 |
|
|
|
 |
The agony of choice
Laugardagur, 02. desember 2006
Úff hvað það er hrikalegt þegar maður er ástfanginn af svona vondum manni - og það er misskiliningur - ég vil ekki vondan mann. Ég vil alvarlegan mann, serious and professional. Þarf að geta litið upp til mannsins sem ég er með og borið virðingu fyrir honum, annars endist þetta ekkert og hann þarf að hafa eitthvað sem hann er ógeðslega klár í - framyfir mig sem ég get dáðst að, hef mikla þörft fyrir að dást að þeim sem ég er með. Þess vegna vil ég finna endurskoðanda. Ég er ekki mjög dugleg að reikna. Líklega fíla ég að vera smá undirgefin, en það er eiginlega leikur því ég geri það sem ég ætla mér - within reason, það er mjög auðvelt að semja við mig. Rugla karlmenn líklega í ríminu þegar ég virðist fyrst undirgefin og "góð" - þangað til.. ja.. ég er ekki góð og undirgefin lengur. Æ ég veit það ekki.. við Ken erum náttúrlega eins og sköpuð fyrir hvort annað. Ég lít upp til hans því hann er ógeðslega klár og með lúmskan húmor, fíla það, og hann er serious and professional. Nornin bauð mér út að borða áðan, oh það var æðislegt. Við töluðum að sjálfsögðu um karlmenn, m.a. Ken, og það var hún sem spurði mig hvort ég vildi nokkuð vera að drepa hann og hvort við gætum ekki farið aftur til ráðgjafa og henni fannst ekkert ólíklegt að ég gæti kennt honum að drepa ekki fólk. Ég veit það ekki. Við töluðum um hvernig týpur við fílum og ég get sagt ykkur að ég og Nornin komum aldrei, aldrei til með að rífast útaf karlmanni. Ekki séns. Hún fílar strákslega og glaðlega karlmenn. Ég vil hafa þá karlmannlega og alvarlega. Hún vill sítt hár, ég vil stutt og það er ekki hægt að semja við mig um þetta atriði. Mér finnst síðhærðir karlmenn eiga heima on daytime tv, ekki nálægt mér. Ég vil hafa hár en það þarf að vera stuttklippt og ég þoli ekki tilgerðarlegar klippingar, strípur og rugl eða menn sem eru með hel-gelað hár sem stendur útí loftið eða er grjóthart. Ég vil mann sem er með hár sem ég get rennt fingrunum í gegnum. Ekki sítt en ekki of stutt heldur. Finnst ekkert eins sorglegt og menn sem hafa fallegt hár en eru með kiwi klippingu, þetta á að vera skítaredding fyrir menn sem hafa vonlaust hár. Annars hef ég komist að því að ég hreinlega þoli ekkert kvenlegt við karlmenn, það er eitur í mínum beinum. Hef zero tolerance og þó ég fyndi mann sem liti nákvæmlega út eins og George Clooney, væri serious and professional og hefði ítrekað fengið Nóbelsverðlaun fyrir að reikna myndi ég dömpa honum in a heartbeat ef hann viðraði áhuga sinn á að klæðast g-streng og uppháum blúndusokkum þegar hann stundar kynlíf. Þetta slekkur ekki bara á mér, ég verð hreinlega afhuga kynlífi við tilhugsunina. Finnst þetta krípí. In fact.. það er hægt að orða þetta svona: ég vil ekki kvenlegan karlmann af því ég er ekki fyrir konur! Ég elska menn sem tala um fréttir við mig, ég veit - sick - og í raun hef ég komist að því að kærasti/maki fyrir mér er einhver til að horfa á fréttirnar með. Ég horfi ekki á fréttir því ég hef engan til að tala um þær við. Kannski varð ég svona af því að vera gift lengi, veit það ekki. Á einum stað í samræðunum ræddum við um typpi, stærð og lögun. Nornin benti á að þeir þurfa að vera fallegir, hún þolir ekki ljót typpi. Ég datt út og sat dreymin á svip í smá stund.. áður en ég sagði "fyrirgefðu, ég var að hugsa um typpið á Ken." Það er gríðarlega fallegt. Ég fíla sterka menn. Nornin vill granna og fíngerða menn - ég vil karlmannlega og sterka - aftur.. within reason mér finnst fátt eins ljótt og menn sem hafa of mikið af vöðvum. Við erum báðar sammála um að feitt er eitthvað til að forðast - þar spilar soldið inní hvernig við skilgreinum fitu. Nornin segir að vera með feitum manni sé eins og að vera með barbapabba - skerí. Ég hef bara aldrei prufað að vera með þannig feitum manni en ég hef verið með þreknum manni. Munurinn liggur í maganum. Ef maginn lafir niður eða stendur út eins og viðkomandi eigi von á sér.. eh.. forget it. Í raun má maðurinn alveg vera feitur á meðan hann samsvarar sér vel, ég er bara viðkvæm fyrir maganum. Er hægt að vera óbís en samt samsvara sér vel? Væri það ekki orðið smá mikið spes? Nei, maður spyr sig. Það turnar mér actually on þegar karlmaður eldar "karlmannlega". Sker matinn illa og ójafnt og rústar eldhúsinu á meðan hann er að þessu. Mér finnst það sætt og flokka það eiginlega sem forleik. Maturinn sem hann býr til verður samt að vera góður - þoli ekki menn sem elda vondan mat. Það væri svo miklu einfaldara fyrir þá að sleppa því. Hvorug okkar fílar menn sem eru eins og mýs í framan (alskegg) en Nornin vill að þeir séu alveg slétt rakaðir. Það vil ég ekki, ég vil skeggrót en bara ef hún er dökk. Ég vil líka hafa bringuhár. Ég spurði Nornina hvort hún sæi mann sem er hennar týpa þarna inná staðnum og á leiðinni út fann hún einn. Þar fékk ég endanlega staðfestingu.. við komum ekki til með að rífast útaf karlmanni. Ég sá engan fyrir mig þarna inni - enda horfði ég kannski ekki mikið í kringum mig - en samt er spurning hvort ég eigi ekki að endurskoða þetta með Ken og hvort það sé kannski nóg að setja bjöllu utanum hálsinn á honum. | anna | 23:20 |
comments
Snilld Sá Ken sem ég man eftir var sá sem systir mín lék sér með og hann var giftur Barbie lengi vel (þar til hann "lenti" í framhjáhaldi með Cindy og allt það). Hann Ken var rosalega metró gæji man ég eftir. Hann var greinilega nýbúinn í vaxi því hann hafði enginn líkamshár. Reyndar virtist vaxmeðferðin hafa gengið eitthvað út fyrir önnur velsæmismörk því hann var heldur ekki með neitt typpi, hvað þá pung (þessi vaxmeðferð hlýtur að hafa verið sár, svona þegar maður hugsar um það) merkilegt þetta með fréttirnar, ég hef nebbla lítið skilið í því hvað ég varð löt að lesa blöð og fylgjast með fréttum eftir skilnaðinn, en þetta er auðvtiað skýringin...maður vill hafa einhvern að rabba við um þær... gaman að lesa um pælingar ykkar á kenkyninu, ég hallast nú frekar að skeggjuðum, karlmannlegum mönnum sjálf - og hef alltaf verið svag fyrir rauðhærðum .... og ég fæ Tanyu Já, bara spurning hver þarf að sitja uppi með Gula skuggann ... post a comment
|
Ég er búin að vera að hugsa þetta með Ken, hvort það sé rugl að drepa hann og hvort ég ætti ekki að kanna fyrst hvort ég get kennt honum að drepa ekki fólk. Finnst alltaf ókostur að ég sé kona þegar ég þarf að ákveða eitthvað svona.
