestu þáttöku í movie hall of fame getrauninni minni to date!

Þetta er náttúrlega rugl góð mynd. Mig langar actually að horfa á hana aftur.

Hvar fæ ég The Shining í widescreen?

Peningar eru félagsverur, ég vissi það nú alltaf. Óvenjulegt samt að þeir skuli vera að safnast saman hjá mér allt í einu.

Anna says: i won the lottery!
Anna says: fifteen thousand
Anna says: you can buy a full tank of gas for 6 thousand in Iceland
Anna says: well for my car at least
Anna says: now i can drive around for hours!

Ég var að finna fyrstu söguna mína. Skrifaði hana í bandaríkjunum þegar ég var þar. Fimm handskrifaðar blaðsíður. Ferlega sæt, hryllingssaga. Aðalsöguhetjan er karlmaður.

Fór að pæla.. söguhetjurnar mínar eru oftast karlmenn og ég sé oftast inní höfuðið á þeim, ekki kvenpersónunum. Það er kannski ekkert skrítið þannig lagað þegar ég hugsa útí það. Ég hef aldrei skilið konur.

Þangað til núna.

Vonandi er starfsheitið listamaður ekki lögverndað því þegar ég vaknaði í morgun rann upp fyrir mér ljós. Ég er listamaður. Í hvert sinn sem gerðar verða athugasemdir við hátterni mitt eða klæðaburð hér eftir, þá segi ég: "Já, nei... ég má þetta alveg. Ég er sko listamaður."

Ég er það líka í alvörunni. Stundum þegar ég er í froðubaði bý ég til hitt og þetta rosalega flott og listrænt úr froðunni. Einu sinni þá sletti ég froðunni rosalega listamannalega á vegginn og það var alveg eins og listaverk. Listamenn eru með svo mikla tjáningarþörf. Ég hef líka eldað listaverk. Það var mikið myrkur yfir því og drungi. Ég kallaði það: "Útbrunnin húsmóðir" og ætlaði að selja það á ebay en Tóti henti því í tiltektaræði einn laugardaginn. Hann hefur engan skilning á list.

Einu sinni hellti ég kókí í glas og hélt áfram að hella þangað til kókið flæddi uppúr glasinu og myndaði poll í kringum það. Ég tók mynd af glasinu og pollinum og skýrði hana: "Góðærið".
Það er list.

Stundum sit ég og er að gera eitthvað alveg saklaust eins og að klippa á mér táneglurnar og þá dettur mér eitthvað orð í hug sem engum hefur dottið í hug áður. Þá hætti ég að klippa táneglurnar, í smá stund, fer í hvildarstellingu og hugleiði til að varðveita augnarblikið.

Annars hefur eðlislæg leti mín og framtaksleysi oft bjargað lífi mínu áður.

Man eftir fermingarveislu sem ég var í um árið. Ég fór í röð að hlaðborðinu og fékk mér tvær kleinur á diskinn. Það hafði myndast öngþveiti við rjómatertuna og ég nennti ekki að bíða. Þegar ég var búin með kleinurnar þá leit ég í áttina að hlaðborðinu og sá a.m.k. þrjár manneskjur við borðið sem hefðu tafið mig. Nennti af þeim sökum ekki að fara og fá mér meira.

Viti menn. Það var hræðileg salmonella í rjómatertunni og fólk hrundi niður eins og flugur. Það var hringt í alla sem voru í veislunni og þeir beðnir um að koma í tékkupp á heilsugæslustöðinni og þegar þeir hringdu í mig lá ég uppí rúmi með snakkpoka og var að horfa á:
"How to make your life even more miserable -in ten days", fræðslumyndband, og nennti ekki að fara upp á heilsugæslustöð.

Haldiði ekki að brjálæðingar úr ónefndum borgarhluta hafi sprengt heilsugæslustöðina upp akkúrat þegar hjúkka átti að vera að taka úr mér blóð. Ég komst náttúrlega ekki að því fyrr en viku seinna þegar ég fór á fætur og kíkti á blöðin.

Bloggið mitt er í raun tvíþætt. Það er annarsvegar "published" efni og hinsvegar "drafts". Published er sá hluti sem hver sem er getur lesið, obviously. Drafts er efni sem ég ætla að birta seinna (og gleymi stundum að gera) en stærri hluti af drafts er eitthvað sem ég skrifa bara fyrir mig og er þar af leiðandi oft mjög persónulegt og ekki ætlunin að birta - ever.

Ég var að fara í gegnum eldgamalt drafts dót í fyrradag, fann t.d. færslunar hér á undan sem ég hef gleymt að birta fyrir löngu síðan. Ég var ennþá gift þegar ég skrifaði aðra svo við erum að tala um ca 3 - 4 ára gamlar færslur. Fór lengra áfram og fann meira. Sumt var erfitt að lesa. Sumt fyndið. Sumt var heartbreaking. Var búin að gleyma mörgu.

Intentionally.

Þessar tvær færslur sem ég birti eru kaldhæðnar og mér finnst þær meinfyndnar - en mig langar ekki að fara til baka. Það er ekkert fyrir mig þar. Ég get ekki einu sinni blúsað yfir fortíðinni. Þó sumt hafi ekki farið eins og ég vildi, þá gaf ég því allavega allt sem ég átti.

Allt sem ég átti þá var ekki nóg, svo það er pointless að pæla í því.

Annars gerðist svolítið í gær, svolítið alveg ógeðslega fyndið. Mér fannst það reyndar ekkert fyndið á því augnarbliki sem það gerðist. Það er í drafts en ég kem líklega til með að birta það eftir árshátíð Glitnis sem er á morgun.

Get ekki birt það fyrir árshátíðina. Það lesa mig of margir í bankanum.

hehehe

Sjáumst.

Sneak preview.

MÚHOHOHOHOHOHOHOHOHO