Þriðjudagur, 05. desember 2006
Í gærkvöldi ákvað ég að sækja Margeir útá land, þangað sem ég skildi hann eftir fyrir einhverjum vikum síðan. Ætlaði að sjá hvort hann myndi ekki aðlagast náttúrunni svo ég gæti selt túristum aðgang að honum næsta sumar þegar hann er búinn að safna skeggi - er alltaf að reyna að gera eitthvað uppbyggilegt með honum.
Þegar ég kom loksins í Hafnarfjörð kveikti ég á staðsetningartækinu sem ég setti um hálsinn á Margeiri svo ég myndi finna hann aftur. Í stað þess að vísa í áttina að hrauninu þá gaf tækið til kynna að Margeir væri inní bænum, svo ég gekk í þá átt. Snemma í morgun fann ég hann svo ofurölvi á Fjörukránni. Þegar hann sá mig stökk hann á fætur, rauk því næst á dyr og stal bíl sem var þarna fyrir utan. Maður hristir bara höfuðið, eftir allt sem ég hef gert fyrir þennan dverg.
Lögreglan hringdi í mig um áttaleytið í morgun, sögðu að Margeir hefði keyrt á ofsahraða útá Keflavíkurflugvöll, í gegnum einhverja girðingu og inná flugbraut og hljóp svo í áttina að einni flugvélinni og baðaði út öllum öngum þangað til einn lögreglumannanna greip í hárið á honum og náði að stoppa hann. Vitleysingur sem þetta er, með svona stuttar fætur, hann getur ekkert hlaupið. Sem forráðamaður hans hef ég ítrekað sýnt honum fram á þennan veikleika með því að elta hann um íbúðina með piparúða. Ég næ honum alltaf.
Morgunblaðið segir frá þessu í dag nema þeir kalla Margeir "mann" - sem mér finnst ofrausn. Einnig segja þeir að hann eigi við geðsjúkdóm að stríða. Það er ekki rétt, hann er bara einmana.
Ég ætti auðvitað að kaupa fyrir hann gullfisk.