...

Hvað skrifar maður á svona? Það eru að koma fullt af klámstjörnum til landsins í næsta mánuði. Mér finnst það bara sanngjarnt fyrst Jude Law kom í þessum. Hvernig er hægt að vera jafn heppin og hún? Ég fatta það ekki. Stundum hata ég hana. Hún er farin núna og kemur eftir þrjá daga aftur. Það er ekkert til að borða. Jæja. Ég ætla ekki að hafa þetta lengra núna. Bless.

Þessa mynd tók vinkona mín á föstudagskvöld á Domo þegar ég sá Jude Law í fyrsta skipti in person. Ef þú ert karlmaður og ég horfi svona á þig, finnst mér þú líklega soldið flottur. Seinna um kvöldið áttum við móment Jude og ég. Hann horfði í augun á mér í smá stund, leit undan og svo aftur á mig. Mér finnst ólíklegt að hann hafi vitað að þarna var kona sem hefur haldið því blákalt fram á heimasíðunni sinni að við séum par og að ég þekki hann persónulega. Ég var ekkert að segja honum frá því og þó ég gæti leikið mér og bullað um að hann hafi verið hér á mínum vegum langar mig ekki til þess. Hef sagt það áður, þetta sem var á milli okkar er búið. Hér, a.m.k.

Ég hef verið mjög upptekin undanfarnar vikur sem skýrir litla viðveru mína á þessum vettvangi. Guð tók sér ekki nema einn dag í að skapa manninn - minnir mig - ég þurfti aðeins lengri tíma. Bæði var ég að skapa flóknari lífveru, konu, auk þess gerði ég það samhliða annarri vinnu. Já og Margeir. Hann getur búið sig undir að deyja.

Hvernig finnst ykkur nýja klippingin mín annars?

Ég er búin að eyða síðustu vikum í frantik leit að fötum fyrir reunionið sem er næstu helgi. Hef ekkert geta bloggað útaf þessu. Nú er reunionið um næstu helgi og ég er ekki ennþá búin að get my shit together!

Og hvað hef ég verið að gera þar fyrir utan? Ha? Vinna. Sem er náttúrlega tómt rugl þegar ég er undir svona mikilli pressu.

Ég get valið að fara í fallegum en plain svörtum kjól - þið vitið, "litla svarta kjólnum". Eða klikkaða svarta kjólnum sem ég keypti mér nýlega. Hann er ofboðslega fallegur en of.. formal. Ég gæti farið í dragt, pilsi..

Grínlaust, þá hef ég actually velt þessu soldið fyrir mér vegna þess að ég er með sjaldgæfan talent. Ég er alltaf annaðhvort over eða underdressed. Aldrei "just right". Og það stefnir hraðbyr í að ég verði underdressed á laugardaginn því ég kemst alltaf að sömu niðurstöðu í þessu máli: gallabuxur.

Annars finnst mér gallabuxur alltaf vera eins og fríríki eða twilight zone. Öll náttúrulögmál sem gilda um önnur föt hætta að gilda þegar gallabuxur eru annars vegar. Þetta er phenomenon.

Ekki geri ég sjálfri mér að fara í pilsi á þetta gigg. Það er ekkert smá scary að nota pils. Stundum þegar ég stend upp í vinnunni finnst mér eins og ég hafi gleymt að klæða mig um morguninn og sé ekki í neinu fyrir neðan mitti af því pilsið sem ég er í er svo létt og einhvernvegin.. er eins og það sé ekki þarna.

Ég þarf áfallahjálp mörgum sinnum á dag þegar ég fer í pilsi í vinnuna en ég hef bara gott af því. Lifi allt of áfallalitlu lífi, enda ógift. Ef ég hætti að höndla pressuna get ég alltaf farið að drekka. Annars er ég að hugsa verulega vel um mig þessa dagana. Tek lýsi á morgnanna og fjölvítamín. C-vítamín, kalsíum, kalk, járn, husk, og þarna.. dropa... fokk.. æ man ekki hvað þeir heita en ég fékk þá hjá konu í bláum kjól sem sveif innum gluggann hjá mér í síðustu viku og sagðist vera "my dreary godmother" - ég skildi hana rosalega illa, held að hún hafi verið að drekka, nema hún lét mig fá ógeðslega töff dropa sem eiga að gera það að verkum að maður hættir að eldast og verður ógeðslega ríkur.

Ég trúi nú ekki hverju sem er og ekki alveg fædd í gær.
-en svo fattaði ég að það er alveg nóg að verða ógeðslega ríkur, þá getur maður keypt æsku í formi lýtarlækninga!

Vúhú!

Fuck this. Ég fer í gallabuxum. Það er ekkert smá basic. Þeir sem hafa eitthvað útá það að setja geta hoppað uppí byrgið á sér.

Í morgun fattaði ég að þetta sem ég hef verið að rækta innan með mér undanfarið, biturðin.. ég ætla að hætta að leggja rækt við hana. Nenni ekki að vera bitur lengur. Það er pointless.

Ég hef auk þess andskotan ekkert til að vera bitur yfir og ætla ekki að eyða ævinni í að vera í fýlu útaf einhverjum kalli sem var ekki góður við mig.

Meina, so fucking what?

Ég var sannfærð um að ég myndi bara falla fyrir þessari sömu glötuðu týpu aftur og aftur og að lausnin væri að halda sig frá öllum karlmönnum og það hefur vissulega verið lausnin fyrir mig núna í langan tíma. Svo gerðist svolítið. Alltaf eitthvað að gerast í kringum mig. Ég hitti mann. Og þegar ég horfði í augun á honum fékk ég smá verk í magann. Svona.. "vahááá.. !"

Þegar þetta gerðist vaknaði bitra Anna sem heldur sig alla jafna á vinstri öxlinni á mér og hún hvæsti: "Jahá, var það ekki! Svo þig langar að sofa hjá? Þú veist að fyrst þig langar að sofa hjá þessum manni hlýtur hann að vera eðal fáviti à la carte". Á hægri öxlinni sat óbitra Anna og yppti öxlum. "Mér fannst hann nú ekkert vera fávitalegur í útliti og hann hefur verulega falleg augu. Og upphandleggi. Og axlir. Og rass. Og.. "

Til að gera langa sögu, og upptalningu, stutta þá hafði hann það mikið impact á mig að ég fletti honum upp, eitthvað sem Harpa vinkona mín getur vitnað um að ég geri nánast aldrei, og þegar ég fann mynd af honum á netinu fékk hjartaflökt og rugl. Þegar ég hafði setið og slefað yfir myndinni í dágóða stund, tók ég upp símann og hringdi í mann sem vinnur með þessum tiltekna manni. Hann sagði mér m.a. að viðkomandi væri "verulega vandaður og góður strákur."

Trúiði þessu?


"Þetta er verulega vandaður og góður strákur"


Það er búið að taka mig nokkrar vikur að ná utanum þetta.
(Meira en tveir eru nokkrir. Mér finnst það.)

Ég hef actually hitt karlmann sem er verulega vandaður, it's written all over him og samt hefur hann þetta something extra í augunum sem þarf til að.. kveikja í mér.

Edge.

Og ég sem hélt að það gæti ekki gerst! Er hægt að vera bitur eftir svona uppgötvun?

Stuttu síðar fór ég á fund. Á leiðinni uppí turn sá ég þennan mann og gat ekki annað en hvíslað uppí eyrað á samstarfskonu minni: "oh hann er ekkert smá flottur þessi maður!" svo gekk ég óvart á hurðakarm.

Þegar við vorum búnar á fundinum spurði hún hvort ég hefði verið að tala um Bjarna Ármanns, því hann stóð víst beint fyrir aftan mig þegar ég sagði þetta.

Classic.

Ég var ekki að tala um hann.

Stundum fylgist ég með hröfnunum tveimur sem leika sér í rokinu fyrir utan gluggana. Þeir eru ekkert smá flottir. Einn lætur sig hrapa öðru hvoru áður en hann breiðir út vængina og tekur flugið. Húmoristi.

Ég held að þetta sé lang besta útsýnið í öllu húsinu. Fyrir utan turninn auðvitað.

Ég er búin að vera eitthvað svo tense undanfarið, hef virkilega þurft á einhverju spennulosandi að halda - svo ég kom við í lúgusjoppu á leiðinni heim úr vinnunni.

Sá sem sagði "they fuck you at the drive-thru" .. var að ljúga.

Hér er smá myndasyrpa í tilefni þess að ég er að fara á klikkað reunion í kvöld fyrir árgang 1971 across the board úr Kópavoginum. Já, ég ólst þar upp. Ekkert vera að hafa hátt um það, ok?

Að sjálfsögðu mun ég mæta á svæðið með fyrrverandi bekkjafélaga og eiginmanni, lénsherra badabing.is.

Við stefnum á að verða laaaang flottasta fráskilda parið á svæðinu, þ.e. parið sem var saman í bekk í barnaskóla og skilið við hvort annað.

Hér er ég 10 ára í Snælandsskóla. Ógeðslega töff fuglar þarna á bakvið mig.

Tóti í símanum í partíi sem hann hélt 14 ára. Duran í algleymi.

15 ára með hrikalega stóra eyrnalokka og ógeðslega töff sólgleraugu. Á hausnum.

Ekki á föstu.

16 ára í Bandaríkjunum '88

16 ára, passamyndin sem var í ökuskírteininu hans Tóta.

Tóti í Snælandssjoppunni þegar hann hefur verið ca 17 ára. Töffari. Takið eftir sylgjunni. Þú átt þessa gráu ennþá, er það ekki?

Tvítug í partíi stuttu eftir að við byrjuðum saman.

25 ára á síðasta reunioni árið 1997.

Á leiðinni á síðasta reunion 1997. 25 ára gömul.

Skrítið, er eina orðið sem kemur uppí hugann. Það var skrítið að hitta allt þetta fólk í kvöld. Fólk sem ég eyddi stórum hluta æskunnar með í skóla, fólk sem ég hef ekki séð í rosalega mörg ár.

Mest þótti mér skrítið að hitta *censored* eftir allan þennan tíma. Við vorum ekki saman í skóla heldur nágrannar og mér fannst hann alltaf alveg rosalega sætur en það var aldrei neitt á milli okkar. Hann hefur .. karlmannast, ef svo má að orði komast. Ekki orðinn kall, heldur karlmaður. There is a difference. Reyndar voru mjög fáir "kallar" sem mættu á Nordica í kvöld. Alveg ótrúlega fáir í raun miðað við hvað það eru margir kallar out there á þessum aldri og það er rétt að taka það skýrt fram að teinótt jakkaföt gera menn ekki að köllum. Ef þú ert að lesa, þá máttu vita að þú ert ljósár frá því að vera kall.

Mér fannst allir vera eiginlega alveg eins og þeir voru í gamla daga, sumar stelpurnar hafa virkilega blómstrað og eru algjör knockout. Sumir strákarnir líka. Flestir strákarnir eru líka orðnir menn. Hættir að vera í þessum strákapakka og verulega gaman að tala við þá. Fannst svo vænt um þegar einn af þeim kom til mín og gerði upp ákveðið mál. Það var reyndar aldrei neitt mál þannig lagað, hefði ég vitað hvað hann var að hugsa hefði ég talað við hann fyrir löngu þá hefði hann vitað að það eru no hard feelings mín megin svo það má segja að ég hafi endurheimt gamlan vin.

*censored* er óvirkur alkóhólisti, fór alla leið í ruglinu en kom til baka. Búinn að vera edrú í sjö ár. Hann var svo hissa að sjá mig, hélt að ég væri ekki á landinu, ályktaði það vegna þess að hann hefur ekki séð mig í sautján ár. Sagði að ég hefði nákvæmlega ekkert breyst - nema ég væri orðin "kvenlegri". Hehe, ég veit hvað hann átti við og þetta er rétt hjá honum, þó ekki væri nema bara vegna þess að ég er með sítt hár. Satt að segja er hann eina manneskjan úr hinum skólunum sem mig langaði að hitta þarna í kvöld. Ég vildi óska þess að ég hefði haldið sambandi við hann í gegnum árin. Eyddi ófáum stundum með honum úti í götu að kjafta á meðan hann þvoði bíl pabba síns þegar ég var með svo mikið ofnæmi fyrir kettinum hennar Júlíu að ég varð að fara út.

Þó ég hafi ekki breyst mikið í útliti þannig lagað hef ég samt einmitt breyst mikið. Inside out og án aðstoðar lýtalækna. Tom Willis togaði pínulítið í hárið á mér til að athuga hvort ég væri með hárkollu því hárið á mér var slétt. Mér fannst það eiginlega soldið sætt. Tommalegt. Mikið rosalega var þetta gaman.

Eftir kvöldið velti ég fyrir mér hvernig getur stundum farið fyrir fólki sem er gott að upplagi. *censored* er nefnilega verulega góður strákur að upplagi, sagði að þetta tímabil lífs hans þegar hann var í ruglinu hefði nú ekki verið mjög fallegt og hann hefði ekki gert fallega hluti. Á meðan hann sagði þetta horfði ég í augun á honum og á bak við þau var bara hlýja og einlægni. Við vorum ekki á trúnaðnum þannig lagað, ég hitti hann ca 2 mín eftir að ég mætti á ballið. Hann á fjölskyldu í dag, eitt barn og tvö sem hann tók að sér. Margir strákar þarna sem hafa tekið að sér börn annarra manna, kom mér satt að segja á óvart.

Ef ég þurfti á staðfestingu á því að karlmenn eru ekki fávitar þá fékk ég hana í kvöld. Oftar en einu sinni og oftar en tvisvar. Það verður hinsvegar meira og meira varið í þá með árunum. Við erum náttúrlega hætt að vera krakkar, lífsreyndari. Búin að eignast börn sjálf og fjölskyldu. Hætt að hugsa eingöngu um eigið rassgat. Sumir þroskast auðvitað aldrei, var alveg slatti af þannig fólki líka þarna, ég þekkti bara mjög fáa af þeim.

Ég er í skrítnu skapi. Rosalega skrítið kvöld. Meiriháttar gaman og vel heppnað í alla staði. Mikið af fólki þarna sem mér þykir vænt um, og einhverra hluta vegna er ég að hlusta á þetta.

Takk fyrir vangadansinn.

Gott að finna karlmann halda utanum sig.

Það var bara ein mynd tekin af mér og blaðamanninum og hún var tekin heima hjá Tóta áður en við fórum á Nordica. Ég verð að vera sammála Siggu, Aldurinn fer vel með mig - ennþá. Tóta líka.

Neðri myndin er af mér og flugmanninum í bekknum. Hann var búinn að fara þvílíkt á kostunum allt kvöldið og mig langaði í mynd af okkur saman áður en við fórum niður í bæ, hann var nú ekki lengi að redda því og tók þessa á símann sinn.

Erum við töff -eða töff!

Við þurftum ekki einu sinni að reyna.

Í matnum lágu allir í hláturskrampa í hvert sinn sem þessi maður opnaði munninn. Mér var hreinlega orðið illt á endanum. Einn af strákunum spurði hvort hann væri ekki hrikalegur töffari með kaskeitið, hann var ekki lengi að svara: "Jú vá maður" svo teygði hann sig í innanávasann á jakkanum og hélt áfram "ég er með mynd.."

Hann var að sjálfsögðu að fíflast í okkur.

Frábær strákur og tvímælalaust stjarna kvöldsins!

Ég var að pikka á fullu á lyklaborðið, tala við samstarfsmann minn á msn um verkefni sem við erum að vinna. Búin að sitja allan daginn við vélina og orðin hálf þreytt þegar ég fann allt í einu heitar hendur á hálsinum á mér sem fikruðu sig rólega niður á axlir. Ég hætti að pikka. Og anda.

Samstarfsmaður minn hélt áfram að senda skilaboð á msn en ég var sem lömuð í stólnum á meðan einhver var að nudda á mér axlirnar og hálsinn.
-Og það var svo gott.

Þá heyrði ég djúpa rödd fyrir aftan mig hvísla í eyrað á mér: "settu þig á busy".

Ég hlýddi honum orðalaust.

Svo lokaði ég augunum..

Djöfull meiddi ég mig áðan þegar mér tókst að beygla nöglina á mér til andskotans. Á meðan ég sat og vorkenndi mér yfir nöglinni minni (það kom tár) mundi ég eftir svolitlu sem ég ætlaði að gera fyrir löngu síðan. Ekki alveg sjö árum síðan en það nær örugglega þremur.

Af því ég á til að slá svona mikilvægum hlutum á frest þannig að ekkert verður úr neinu þá ákvað ég að drífa í þessu strax. Svo hér er annarsvegar digitalmynd (efsta myndin) af lófanum á mér sem hefur verið breytt svo línurnar sjáist betur. Vinur minn varð skíthræddur þegar ég sendi honum myndina því honum finnst eins og þetta væri mynd af dauðri hönd. You have been warned. Miðju myndin er skönnuð og minna skerí - skilst mér. Neðsta held ég að sé ekkert skerí en hún gæti verið best.

Koma svo ógeðslega klárir lófalesarar!

Já. Og hér á neðstu myndinni hef ég gert hring utanum fjóra staði á þessari hönd (þetta er vinstri höndin á mér) þar sem ég þjáist af siggi - eða - það er kannski ofrausn að segja að ég þjáist en þetta fer í taugarnar á mér á.. tjah.. fjögurra mánaða fresti.

Ég er aldrei með sigg á þeirri hægri, samt er ég rétthent og nota þá vinstri ekkert í samanburði við þá hægri.

Nei. Ég geri það með hægri líka. Er vonlaus með vinstri - hef prufað.

Af hverju fæ ég sigg þarna? Veit það einhver?
Þetta á miðjum lófanum kom uppúr þurru fyrir ca ári síðan, hin hafa bara alltaf verið þarna.

Uppskriftin

Það er mér ljúft og skylt að tilkynna að Margeir Líndal dó fyrir réttum þremur mínútum síðan. Hann dó úr harmi.

Þetta gerðist stuttu eftir að ég sagði honum að það sé búið að banna klámráðstefnunni að koma til Íslands. Ég finn nú alveg til með honum, allavega í nöglinni sem ég var að beygla áðan. Hann var búinn að safna peningum í fimm vikur fyrir aðgangseyrinum og hafa fyrir að læra nöfnin á öllum leikkonunum utanað, ásamt skálastærð og leggangadýpt. Ætlaði að kaupa sér gervisköp en það eru víst afsteypur af þremur leikkonunum í boði og hann trúði mér fyrir því að hann ætlaði að kaupa gervisköp þeirrar leikkonu sem honum fyndist hafa áhugaverðasta persónuleikann. Mér fannst þetta svo uppbyggilegt, loksins hafði Margeir eitthvað fyrir stafni á daginn annað en að fara í taugarnar á mér.

Oh well. Ég ætlaði að sjá um að stúta honum sjálf en femínistarnir tóku af mér ómakið. Ég hefði hvort sem er ekki komið þessu í verk fyrr en eftir mörg ár. Þetta grey var aldrei ofarlega á forgagnslistanum hjá mér.

Get samt ekki annað en velt fyrir mér, hver á núna að fara út með ruslið?

Ég birti mynd af mér og fyrrverandi eiginmanni mínum á sunnudaginn, mynd sem var tekin heima hjá honum á laugardeginum áður en við fórum á reunionið. Í færslu á undan birti ég fleiri myndir, bæði af mér og honum.

Í kvöld frétti ég að sú spurning hafi komið upp hvort við hefðum farið heim saman eftir ballið.

Fór að hugsa um skemmtilegustu kjaftasöguna sem ég heyrði í tengslum við Kenneth Bentley ævintýrið. Ég frétti að fólk á einhverri kaffistofu útí bæ hefði verið að velta þessu fyrir sér og eftirfarandi möguleikar komu til greina:

a) Anna er líklega til
b) Þórarinn gæti verið skáldskapur
c) Ef Þórarinn er ekki skáldskapur - eru hann og Anna líklega ennþá hjón
svo
d) Þórarinn hlýtur að vera Ken

Vegna þess að það eina sem meikaði hreinlega ekkert sense í þessu öllu saman var..

.. við skulum rifja upp snöggvast að málið snérist um að útlendingur sem svarar nafninu Kenneth Bentley mætti á Ford GT með lífverði í Ford jeppa með sér, bað mig að giftast sér, teymdi mig því næst út, gaf mér sportbílinn og hvarf útí buskann. Þetta náðist á vídeó.

Kenneth Bentley er valdasjúkur geðsjúklingur.

Hann stefnir á heimsyfirráð.

Ekkert af ofangreindu þótti þessu fólki undarlegt - nei - fólk TRÚÐI EKKI AÐ ÞESSI ANNA MYNDI BJÓÐA FYRRVERANDI EIGINMANNI SÍNUM Í AFMÆLIÐ SITT.

En ég gerði það samt.

Sko! Þarna erum við - í afmælinu!

Við fórum ekki heldur saman heim eftir afmælið mitt, eins og nýja konan hans Tóta getur vitnað um því hann kynntist henni einmitt þá um nóttina.

Við skulum halda okkur við staðreyndir:

a) Anna er til.
b) Þórarinn er til.
c) Ken er ekki til - nema á www.anna.is.
d) Anna og Þórarinn eru fráskilin.
f) Anna og Þórarinn eru æskuvinir.
g) Anna og Þórarinn fara ekki heim saman eftir djamm (sjá lið d)
h) því nýja konan hans Tóta.. er ekki Anna.
j) Anna hefur ekki ennþá lært stafrófið.

And get this.. Þórarinn og nýja konan hans eru að koma í mat til Önnu og krakkana um páskana svo þær geti kynnst!

Já. Svona getur lífið nú verið alveg hreint ótrúlegt.

hehehe

Trust me. Ef ég hefði farið með einhverjum heim.. hefði ég ekki gefið mér tíma til að blogga um nóttina.

Ekki séns.