Fimmtudagur, 07. desember 2006
Börnin mín eru skemmtilegasta fólk sem ég þekki. Í kvöld fórum við í Ikea sem hefur flutt í annan landsfjórðung. Það er allt í lagi, ég er alltaf með landakort, tjald, prímus, dósamat og svefnpoka í skottinu og svo fyllti bílinn til öryggis áður en við lögðum af stað. Maður æðir ekki útfyrir sitt póstnúmer án þess að gera viðeigandi ráðstafanir. -Þess vegna gafst ég uppá að ferðast með strætó á sínum tíma, of mikill burður.
Á leiðinni sagði einkasonurinn brandara og drap hann stuttu seinna. Hann á það til. Ég sagði að hann væri "killing the joke".
Frumburðurinn tók við:
"Killing jokes is bad, mmkay. If you kill a joke you're bad, mmkay."
Hún nær honum óaðfinnanlega.
Frumburðurinn hefur heilaþvegið mig með South Park undanfarin kvöld þegar ég er að vinna. Í hádeginu í dag, þegar ég var að fara heim í mat, stóð ég upp og sagði "screw you guys - I'm going home".
Engin af þeim sem ég beindi orðum mínum að hefur horft á South Park.
Síðan á mánudaginn hef ég notað orðið "children" þegar ég tala til barnanna minna, sama hvort ég er að tala við annað eða bæði og þegar börnin spyrja mig hvað er í matinn á ég til að svara "I think we're forgetting a very important issue in all of this - it's Michael Jackson, MICHAEL JACKSON". Þegar einkasonurinn suðar um eitthvað segi ég "breaking my balls" og ef hann hættir ekki: "balls - breaking 'em".
Að lokum stend ég mig ítrekað að því að raula fyrir munni mér:
I hate you guys,
you guys are assholes,
especially Kenny,
I hate him the most
Ég verð að venja mig af þessu, Ken kemur til landsins um helgina.
--
(I hate you guys - Eric Cartman mp3)