ravings of a lunatic: Erase and rewind

Erase and rewind

Þriðjudagur, 20. febrúar 2007

Í morgun fattaði ég að þetta sem ég hef verið að rækta innan með mér undanfarið, biturðin.. ég ætla að hætta að leggja rækt við hana. Nenni ekki að vera bitur lengur. Það er pointless.

Ég hef auk þess andskotan ekkert til að vera bitur yfir og ætla ekki að eyða ævinni í að vera í fýlu útaf einhverjum kalli sem var ekki góður við mig.

Meina, so fucking what?

Ég var sannfærð um að ég myndi bara falla fyrir þessari sömu glötuðu týpu aftur og aftur og að lausnin væri að halda sig frá öllum karlmönnum og það hefur vissulega verið lausnin fyrir mig núna í langan tíma. Svo gerðist svolítið. Alltaf eitthvað að gerast í kringum mig. Ég hitti mann. Og þegar ég horfði í augun á honum fékk ég smá verk í magann. Svona.. "vahááá.. !"

Þegar þetta gerðist vaknaði bitra Anna sem heldur sig alla jafna á vinstri öxlinni á mér og hún hvæsti: "Jahá, var það ekki! Svo þig langar að sofa hjá? Þú veist að fyrst þig langar að sofa hjá þessum manni hlýtur hann að vera eðal fáviti à la carte". Á hægri öxlinni sat óbitra Anna og yppti öxlum. "Mér fannst hann nú ekkert vera fávitalegur í útliti og hann hefur verulega falleg augu. Og upphandleggi. Og axlir. Og rass. Og.. "

Til að gera langa sögu, og upptalningu, stutta þá hafði hann það mikið impact á mig að ég fletti honum upp, eitthvað sem Harpa vinkona mín getur vitnað um að ég geri nánast aldrei, og þegar ég fann mynd af honum á netinu fékk hjartaflökt og rugl. Þegar ég hafði setið og slefað yfir myndinni í dágóða stund, tók ég upp símann og hringdi í mann sem vinnur með þessum tiltekna manni. Hann sagði mér m.a. að viðkomandi væri "verulega vandaður og góður strákur."

Trúiði þessu?

"Þetta er verulega vandaður og góður strákur"

Það er búið að taka mig nokkrar vikur að ná utanum þetta.
(Meira en tveir eru nokkrir. Mér finnst það.)

Ég hef actually hitt karlmann sem er verulega vandaður, it's written all over him og samt hefur hann þetta something extra í augunum sem þarf til að.. kveikja í mér.

Edge.

Og ég sem hélt að það gæti ekki gerst! Er hægt að vera bitur eftir svona uppgötvun?

Stuttu síðar fór ég á fund. Á leiðinni uppí turn sá ég þennan mann og gat ekki annað en hvíslað uppí eyrað á samstarfskonu minni: "oh hann er ekkert smá flottur þessi maður!" svo gekk ég óvart á hurðakarm.

Þegar við vorum búnar á fundinum spurði hún hvort ég hefði verið að tala um Bjarna Ármanns, því hann stóð víst beint fyrir aftan mig þegar ég sagði þetta.

Classic.

Ég var ekki að tala um hann.

| anna | 19:02 |