Eins langt og augað eygir
Fimmtudagur, 22. febrúar 2007
Stundum fylgist ég með hröfnunum tveimur sem leika sér í rokinu fyrir utan gluggana. Þeir eru ekkert smá flottir. Einn lætur sig hrapa öðru hvoru áður en hann breiðir út vængina og tekur flugið. Húmoristi.
Ég held að þetta sé lang besta útsýnið í öllu húsinu. Fyrir utan turninn auðvitað.