Ég er búin að vera að hugsa þetta með Ken, hvort það sé rugl að drepa hann og hvort ég ætti ekki að kanna fyrst hvort ég get kennt honum að drepa ekki fólk. Finnst alltaf ókostur að ég sé kona þegar ég þarf að ákveða eitthvað svona.

Úff hvað það er hrikalegt þegar maður er ástfanginn af svona vondum manni - og það er misskiliningur - ég vil ekki vondan mann. Ég vil alvarlegan mann, serious and professional. Þarf að geta litið upp til mannsins sem ég er með og borið virðingu fyrir honum, annars endist þetta ekkert og hann þarf að hafa eitthvað sem hann er ógeðslega klár í - framyfir mig sem ég get dáðst að, hef mikla þörft fyrir að dást að þeim sem ég er með. Þess vegna vil ég finna endurskoðanda. Ég er ekki mjög dugleg að reikna. Líklega fíla ég að vera smá undirgefin, en það er eiginlega leikur því ég geri það sem ég ætla mér - within reason, það er mjög auðvelt að semja við mig. Rugla karlmenn líklega í ríminu þegar ég virðist fyrst undirgefin og "góð" - þangað til.. ja.. ég er ekki góð og undirgefin lengur.

Æ ég veit það ekki.. við Ken erum náttúrlega eins og sköpuð fyrir hvort annað. Ég lít upp til hans því hann er ógeðslega klár og með lúmskan húmor, fíla það, og hann er serious and professional.

Nornin bauð mér út að borða áðan, oh það var æðislegt. Við töluðum að sjálfsögðu um karlmenn, m.a. Ken, og það var hún sem spurði mig hvort ég vildi nokkuð vera að drepa hann og hvort við gætum ekki farið aftur til ráðgjafa og henni fannst ekkert ólíklegt að ég gæti kennt honum að drepa ekki fólk. Ég veit það ekki.

Við töluðum um hvernig týpur við fílum og ég get sagt ykkur að ég og Nornin komum aldrei, aldrei til með að rífast útaf karlmanni. Ekki séns. Hún fílar strákslega og glaðlega karlmenn. Ég vil hafa þá karlmannlega og alvarlega. Hún vill sítt hár, ég vil stutt og það er ekki hægt að semja við mig um þetta atriði. Mér finnst síðhærðir karlmenn eiga heima on daytime tv, ekki nálægt mér. Ég vil hafa hár en það þarf að vera stuttklippt og ég þoli ekki tilgerðarlegar klippingar, strípur og rugl eða menn sem eru með hel-gelað hár sem stendur útí loftið eða er grjóthart. Ég vil mann sem er með hár sem ég get rennt fingrunum í gegnum. Ekki sítt en ekki of stutt heldur. Finnst ekkert eins sorglegt og menn sem hafa fallegt hár en eru með kiwi klippingu, þetta á að vera skítaredding fyrir menn sem hafa vonlaust hár.

Annars hef ég komist að því að ég hreinlega þoli ekkert kvenlegt við karlmenn, það er eitur í mínum beinum. Hef zero tolerance og þó ég fyndi mann sem liti nákvæmlega út eins og George Clooney, væri serious and professional og hefði ítrekað fengið Nóbelsverðlaun fyrir að reikna myndi ég dömpa honum in a heartbeat ef hann viðraði áhuga sinn á að klæðast g-streng og uppháum blúndusokkum þegar hann stundar kynlíf.

Þetta slekkur ekki bara á mér, ég verð hreinlega afhuga kynlífi við tilhugsunina. Finnst þetta krípí. In fact.. það er hægt að orða þetta svona: ég vil ekki kvenlegan karlmann af því ég er ekki fyrir konur!

Ég elska menn sem tala um fréttir við mig, ég veit - sick - og í raun hef ég komist að því að kærasti/maki fyrir mér er einhver til að horfa á fréttirnar með. Ég horfi ekki á fréttir því ég hef engan til að tala um þær við. Kannski varð ég svona af því að vera gift lengi, veit það ekki.

Á einum stað í samræðunum ræddum við um typpi, stærð og lögun. Nornin benti á að þeir þurfa að vera fallegir, hún þolir ekki ljót typpi. Ég datt út og sat dreymin á svip í smá stund.. áður en ég sagði "fyrirgefðu, ég var að hugsa um typpið á Ken." Það er gríðarlega fallegt.

Ég fíla sterka menn. Nornin vill granna og fíngerða menn - ég vil karlmannlega og sterka - aftur.. within reason mér finnst fátt eins ljótt og menn sem hafa of mikið af vöðvum.

Við erum báðar sammála um að feitt er eitthvað til að forðast - þar spilar soldið inní hvernig við skilgreinum fitu. Nornin segir að vera með feitum manni sé eins og að vera með barbapabba - skerí. Ég hef bara aldrei prufað að vera með þannig feitum manni en ég hef verið með þreknum manni. Munurinn liggur í maganum. Ef maginn lafir niður eða stendur út eins og viðkomandi eigi von á sér.. eh.. forget it. Í raun má maðurinn alveg vera feitur á meðan hann samsvarar sér vel, ég er bara viðkvæm fyrir maganum. Er hægt að vera óbís en samt samsvara sér vel? Væri það ekki orðið smá mikið spes? Nei, maður spyr sig.

Það turnar mér actually on þegar karlmaður eldar "karlmannlega". Sker matinn illa og ójafnt og rústar eldhúsinu á meðan hann er að þessu. Mér finnst það sætt og flokka það eiginlega sem forleik. Maturinn sem hann býr til verður samt að vera góður - þoli ekki menn sem elda vondan mat. Það væri svo miklu einfaldara fyrir þá að sleppa því.

Hvorug okkar fílar menn sem eru eins og mýs í framan (alskegg) en Nornin vill að þeir séu alveg slétt rakaðir. Það vil ég ekki, ég vil skeggrót en bara ef hún er dökk. Ég vil líka hafa bringuhár.

Ég spurði Nornina hvort hún sæi mann sem er hennar týpa þarna inná staðnum og á leiðinni út fann hún einn. Þar fékk ég endanlega staðfestingu.. við komum ekki til með að rífast útaf karlmanni. Ég sá engan fyrir mig þarna inni - enda horfði ég kannski ekki mikið í kringum mig - en samt er spurning hvort ég eigi ekki að endurskoða þetta með Ken og hvort það sé kannski nóg að setja bjöllu utanum hálsinn á honum.

Nornin sagði mér um helgina að hana sárvantar fleiri Galdradúkkur svo ég fór að vinna við að búa til fleiri. Þær seldust nefnilega upp frekar snemma fyrir síðustu jól.

Um daginn kom maður að máli við mig sem vill líka selja þær - nema á ensku.

Hann: Hvað með Ken?
Anna: hann er ekki til.
Hann: ha? ég trúði öllu sem ég las í séð og heyrt
Anna: það gerðu fleiri, viðtalið átti upprunalega að vera við Kenneth Bentley, ekki mig.
Hann: en ég vil Ken, finnst hann frábær náungi.
Anna: til að fá Ken þarftu að fá mig.
Hann: er hann svona alter ego sem brýst fram þegar þú ert á djamminu og búin að drekka aðeins of mikið?
Anna: hahaha nei ég drekk svo lítið og er aldrei á djamminu.
Hann: hættu að telja upp gallana þína.
--

Það er reyndar eitt sem ég hef aldrei reynt að þræta fyrir. Ég er meingölluð. Er samt ennþá að hlæja að því ef Ken væri í alvöru alter egó sem brytist út þegar ég væri að drekka - shit hvað það væri spes og nei.. þegar ég er að drekka breytist ég í húsvörðinn Jónas - sem er umfram allt.. eðlilegt.

Jónas er friðelskandi fuglaskoðari úr Stykkishólmi - eða Stokkhólmi, fer eftir því hvað ég er búin að drekka mikið.

Í gærkvöldi ákvað ég að sækja Margeir útá land, þangað sem ég skildi hann eftir fyrir einhverjum vikum síðan. Ætlaði að sjá hvort hann myndi ekki aðlagast náttúrunni svo ég gæti selt túristum aðgang að honum næsta sumar þegar hann er búinn að safna skeggi - er alltaf að reyna að gera eitthvað uppbyggilegt með honum.

Þegar ég kom loksins í Hafnarfjörð kveikti ég á staðsetningartækinu sem ég setti um hálsinn á Margeiri svo ég myndi finna hann aftur. Í stað þess að vísa í áttina að hrauninu þá gaf tækið til kynna að Margeir væri inní bænum, svo ég gekk í þá átt. Snemma í morgun fann ég hann svo ofurölvi á Fjörukránni. Þegar hann sá mig stökk hann á fætur, rauk því næst á dyr og stal bíl sem var þarna fyrir utan. Maður hristir bara höfuðið, eftir allt sem ég hef gert fyrir þennan dverg.

Lögreglan hringdi í mig um áttaleytið í morgun, sögðu að Margeir hefði keyrt á ofsahraða útá Keflavíkurflugvöll, í gegnum einhverja girðingu og inná flugbraut og hljóp svo í áttina að einni flugvélinni og baðaði út öllum öngum þangað til einn lögreglumannanna greip í hárið á honum og náði að stoppa hann. Vitleysingur sem þetta er, með svona stuttar fætur, hann getur ekkert hlaupið. Sem forráðamaður hans hef ég ítrekað sýnt honum fram á þennan veikleika með því að elta hann um íbúðina með piparúða. Ég næ honum alltaf.

Morgunblaðið segir frá þessu í dag nema þeir kalla Margeir "mann" - sem mér finnst ofrausn. Einnig segja þeir að hann eigi við geðsjúkdóm að stríða. Það er ekki rétt, hann er bara einmana.

Ég ætti auðvitað að kaupa fyrir hann gullfisk.

Helvítis blaðamenn, slíta alltaf allt úr semhengi sem maður segir.

hehe

Svona var þetta uncut:

Uppáhalds hetjan?
Kevin Spacey í Hostile Hostages. Ég hef alltaf verið soldið veik fyrir mönnum með hallærislega klippingu sem klæða sig í peysuvesti, menn sem lífið hefur brotið niður. Þeir eru hetjur. Tala nú ekki um þegar þeir eru jafn flottir og Kevin Spacey og kynferðislega frústreraðir. Misskildir menn.

Kynþokkafyllsta persónan?
George Clooney, bæði í From Dusk Till Dawn og Out of Sight. Hann var misvondur í báðum en ég held að hann hafi fyrst og fremst verið misskilinn.

----

Clooney finnst mér flottari í Dusk Till Dawn en Out of sight og mér finnst Kevin Spacey hrikalega flottur í American Beauty og Hostile Hostages.

Af þessu má skilja að annarsvegar höfða samviskulausir morðingjar og glæpamenn til mín - og hinsvegar kynferðislega frústreraðir menn í dauðum hjónaböndum.

Og ég lít hvorki við glæpamönnum né giftum mönnum.

I'm screwed.

Eða öllu heldur..

I'm not screwed.

Ever.

Merkilegt hvað ég er góð í skapinu, all things considered..

Búið að lita rammana, þrífa glerið, útbúa hanka (er til skárra orð?) og líma textann aftaná.

Myndin hér fyrir neðan er gömul og allar þessar dúkkur löngu seldar.
Helgin fer í að búa til fleiri til að setja á rammana sem ég er búin með.

Þegar ég er búin að skila þessu af mér var ég að spá í að vera í fríi eftir vinnu fram að jólum.

Smá grín. Ég get ekkert verið í fríi, það er tómt rugl. Hefur ítrekað sýnt sig að þegar ég hef dauðan tíma eyði ég honum snöktandi að vorkenna mér vegna þess að ég á ekki herragarð með þyrlupalli, hesthúsum og sundlaug, butler, bílstjóra og Bentley - sem er rugl. It's clear to me now. Ef það væri eitthvað réttlæti í þessum heimi ættu næstum allir Bentley - nema þeir sem eiga Porsche Cayenne. It's the price you pay for having no taste whatsoever og þetta fólk á Bentley einfaldlega ekki skilið.

Það er satt - stendur í Biblíunni á blaðsíðu 3286, neðarlega, ég gleymi númerinu á versinu: "thou are not allowed to own a Bentley if thou possesses a pink slip for a Porsche Cayenne".

God has class.

Nei. Þegar ég er búin að skila þessu af mér mun ég finna mér eitthvað annað productive til að gera. Vaxa á mér fótleggina og svona. Klippa á mér neglurnar jafnvel.

Skúra.

Ég finn eitthvað.

Börnin mín eru skemmtilegasta fólk sem ég þekki. Í kvöld fórum við í Ikea sem hefur flutt í annan landsfjórðung. Það er allt í lagi, ég er alltaf með landakort, tjald, prímus, dósamat og svefnpoka í skottinu og svo fyllti bílinn til öryggis áður en við lögðum af stað. Maður æðir ekki útfyrir sitt póstnúmer án þess að gera viðeigandi ráðstafanir. -Þess vegna gafst ég uppá að ferðast með strætó á sínum tíma, of mikill burður.

Á leiðinni sagði einkasonurinn brandara og drap hann stuttu seinna. Hann á það til. Ég sagði að hann væri "killing the joke".

Frumburðurinn tók við:
"Killing jokes is bad, mmkay. If you kill a joke you're bad, mmkay."

Hún nær honum óaðfinnanlega.

Frumburðurinn hefur heilaþvegið mig með South Park undanfarin kvöld þegar ég er að vinna. Í hádeginu í dag, þegar ég var að fara heim í mat, stóð ég upp og sagði "screw you guys - I'm going home".

Engin af þeim sem ég beindi orðum mínum að hefur horft á South Park.

Síðan á mánudaginn hef ég notað orðið "children" þegar ég tala til barnanna minna, sama hvort ég er að tala við annað eða bæði og þegar börnin spyrja mig hvað er í matinn á ég til að svara "I think we're forgetting a very important issue in all of this - it's Michael Jackson, MICHAEL JACKSON". Þegar einkasonurinn suðar um eitthvað segi ég "breaking my balls" og ef hann hættir ekki: "balls - breaking 'em".

Að lokum stend ég mig ítrekað að því að raula fyrir munni mér:

I hate you guys,
you guys are assholes,
especially Kenny,
I hate him the most

Ég verð að venja mig af þessu, Ken kemur til landsins um helgina.

--
(I hate you guys - Eric Cartman mp3)

Augljóslega er anna.is komin upp, en tölvupósturinn er ennþá niðri síðan í gær.

Læt vita þegar hann kemur upp aftur.

Nú er hægt að senda mér póst aftur svo allt virðist vera komið í lag.

I need a valid email to reply to you. I tried the one you gave me but it doesn't work.

-Anna

Nóttin fór í að fjarlægja byssukúlu úr manninum sem ég elska.
Hann vill stjórna heiminum. It's boring, but it's part of my life.

Þegar hann nær meðvitund mun ég ræða við hann um að fá konu til að þrífa.

Vikulega.

Það voru gefnar út 28 Bob Moran bækur á árunum 1960 til 1975.

1. Ungur ofurhugi
2. Ævintýri á hafsbotni
3. Græna vítið
4. Eldklóin
5. Ógnir í lofti
6. Fjársjóður sjóræningjanna
7. Rauða perlan
8. Kjarnorkuleyndarmálið
9. Smyglaraskipið
10. Njósnarinn með þúsund andlitin
11. Maðurinn með gulltennurnar
12. Guli skugginn
13. Eyðimerkurrotturnar
14. Hefnd Gula skuggans
15. Dalur fornaldardýrann
16. Refsing Gula skuggans (holy sh.. þessa verð ég að eignast)
17. Stálhákarlarnir
18. Vin "K" svarar ekki
19. Endurkoma Gula skuggans
20. Svarta höndin
21. Njósnarinn ósýnilegi
22. Tvífarar Gula skuggans
23. Augu Gula skuggans
24. Leyndardómur Mayanna
25. Arfur gula skuggans
26. Leynifélag löngu hnífanna
27. Hermenn Gula skuggans
28. Uppruni Gula skuggans (Kóróna Golkonda)
----------

Og hvað haldiði!

Í kvöld kom hann Kalli og færði mér tólf Bob Moran bækur af þessum tuttugu og átta. Ég feitletraði titlana sem hann lét mig fá og ætla að reyna að eignast þær allar með tímanum. Set allt mitt traust á fornbókabúðirnar. Spái því að ég muni lesa þessar um jólin, enda eru þetta barnlaus jól hjá mér í fyrsta skipti síðan ég eignaðist börn svo ég þarf lítið að hugsa um annað en sjálfa mig.

Ég var ekkert yfir mig spennt að vera án krakkana um jólin og þegar pabbi þeirra spurði mig hvort ég vildi bara ekki fá þau öll í mat á aðfangadag og hann færi svo heim með þau seinna um kvöldið eftir pakkana - það liðu ca 2 sek áður en ég sagði já.

Mér finnst þetta svo fallega boðið af honum. Veit að hann er að slá sér upp og grunar að hann sé að gera þetta meira fyrir mig en sig. Það kemur auðvitað að því að ég verð barnlaus einhver jól þegar hann er kominn í sambúð, en ég er að vona að þá verði ég búin að.. kaupa gullfisk.

Í ár hef ég Bob Moran.

Dórið benti mér á þessa síðu fyrir löngu og ég kíki alltaf á hana annað slagið. Í gær fann ég OctoDog eldhúsáhaldið og varð strax hugað til Nönnu því hún hefur gaman að svona rugl eldhúsáhöldum eins og ég.

Það sem mér finnst verra er að síðan ég sá þetta hefur löngunin til að eignast þetta stigmagnast og núna er ég orðin viðþolslaus.
Meina.. smellið á myndina og kíkið á þessa síðu.

HVERN MYNDI EKKI LANGA Í SVONA PULSU?

Líklega á ég eitthvað sameiginlegt með rekstraraðilum stupid.com:

GOD THIS IS STUPID!!!

We can't believe some company
manufactured this insane kitchen product.
(but we're thrilled that they did)

WHAT DOES THE OCTODOG DO?

It takes a hot dog and makes
it look like an octopus.

At Stupid Headquarters, this is the kind of product that makes our lives worth living. It's so pointlessly perfect, we can't wait to begin serving octodogs to all our friends and relatives.
--

Hugsið ykkur barnaafmæli þar sem veitingarnar eru orðnar conversational piece!

Ég þarf meiri svef.

Allt sem hefur gerst í lífi mínu fram að deginum í dag verður hér eftir kallað BS. (Before slicers)

Í dag fékk ég veður af því að það væri til nokkuð sem heitir "bananasneiðir". Ég fór strax á netið að leita, fyrst fann ég þessa síðu sem mér finnst skerí, to say the least, en hugrökk sem ég er hélt ég áfram að leita og sjá! Ég fann Bananasneiði!

Mig langar í svona.

Mig langar samt ekki bara í svona banana-sneiða-gerða-tæki. Nei. Ég fann fleira áhugavert á ferð minni um frumskóga niðursneiðingatóla á Internetinu og það er orðið nokkuð ljós að ég get ekkert lifað án þess að eignast Avocado slicer.

Af hverju vissi ég ekki að þetta tæki væri til? Ha? Kemur alltaf betur og betur í ljós hversu illa uppalin ég er.

Þar fyrir utan langar mig í nýjan epla slicer (það er ekki nóg að eiga einn) og mango slicer. Svo vantar mig skrælitæki líka og mér finnst þessi soldið cool. Og mig vantar Mandólín.

Svarar þetta spurningunni þinni Lifur? Þetta er það sem ég vil. Allt þetta. Ég er ennþá með jólagjöfina þína frá því í fyrra. Á ég að senda þér hana einhvert?

Maður spyr sig.

Segið mér þá hvaða 72 hljómsveitir eru á þessari mynd:

Smellið á myndina til að stækka hana.

"Stúlka fædd heilbrigð"

Systir mín er búin að eignast sitt fyrsta barn.

Til hamingju Gulli og Júlía!

Ég hlakka ekkert lítið til að sjá hana.

Það er ástæða fyrir því að sms-ið frá Gulla innihélt orðið "heilbrigð". Ég hætti að skrifa um krókódílinn á sínum tíma þegar Júlía hringdi í mig með þær skelfilegu fréttir að það hefðu fundist blöðrur í lunganu á fóstrinu í sónar. Þegar svona finnst eru miklar líkur á fósturláti og ef móðirin nær að klára meðgönguna eru miklar líkur á því að barnið þurfi að fara í skurðaðgerð þegar það fæðist.

Hvað á maður eiginlega að segja?

Vill til að ég er sérfræðingur í meðvitaðri afneitun and it kicks in on cue.
Með áherslu á meðvitaðri.

Ég ákvað að þetta myndi fara vel og ég sagði Júlíu það.. en ég var skíthrædd. Ég vissi hinsvegar að það síðasta sem Júlía þurfti á að halda var að ég myndi panikka. Ég sagði henni að reikna með að þetta myndi fara vel og takast á við það sem gerðist þegar það gerðist. Það er það eina sem hægt er að gera í þessari stöðu. Vona það besta.

Það var auðvitað fylgst rosalega vel með Júlíu, stöðugt í tékki og í einu tékkinu sáust nærri engar blöðrur, í öðru sáust þær aftur. Engin vissi fyrir víst hvernig þetta myndi fara og maður var ekkert rólegur. Ég var stödd útí bæ þegar ég fékk þetta sms og ég greip fyrir munninn. Náði að halda aftur af tárunum á meðan ég var að klára það sem ég þurfti að gera þar sem ég var (I'm a pro) en á leiðinni út í bíl brutust tárin fram. Ég var svo fegin. Ég var svo fegin og þakklát.

Fyrr um daginn hafði mamma hringt. Við vissum báðar að Júlía var komin af stað og mamma var gjörsamlega að sturlast úr áhyggjum og ég sagði við hana að þetta myndi allt fara vel. En ég vissi það ekki. Ég held að ég hafi upplifað alla hræðsluna og óvissuna og áhyggjurnar þarna um leið og það var safe að gera það.

Seinnipartinn fór ég uppá fæðingardeild og sá þetta litla kraftaverk sem Júlía og Gulli bjuggu til og færðu í heiminn. Svo lítil og vær. Fullkomin, eins og börn eru þegar þau eru nýfædd. Ég fór með krókódílagjöfina sem ég keypti löngu áður en þetta kom upp alltsaman og súkkulaði fyrir Júlíu. Maður verður að eiga súkkulaði uppá fæðingardeild, það eru lágmarks mannréttindi eftir þetta kvalræði.

Það var rosalega skrítið að sjá Júlíu. Hún var svo úrvinda og þreytt og svo.. familiar. Ég hef séð myndir af mér í þessu ástandi. Og það var svo gott að sjá hvað hann Gulli er góður við hana.

Matthildur Elín á eftir að eiga gott líf.

Ég hef tekið eftir því að allir karlmenn sem mér þykir vænt fara frá mér - og ef þeir gera það ekki.. þá drep ég þá, sem er einmitt það sem ég hef verið að reyna að gera undanfarna daga við Ken - án teljandi árangurs.

Ken kom heim helsærður á laugardagsnóttina og ég mátti finna til allar tangir á heimilinu til að ná þessari kúlu útúr lærinu á honum, djöfuls viðbjóður. Ógeðslega vond lykt af blóði þegar því er dreift svona útum allt, mig langaði að gubba. Næst ætla ég að finna mér kærasta sem reynir að hafa sem mest af blóðinu úr sér undir húðinni. Má alveg vera á einum stað, segi það ekki, en undir húðinni thank you very much.

Mér finnst þetta ekki óraunhæf krafa.

Ég gerði Ken grein fyrir því á meðan ég potaði með töngunum ofaní lærið á honum og notaði vasaljós til að reyna að sjá ofaní sárið, að ég væri sko engin florence fokking nightingale og að þetta væri klassísk hegðun karlmanns að koma heim, blæða útum allt, vekja mig og ætlast til þess að ég framkvæmi aðgerð sem tekur venjulegt fólk fleiri ár í skóla að læra að gera!

Nei. Þá fór hann að gráta. Ég sver.. veikir karlmenn eru eitt af Gods blunders. Djöfull geta margir veikir karlmenn verið ógeðslega miklar væluskjóður. Ái, æji ég meiddi hann svona og hinsegin og þetta var svo vont og BÚ-FOKKING-HÚ. Ræfill. Ég ákvað að reyna að þagga niðrí honum með því að fylla hann og náði í Bacardi sem ég er búin að eiga uppí skáp í tvö ár, lét hann taka tvo sopa og svo helti ég smá í sárið. ÉG GERÐI ÞAÐ TIL AÐ SÓTTHREINSA, hef oft séð það gert í bíómyndum og ég átti ekkert própanól. Margeir drekkur það alltaf, rónadvergur sem þetta er. Hann væri búinn að drekka allt áfengið úr vínskápnum ef ég væri ekki með hann læstann. Nema.. þegar ég helti Bacardi-inu ofaní sárið argaði Ken og hrópaði á hjálp. Mér brá alveg rosalega og það var þess vegna sem ég braut flöskuna á hausnum á honum. Hvernig á maður að geta unnið við þessar aðstæður? Dr. House þarf ekki að sitja undir svona rugli.

Það er ógeðslega erfitt að ná svona kúlu sem er föst í beini. Mér gekk ekkert með Europris tönginni, gat víkkað sárið smá með grilltönginni og en ekki nóg til að ég gæti komið naglbítnum alveg ofaní sárið - sem hefði náð þessu, ég efast ekkert um það. Þá prufaði ég að fara með fingrunum ofaní sárið, gæti trúað að það sé mjög svipað og að stinga fingrunum ofaní.. já ofaní blóðugt sár á manni. Það var nákvæmlega þannig. Fann kúluna en ég náði ekki nógu góðu taki á henni, enda hafði ég ekki mikið svigrúm til að athafna mig þarna og blóðið var alltaf að spýtast á vasaljósið og gleraugun mín þannig að ég sá ekkert. Það er ekki gott að fá blóð uppí nefið, bara svo þið vitið það.

Fattaði svo að binda um lærið efst til að minnka blóðflæðið og á endanum náði ég kúlunni með því að bora hana út með borvélinni minni. Þurfti að nota 12 mm steinbor. Átti ekki stál í þessari stærð og svo var ég líka smá hrædd um að ég myndi flísa uppúr kúlunni ef ég notaði þannig. Þegar ég var búin að þrífa Ken mátti ég drösla honum uppí rúm og þá átti ég eftir að þrífa allt baðherbergið og ganginn, blóðslóðin eftir hann útum allt, vesenið á þessum karlmönnum er alveg ó - trú - legt!

Eins og þetta væri ekki meira en nóg fann ég sundurskotna fugla á borðstofuborðinu og fiður útum allt! Ég henti þeim nú bara niður af svölunum.

Ég fór ekki að sofa fyrr en snemma á sunnudagsmorguninn og það var ekki fyrr en ég vaknaði seinnipartinn sem ég fattaði að ég hefði geta látið Ken blæða út inná baði og málið hefði literally verið dautt!

Það er svo auðvelt að vera vitur eftirá.

Ken mundi ekkert eftir því að ég rotaði hann þegar hann komst til meðvitundar og hélt áfram að væla eins og svo mörgum veikum karlmönnum virðist eðlislægt að gera. Það var þá sem ég ákvað að eitra fyrir honum, enda treysti ég mér ekkert til að stinga hann eða skjóta. Það er svo subbulegt og ég nýbúin að skipta á rúminu svo ég náði í terpentínu og bjó til heitt kakó úr henni. Hef grun um að Ken hafi fundið bragðið af terpentínunni, hefði átt að búa til myntute þegar ég hugsa útí það, því hann spurði "is this terpentine with creme?" - og ég er þekkt fyrir að eiga í erfiðleikum með að ljúga að mönnum sem ég elska svo ég sagði "já" - óvart.

Þá spurði hann hvort við ættum að fara til ráðgjafa.

Hann spurði mig aftur eftir að ég hrinti honum niður stigann í gær og svo vældi hann eins og smástelpa með fléttur af því hann fékk smá blóðnasir.

Það sem - á - mig - er - lagt.

Eins og þetta sé ekki nóg - þá FREMUR IGOR SJÁLFSMORÐ bara vegna þess að ég er að fara að giftast Ken! Þvílíkt drama alltaf hreint. AF HVERJU GAT HANN EKKI REDDAÐ MÉR FYRST SVONA PÓLÓ TVÖHUNDRUÐ OG TÍU GEISLAEFNI!

Allt eins. Allt eins.

Djöfull vælir þessi maður endalaust. Ekkert nema vanþakklætið. So what þó hann sé með sár á lærinu. Á tíu stöðum. Ég þurfti nokkrar tilraunir áður en ég gat borað kúluna út, það er ekki eins og ég hafi vitað hvað ég var að gera for christ sake!

Ég á í smá erfiðleikum með að ákveða hvora myndina hér til hliðar ég á að nota í nýja debetkortið mitt. Augljóslega er þetta sitthvor útgáfan af sömu myndinni og já, ég er í alvöru að fara að gera eitthvað í þessu máli, aðeins sjö árum eftir að ég setti þetta á "to do" listann.

Ég er orðin leið á að afgreiðslufólk horfi á mig, debetkortið, mig, debetkortið og mig aftur og lyfti augabrúnunum. Ég er líka orðin þreytt á að fólk horfi á undirskriftina mína og kortið og undirskriftina mína og kortið.. o.s.frv.

Hér er hægt að skoða hörmungina í allri sinni dýrð. Þetta er ævintýralega vond mynd af mér. Það fer mér nefnilega ekki svona illa að vera með stutt hár. Fer mér mjög vel actually en þetta er gömul mynd og þetta er gömul undirskrift.

Í London í haust varð mér ljóst að ég yrði að bumpa þessu upp um 217 sæti á "to do" listanum þar sem ég lenti ítrekað í vandræðum með að nota kortið mitt úti vegna þess að hvorki myndin þótti líkjast mér né undirskriftin þeirri sem er á kortinu. Stundum var ég actually beðin um að skrifa aftur undir og rembdist þá við að skrifa eins og ég gerði.. fyrir fimmtán árum síðan, og þó kortið mitt sé ekki að renna út alveg strax mun ég færa öll mín bankaviðskipti yfir í annan banka á næstu vikum. Það á sínar eðlilegu skýringar og þetta er kjörið tækifæri til að uppfæra upplýsingarnar í reiknistofu bankanna.

Mér finnst þessi nýja mjög passamyndaleg mynd af mér en það sem skiptir öllu: ég þekkist af henni.

Svona er undirskriftin mín í dag:

Það er ekkert skrítið að fólk haldi að þetta sé stolið kort.

En hvora myndina á ég að velja? Þessa heitu fyrir ofan eða köldu fyrir neðan?

Ég myndi spyrja Ken nema hann er sofandi og ég hef grun um að hann komi til með að sofa lengi þar sem ég byrlaði honum allar roofie birgðirnar hans Margeirs. Bjó til bananasplitt með 834 roofies og gaf honum. Ken finnst ís svo góður. Margeir verður ekki glaður. Með þessu hef ég drepið allt hans félagslíf.

Anna says: djöfull var ógeðslega gaman að búa til þetta blóð
Anna says: ef þig vantar uppskrift þá á ég hana
Elín skólanjóli says: var að spuglura hvað hefði gerst... var eitthvað að sýna bekkjarsystur minni
Elín skólanjóli says: og hún alveg :
Elín skólanjóli says: bíddu þekkiru þessa? ekki sviðsetti hún þetta fyrir færslu
Elín skólanjóli says: ég bara: jú alveg pottþétt
Elín skólanjóli says: ha ha
Anna says: æ ég þurfti að þrífa baðið
Anna says: og nennti því ekki
Anna says: svo ég gerði þetta fyrst
Elín skólanjóli says: já segi það...hafa svoldið gaman að þessu
Elín skólanjóli says: mér fannst grilltöngin alveg langbest
Anna says: meina
Anna says: maður verður að kunna að mótivera sig
Elín skólanjóli says: já og til hvers að þrífa baðið sitt ef maður er ekki búin að skíta það út?
Anna says: NÁKVÆMLEGA
Elín skólanjóli says: ha ha ha
Anna says: jóhanna hló svo mikið þegar ég var að búa til blóðið
Anna says: hún sagði
Anna says: ef vinir mínir væru í heimsókn og myndu spyrja hvað mamma mín væri að gera myndi ég segja:
Anna says: "æ hún mamma er að búa til blóð - it's boring, but it's part of my life"
Elín skólanjóli says: ROFL
Anna says: stal þessu frá henni
Anna says: hún er svo fyndin
Anna says: það hálfa væri nóg
Elín skólanjóli says: mér fannst þetta skuggalega líkt venjlegu blóði sko
Anna says: já er það ekki!
Elín skólanjóli says: ha ha
Elín skólanjóli says: jú algjörlega.... fór svona yfir það hvaðan þér hefði getað blætt svona án þess að drepast
Elín skólanjóli says: en nei þetta var too much fyrir svona venjulegt cut
Anna says: hehehe
Anna says: ég var að vanda mig
Anna says: sko
Anna says: ég klippti í fingurinn á mér þegar ég var að búa til galdradúkku
Anna says: klippti fokking stykki úr fingrinum!
Anna says: blæddi útum allt
Elín skólanjóli says: ha ha
Anna says: varð bloody annoyed - literally
Anna says: en datt í hug að þetta væri alveg TÍPÍSKT eitthvað sem ken myndi gera
Anna says: blæða svona útum allt
Anna says: til að fara í taugarnar á mér
Anna says: karlmenn
Elín skólanjóli says: er dna í þessari uppskrift hjá þér?
Anna says: nei
Elín skólanjóli says: oh
Elín skólanjóli says: dammit
Anna says: ég er ekki svona advanced
Elín skólanjóli says: oh well
Anna says: ætlaði að kaupa mýs og slátra
Anna says: en ég þurfti bara svo MIKIÐ blóð
Elín skólanjóli says: en ég þigg uppskriftina og geri eitthvað fallegt fyrir jólin
Anna says: já
Elín skólanjóli says: mér finnst þú eigir að pósta henni
Elín skólanjóli says: á aðventunni
Anna says: chrismast massacre
Anna says: já ég ætla að gera það
Elín skólanjóli says: ha ha

------------------

Realistic blood made out of common houshold items.

Það sem þú þarft er eftirfarandi:

Lyle's síróp í flösku.
Maizena mjöl
Vatn
Rauðan matarlit (Christmas Red, fæst í Pipar og Salt)
Bláan matarlit
Campari novelty kokteilhristara (man ekki hvar ég fékk hann og það er ekki must - betra samt að hafa glært ílát svo hægt sé að sjá litinn vel)
sigti
skeið
-------------------------

Þú hellir sírópinu í hristarann ca 1 dl
1 msk vatn
sigtar maizena mjöl og hellir ofaní, hrærir í með skeið og blandar þangað til þetta er orðið.. "blóðþykkt"
Slatta af Christmas Red matarlit
ca 4 dropa af bláum matarlit til að fá dýpt í þetta
svo er það bara vatn og rauður matarlitur þangað til þú ert kominn með æskilegan lit og þykkt.

Þú myndir kannski halda að þetta klístrist útum allt en það er ekki tilfellið. Þetta þvæst bæði úr fötum og skolast auðveldlega af baðkörum.

Gleðileg jól!

-----------------
Fokk ég verð að birta restina af samtalinu - ef þú ert mjög klígjugjarn og/eða gjörsneydd/ur húmor, HÆTTU að lesa hér.

Grínlaust. Do yourself a favor.

You have been warned.

Anna says: verst hvað það eru fá tækifæri sem gefast til að nota svona
Anna says: held að það myndi ekki virka að gera svona við baðherbergið, skilja það eftir fyrir kærastann sinn og þegar hann rekur í rogastans og segir WTF! kallar maður innanúr stofu "já 'skan, ég er á blæðingum"
Elín skólanjóli says: ha ha ha
Elín skólanjóli says: það væri gaman samt
Elín skólanjóli says: bara að sjá svipinn
Anna says: priceless
Elín skólanjóli says: ég punkta hjá mér uppskriftina og geri þetta einhvern tímann
Anna says: ef þú vilt losna við gæjann
Anna says: meina
Anna says: þetta er _the_ breakup tool of _all_ breakup tools
Elín skólanjóli says: ha ha
Anna says: hann væri out the door - no questions asked
Anna says: spáðu í BLÆÐINGUM
Elín skólanjóli says: LOL
Elín skólanjóli says: TAPPAN Í
Anna says: LOL
Anna says: já eða
Anna says: vera inná baði og kalla
Anna says: KEYPTIRÐU TÚRTAPPA JÓI?
Anna says: ÆTLARÐU AÐ KOMA HINGAÐ AÐEINS!
Elín skólanjóli says: já ha ha ha
Anna says: (jói gleymdi aldrei að kaupa túrtappa aftur)
Elín skólanjóli says: ROFL

Elín skólanjóli says: en hvað með ken?
Anna says: hann er í coma núna, gaf honum svo mikið af roofies.
Anna says: má ekkert vera að því að eiga kærasta þessa dagana svo það hentar mér ágætlega
Elín skólanjóli says: já ég skil þig
Anna says: er með ákveðið verkefni í huga

*censored*

Elín skólanjóli says: ef þú stæðir rétt að þessu væri þetta náttlega sko meira en frábært
Anna says: ég vona það. kemur í ljós eftir kannski ár.
Elín skólanjóli says: þannig að ken verður ekki myrtur?
Anna says: nei vá glætan, þetta er besti kærasti sem ég hef átt!
Anna says: hef hann bara í coma þangað til hentar að hann komi aftur
Elín skólanjóli says: ekkert smá meðfærilegur kærasti
Elín skólanjóli says: mig vantar svona gæja
Anna says: ef hann væri ekki svona ofbeldisfullur væri hann fullkominn

Mæli með Dexter. Verður betri með hverjum þætti.

Áður en ég skrifa þessa litlu jólasögu þarf ég að segja frá því að mynd mánaðarins (bíómynd sem krakkarnir láta rúlla aftur og aftur og aftur) er Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby. Einnig þarf að koma fram að einkasonurinn er með sólkerfið og það allt á heilanum. Já.. og það hefur engin farið með borðbæn á mínu heimili - áður.

Við matarborðið í gærkvöldi sátu ég, frumburðurinn og einkasonurinn. Ég nennti ekki að elda svo ég hafði sent frumburðinn útí Melabúð að kaupa steiktan kjúkling of franskar. Við vorum um það bil að fara að borða þegar einkasonurinn ræskti sig og bað um hljóð. Hann spennti greipar og byrjaði að tala:

"Dear lord baby jesus.. please make Mars a good place for human beings before the sun overheats the earth and kills us all" (hitt sem er búið að rúlla aftur og aftur undanfarið eru þessir þættir)

"That won't happen for millions of years", sagði frumburðurinn í hálfum hljóðum og einkasonurinn hélt áfram:

"I realize this won't happen for millions of years, I just wanted to remind you. Oh.. and bless this frog we are about to eat."

Einkasonurinn glotti púkaglottinu sínu og við fórum að skellihlæja.

Ókey. Við förum til helvítis. Ekkert við því að gera.

Ég er rosalega hrædd í svona roki.

Ég er hrædd því ég óttast að svalahurðin fjúki upp og ef hún gerir það fýkur hún af, það er ekkert flóknara. Hún hefur fokið upp svo oft og brotnað en verið tjaslað saman aftur. Núna er hún á síðasta séns.

Ég er líka hrædd því einn glugginn hefur actually fokið af þessari íbúð í svona roki. Opnanlegur gluggi. Bara fauk útí hafsauga. Þarf náttúrlega ekki að taka fram að ég er með alla glugga lokaða og svalahurðina krækta.

Ég er samt hrædd.

Það er ekkert smá spes upplifun að vera inní íbúð þar sem vantar glugga þegar það er svona mikið rok. Svakalegur þrýstingur sem myndast og t.d. ekki hægt að opna hurðir nema spyrna í vegginn við hliðiná. Með báðum fótum.

Ég er ekki að grínast.

Vissu þið að það er hægt að lækna svona hræðslu á mjög einfaldan hátt?

Ef mér væru gefin lyf núna sem eyddu öllu adrenalíni úr líkamanum, þá myndi ég ekki verða hrædd næst þegar það kemur rok. Finnst ykkur það ekki magnað? Ef þú ert hræddur við eitthvað framleiðir líkaminn mökk af adrenalíni (to keep you alert) en ef adrenalíninu er eytt úr líkamanum.. þá reiknar líkaminn með að það sé engin ástæða til að vera hræddur og hættir að bregðast við áreiti af þessum toga með því að framleiða adrenalín. Í kjölfarið hættir þú að vera hræddur í þessum aðstæðum.

Mig vantar svona lyf.

NÚNA.

Sumt fólk sagði að ég myndi aldrei finna þann rétta.
Að ég gerði of miklar kröfur.
Að það sem ég vildi væri ekki til.

Og það var rétt, ég fann hann ekki.

Hann fann mig.

Í dag hitti ég fólkið sem ég mun vinna mest með á nýja staðnum. Ég hlakka verulega til að takast á við þetta verkefni.

Það var líka aldrei skilyrði að "sá rétti" væri karlmaður, hann mátti líka alveg vera banki.

G l e ð i l e g    J ó l !

All you need is love

Love, love, love,
love, love, love,
love, love, love.

There's nothing you can do that can't be done.
Nothing you can sing that can't be sung.
Nothing you can say but you can learn how to play the game.

It's easy.

There's nothing you can make that can't be made.
No one you can save that can't be saved.
Nothing you can do but you can learn how to be in time.

It's easy.

All you need is love,
all you need is love,
All you need is love, love,
love is all you need.

All you need is love,
all you need is love,
All you need is love, love,
love is all you need.

There's nothing you can know that isn't known.
Nothing you can see that isn't shown.
Nowhere you can be that isn't where you're meant to be.

It's easy.

All you need is love,
all you need is love,
All you need is love, love,
love is all you need.

All you need is love
All you need is love All you need is love, love, love is all you need.

Love is all you need.

--

Þetta er kortið sem var á pakkanum frá dóttur minni.
Hún er snillingur.

Hún nær dínamíkinni á milli blaðamannsins og Ken mjög vel, en Tóti þorir ekki alveg í hann. Hún veit líka að ég hef verið að reyna að myrða Ken og ég sé að hún hefur þónokkra trú á mömmu sinni í þeirri deild þar sem Ken hefur vængi á kortinu, en Ken er ekki komin lengra en uppá spítala, treysti á að starfsfólkið þar hafi gefið honum jólamat í æð og Margeir er niðrí hjólageymslu. Allt eins og það á að vera. Reyndar verð ég að viðurkenna að síðan þessi hræðilegi Kompás þáttur var sýndur á Stöð tvö hefur heimilislífið verið í töluverðu uppnámi.

Ég reyndi að tala um fyrir Margeiri en hann er búinn að vera alveg snaróður og lagði í gær fram kæru til lögreglunnar á forstöðumanni Bygisins þar sem kemur fram að aldrei - ekki í eitt einasta skipti alla þessa mánuði sem Margeir var skjólstæðingur Byrgisins, átti forstöðumaðurinn í kynferðislegu sambandi við kæranda og til að toppa það hefur kærandi aldrei fengið klámfengin sms frá neinum starfsmanni stofnunarinnar.

Kærandi segir augljóst að forstöðumaðurinn sé haldin fordómum gegn dvergum og telur framhjá sér gengið með, quote: "hressandi kynlíf".

Maður hristir bara höfuðið.

Ég hef af einhverjum ástæðum misst allan áhuga á að binda Margeir og lemja. Ef ég á að vera hreinskilin veit ég eiginlega ekki hvað ég á að gera við hann núna svo hann verður eitthvað áfram í hjólageimslunni.

Það er satt sem þeir segja. Ekkert sem er gott endist að eilífu.

Who gives.. það sem skiptir máli er að þetta voru yndisleg jól sem ég fékk að eyða með börnunum mínum. Nú eru þau hinsvegar farin og ég komin í náttföt, um það bil að fara að horfa á myndina "It's a wonderful life".

It really is.

Ég hef ákveðið að fara að fordæmi Kalla og Hörpu og birta jólasmell ársins 2006 á minni síðu líka því þetta er of fyndið.

Held að karlmenn ættu að hætta að væla svona undan því hversu erfitt er að gefa konum gjafir.

Þessi ljóshærði er actually Justin Timberlake sjálfur.

Respect.

Þetta er í síðasta skipti sem ég fer í jólaboð þegar ég er á egglosi.

Þetta er líka í síðasta sinn sem ég fer með Ken meðvitundarlausan í boð. En það var ekkert annað hægt, amma vildi endilega hitta manninn og þetta er stórt hús og nóg af herbergjum með rúmum og rafmagni fyrir öndurnarvélina. Drasl sem fylgir þessum karlmönnum alltaf. Endalaust vesen. Amma talaði við Ken í tæpan klukkutíma, svoleiðis rakti úr honum garnirnar. Kom til mín og sagði að Ken vera áhugaverðan ungan mann - af góðum ættum og að ég megi alveg giftast honum. Meðvitundarleysi mannsins virtist fara gjörsamlega framhjá konunni. Svona fer ellin með fólk.

Nú vill svo skemmtilega til að nornin sem varðveitti uppskriftina að Finsen frómarsinum viðurstyggilega hrökk uppaf nýlega. Kafnaði víst á leðurblökuvængjum þegar hún var að drekka eitthvað nornaseyði. Ég hlakkaði til að fá eitthvað annað en frómarsinn en gleymdi að taka með í reikninginn hvað konurnar í fjölskyldunni eru úrræðagóðar. Þær fóru í andaglas um síðustu helgi og fengu helvítis uppskriftina uppgefna að handan. Þessi frómars er susmé eins og stöð tvö. Kominn til að vera. Classic. Þessar konur eru að reyna að drepa mig.

Það hafa bæst þrír heilir einstaklingar við fjölskylduna síðan í síðasta jólaboði. Úrval af litlum yndislegum börnum til að halda á. Þetta er rugl. Ég þarf að setja trukk í þessi getnaðarmál, þýðir ekkert að láta meðvitundarleysi setja strik í reikninginn, við Ken erum trúlofuð og maðurinn hefur skyldum að gegna.

Í raun er þetta mjög þægilegt, ég get alltaf gengið að honum vísum og eftir ég fann leið til að vekja þann part sem máli skiptir gengur þetta eins og í sögu. Auk þess finnst mér ágætt að vera ofaná. Líklega er heilinn stærsta kynfærið, maðurinn endist von úr viti eftir að hann hætti að fúnkera. Ég er svoleiðis örmagna stundum. Finnst undarlegt að ég sé ekki orðin ófrísk miðað við hvað ég er dugleg að heimsækja hann uppá spítala, á öllum tímum sólarhrings. Kannski er hann geislavirkur. Hann er samt ekki grænn eða sjálflýsandi, ég gáði, svo ég gefst ekkert upp fyrr en í fulla hnefana.

Ironic isn't it. If Ken is shooting blanks.

Gef þessu mánuð í viðbót. Ef ég verð ekki orðin ófrísk þá fer ég í Kringluna og stel mér huggulegu barni.

Þegar jólasveinarnir komu reyndi ég að lokka þá heim með mér og einn spurði actually hvort hann mætti taka mömmu sína með.

Come on. Ég er nú ekki til í hvað sem er.

--

Það er ekkert eins yndislegt og að fylgjast með nýbökuðum foreldrum með litlu börnin sín. Hef sérstaklega gaman af að horfa á pabbana og hvað þeir eru hrifnir af afkæmum sínum. Breaks my heart just a little.

Mig langar að lýsa því sem mér fannst mest vænt um að fylgjast með í jólaboðinu í ár. Hlutverkum karlmannana.

Eftir matinn er jólatréð dregið fram á mitt gólf. Það er karlmaður sem gerir þetta. The man of the house. Ég fylgdist með honum draga tréð varlega fram og hagræða rafmagnssnúrunni úr millistykkinu sem lá þvert yfir gólfið að trénu. Hann náði í litla mottu og setti yfir snúruna svo engin myndi detta og meiða sig.

Ef konurnar í fjölskyldunni hefðu séð um að leysa þetta af hendi ímynda ég mér að það hefði farið töluvert öðruvísi fram. Það hefðu minnst þrjár konur endað á að gera þetta - saman. Þvælst fyrir hvorri annarri basically. Kallað á víxl: Má ekki færa tréð aðeins lengra hingað? Er það ekki komið of nálægt borðinu? Hvað eigum við að gera við snúruna? Á endanum hefðu allir verið farnir að skipta sér að hvort tréð væri komið of langt hingað eða þangað og allir í jólaboðinu haft puttana í þessu.

Karlmenn vinna ekki þannig. Þeir eru ekkert að flækja málin eða ráðfæra sig við alla á staðnum. Þeir eru karlmenn.

Þegar hann var búinn að græja jólatréð lét hann konuna sína vita sem tók sér stöðu við tréð og kallaði á alla að koma að dansa í kringum jólatréð. Á meðan konurnar röðuðu sér í kringum tréð með börnunum, sum svo lítil að það er no way að þau hafi vitað hvað var að gerast, þá röðuðu karlmennirnir sér upp í öðrum enda stofunnar, vopnaðir myndbandsupptökuvélum af öllum stærðum og gerðum og á meðan konurnar og börnin dönsuðu í kringum jólatréð tóku karlmennirnir upp það sem var að gerast.

And that matters. Skiptir öllu máli. Það leynir sér ekkert hvað þeir hafa gaman að þessu ef maður horfir á svipinn á þeim. Sumir einbeittir, aðrir brosa að því sem þeir sjá í litla glugganum á myndavélinni. Allir virkir þáttakendur í atburðarásinni þó þeir séu ekki í fremstu víglínu og þeir eru að taka upp myndir af fólkinu sem skiptir þá máli. Varðveita minningar.

Karlmenn sjást miklu sjaldnar en konur á svona myndum, en þeir eru svo sannarlega á staðnum.

Svo kom að því að fara í smá mission. Not so impossible. Þori að veðja að þeir myndu aldrei viðurkenna hvað þeim finnst þetta gaman. Tveir karlmennirnir drógu sig útúr myndavélagerinu, annar opnaði útí garð. Svo hóstuðu þeir og sögðu "hva.. hvað er þetta", brostu, einn þeirra leit niður og svo var myndavélin höfð á loft aftur þegar jólasveinarnir ruddust inn og hinir karlmennirnir kváðu "hva.. hvað er að gerast?" rosa hissa.

Börnunum fannst þetta æðislegt og jólasveinarnir komu sáu og sigruðu. Allt skotið í bak of fyrir af karlmönnunum á svæðinu.

Kannski er ég skrítin, en mér fannst verulega vænt um að fylgjast með þessu.

Annars vona ég að börnin séu ekki scarred for life þó ég hafi gefið öðrum jólasveininum undir fótinn. Einhver kallaði "hefur einhver séð mömmu kyssa jólasvein?" og ég spratt upp úr stólnum og sagði "ég skal!"

Ég ætla að vera jólasveinn á næsta ári. Stúfur. Nema Stúfur þegar hann er búinn að láta breyta sér í konu og að lokinni extensive sálfræðimeðferð. Börnin munu aldrei bíða þess bætur - en - við búum bara í svo fucked up heimi og einhver þarf að undirbúa þau fyrir þennan hrylling.

Mig vantar svo eitthvað þægilegt ílát undir boostið mitt svo ég geti drukkið það í bílnum á leiðinni í vinnuna. Ferða-boost-glas. Verður að sjálfsögðu að vera töff.

Hvar finn ég þannig?

Halló Íslandspóstur og gleðilega hátíð!

Í dag fékk ég í hendurnar bréf frá ykkur þar sem þið látið mig vita að pakki til mín sé komin til landsins. Í þessum pakka er hvorki meira né minna en allt sólkerfið okkar eins og það leggur sig. Þeir eru svo útsjónarsamir þarna í Bandaríkjunum, ótrúlegt hvað þeir koma miklu fyrir í einum pappakassa og ég fékk þetta á gjafverði, einungis $68.98 dollara, og þá er flutningsgjald innifalið. Hugmyndin er að láta restina af heiminum vita að ég sé búin að kaupa sólkerfið og heimta lausnargjald. Finnst ykkur það rugl?

Þið hafi hér með fullt leyfi til að opna pakkann og leita að upplýsingum um hvað ég borgaði mikið fyrir þetta - eða - þið getið tekið upplýsingarnar sem eru neðst í póstinum og notað þær.

Vona að þetta gangi hratt fyrir sig því ég hlakka verulega til að sjá brosið á syni mínum þegar hann fær þetta í hendurnar, ég meinti þetta ekkert þarna með lausnargjaldið.

Or did I?

Bestu kveðjur,
Anna
---

Oh ég hlakka svo til að fá þetta. Sonur minn hugsar ekki um annað en sólkerfið þessa dagana og þessi gjöf til hans er lokahnykkurinn í átakinu "besta mamma í heimi" sem hófst svo eftirminnilega þegar ég kippti úr honum tönn sem hefði alveg mátt vera lausari. Það var óvart.

Ég er sannfærð um að gjöfin verður til þess að ég fæ örugga kosningu. Ef ekki, svissa ég yfir í "plan b" en þá breyti ég kosningalöggjöf heimilisins þannig að einungis þeir sem hafa náð 34 ára aldri hafa kosningarétt.

Það rokkar að vera fullorðin.

Ég fór niður að tékka á ruslinu áðan.

Fyrir skömmu síðan var kveikt í ruslageymslunni í húsinu og í kjölfarið ákveðið að hafa hana læsta. Skráin er hinsvegar orðin eitthvað löskuð þannig að það þurfti meiriháttar átök við að opna - sem endaði á að lykillinn bognaði. Við áttum annan lykil svo það kom ekki að sök.

Þetta er það sem blasti við mér þegar ég loksins náði að opna hurðina á sorpgeymslunni. Ég veit ekki hvort ruslakarlarnir eru hættir að nenna að eiga við hurðina, en eitthvað er það. Blokkin var nefnilega hálf tóm um jólin. Fjórir bílar á bílaplaninu, svo þetta eru ekki umbúðir utanaf pökkum og þesslegs. Nei. Þetta er líklega uppsafnað rusl frá því í síðustu viku og ekki ein einasta tunna laus. Eins og þetta væri ekki nóg, þá var sorprennan stífluð.

Þessi mynd var tekin þegar við mæðgur vorum að byrja að losa um stífluna. Ef mér skjátlast ekki þá er margbúið að benda íbúum hússins á að henda alls ekki dagblöðum niður rennuna né kössum vegna þess þeim hættir til að stífla hana. Við búum í hverfi þar sem menntunarstig íbúa er vel yfir meðallagi og maður spyr sig af hverju þetta virðist svona flókið.

Við fundum ýmislegt, ég og dóttir mín. M.a. pokana þrjá sem við hentum niður lúguna á aðfangadag. Aðfangadagur var á sunnudegi í ár og ég átti að taka við ruslinu á mánudegi með tóma tunnu fyrir neðan rennuna. Þess vegna fór ég ekki að tæma ruslið fyrr en á miðvikudegi, eins og venjulega. En ég bý á efstu hæð og verð ekki vör við þegar rennan stíflast. Það má sjálfsagt segja að það sé bölvaður trassaskapur að standa ekki og hlusta og reyna að greina hversu langt pokinn fer.

Fólk á bara ekki að þurfa þess.

Þegar við vorum búnar að djöflast heillengi með kústskaft að vopni til að losa það sem sat fast í rennunni, datt sökudólgurinn loks á gólfið fyrir framan okkur og þrír síðustu pokarnir úr stíflunni fylgdu á eftir. Hér er stífluvaldurinn: Cheerios kassi.

Það er bannað að henda pizzakössum niður ruslarennuna. Því miður virðast sumir íbúarnir á Hagamel 53 ekki kunna að lesa, né beita rökhugsun - nema þeim sé bara skítsama um hvernig þeir ganga um sameignina, það er auðvitað alltaf möguleiki, því í raun eru þetta ekki flóknar reglur. Og þær eru bara þrjár.

Ástæðan fyrir því að það má ekki hendar rusli á milli klukkna níu á kvöldin og átta á morgnanna er sú að snillingurinn sem teiknaði blokkina staðsetti svefnherbergi við ruslarennuna í A íbúðunum. Hann hefur líklega ekki fengið 10 í einkunn. Greyið.

Þarf virkilega að taka sérstaklega fram að það megi ekki heldur henda Cornflakes kössum, Cheerios kössum né öðrum kössum sem gætu mögulega stíflað rennuna?

Í venjulegri blokk væri hægt að hafa eina universal reglu um hvernig ganga á um sorprennuna:
Vinsamlega gangið vel frá öllu sorpi í poka sem bundið er fyrir.

Í flestum blokkum þarf ekki einu sinni að taka þetta fram - nema kannski sumstaðar í Breiðholtinu.

Þegar ég skoða þessa mynd finnst mér alveg með ólíkindum að vita til þess að það hefur margsinnis verið rætt við fólkið í þessum stigagangi um ganga frá öllu sorpi í poka sem búið er að binda vandlega fyrir - og - að það megi alls ekki henda dagblöðum eða kössum niður ruslarennuna vegna þess hún stíflast þegar það er gert.

Svona var umhorfs í ruslageymslunni þegar ég var búin að losa stífluna.

Ég er með mis djúpa pappírsskurði á höndunum eftir að hafa togað þessi dagblöð útum ruslalúguna á 1. hæð, þökk sé hverjum þeim sem henti þeim ofaní rennuna.

Nú er ég búin að þrífa mig eftir þennan viðbjóð og vona að þeir aðilar sem bera ábyrgð á hirðuleysinu sem veldur ítrekuðum stíflum í sorprennunni hysji upp um sig og virði umgengnisreglur hússins.

Þetta er spurning um að fólk sýni nágrönnum sínum lágmarks tillitsemi.

Anna: Af hverju finnst mér eins og ég eigi von á einhverjum?
Einkasonur: Þú varst að bíða eftir pizzunni and now it's here.
Anna: Nei.. það er ekki það. Mér finnst eins og ég eigi von á einhverjum.
Einkasonur: Mom. Just let it go.
Anna: Furðulegt. Af hverju hef ég þetta svona sterkt á tilfinningunni?
Einkasonur: The important thing is that you're still alive.

The maid of honor já. Magnað.

Þeir gefa meira að segja upp hvernig mann ég á að fá mér.
CONSIDER: The Gentleman

Mér fer fram. Enda er orðið frekar þreytt að..
CONSIDER: The Asshole.

Take the test

Ég var að gera hræðilega uppgötvun.

Það var að renna upp fyrir mér að ég er búin að sofa hjá frelsaranum í heilt ár en á þeim tíma hef ég hvorki kynnt hann fyrir meðlimum fjölskyldu minnar né vinum mínum. Banna honum t.d. alltaf að koma þegar börnin eru heima eða vakandi.

Bráðum fer hann að fatta að ég elska hann ekki, sé enga framtíð með honum og er bara að nota hann til að fróa mér á. Þegar hann áttar sig á þessu eru allar líkur á því að hann hætti að vilja sofa hjá mér.

Demit!

Ohhh.. og þetta gengur svo vel! Ég get kallað í hann þegar mig langar í kynlíf og þegar hann er búinn að gera sitt segi ég honum að láta sig hverfa, undir koddann eða ofaní skúffu - eða bara einhvert þar sem ég verð ekki fyrir ónæði af honum - þangað til ég vil nota hann næst. Þetta er ekkert smá þægilegt fyrirkomulag. Hann er reyndar farin að spyrja ansi oft hvort ég vilji ekki hitta fjölskylduna en ég hef bara engan áhuga á að kynnast þessu liði. Til hvers? Það er ekki eins og ég ætli að giftast honum.

Ég hef engar alvöru tilfinningar til hans, jú ókey... mér þykir smá vænt um hann - en ekki nóg to put him out of his misery með því að binda endi á þetta. Hverjum ætti ég þá að sofa hjá? Ég veit að það sem ég er að gera er ljótt, en mér er bara.. sama.

Mér er í raun slétt sama hvar hann heldur sig, hvað hann gerir, með hverjum og hvenær - svo lengi sem hann er ekki að stunda kynlíf með neinum öðrum en mér (jackson syndrómið) og kemur í hvert sinn sem ég segist þurfa á honum að halda.

Verð samt að gera eitthvað bráðum til að halda honum volgum. Henda í hann hálmstrái svo hann hætti ekki alveg að vilja sofa hjá mér því þá þarf ég að finna mér nýjan og ég nenni því ekki - auk þess sem mér finnst mjög gott að sofa hjá honum. Nenni hinsvegar ekki heldur að hlusta á þetta endalausa væl um að hann sé einmana og finnist ég vera að nota hann. Það er RUGL. Ég er ekki að nota neinn - hef aldrei lofað neinu.

Ég fer með hann í bíó. Það ætti að kaupa frið í nokkra mánuði.

Þá er kalkúninn kominn í pækil svo ég þarf ekki að spá meira hann fyrr en á morgun.

Þetta er einn af þeim ótvíræðu plúsum við að vera einhleypur. Ég ræð hvað er í matinn og þarf ekki að ná samkomulagi við neinn með það mál. Er orðin svo leið á hamborgarhrygg að ég meika ekki að hafa hann tvær helgar í röð. Barnanna vegna finnst mér allt í lagi að hafa hamborgarhrygg á aðfangadag en um áramótin þá vil ég eitthvað annað og nú hef ég ákveðið að skapa nýja hefð og elda kalkúna alltaf um áramót.

Ég kemst upp með það vegna þess að ég þau skipti sem ég hef eldað kalkún hefur hann heppnast ótrúlega vel og mark my words.. eftir fjögur ár eiga börnin eftir að kjósa hann frekar en svínið.

Nú ef ekki, þá hef ég mínar aðferðir.

Fann þessa undir rúmi þegar ég var að þrífa þar í vikunni. Ken er eins og alki með þessi vopn sín, felur þau útum alla íbúð. Ég fann t.d. hnúajárn og lítinn veiðihníf í frystinum í fyrradag. Drasl sem fylgir karlmönnum alla tíð. Síðan ég fann þessa byssu hef ég hinsvegar komist að því að það er alveg ótrúlegt hvað börn eru tilbúin að gera til að bjarga lífi uppáhalds tuskudýranna sinna. Ég þarf t.d. ekkert að þrífa fyrir áramótin.

Clean this or teddy gets it!

Gulli bað Júlíu að giftast sér á miðnætti um síðustu áramót. Í byrjun árs aðstoðaði ég mömmu í kosningabaráttu sem bar nákvæmlega engan árangur og ég fór með Hörpu vinkonu minni í verslunarferð til London. Djöfull var það nú annars gaman.

Á árinu 2006 eignaðist ég bæði þvottavél og góða vinkonu. Ég prufaði líka að fá taugaáfall af völdum sendibílstjóra.

Trivia. Þetta er sjötta þvottavélin sem ég eignast um ævina og þriðja sinn sem ég kaupi nýja.

Ég hafði lengi verið að velta fyrir mér að fá mér hund og þegar ég hafði fundið þann rétta vildi eigandinn ekki selja mér hann en ég mátti fá bróður hans. Ég ákvað að bakka. Komst að því stuttu seinna að ég má ekki fá mér hund vegna ofnæmis og svo bauðst mér alveg óvænt að fá hundinn sem ég hafði kolfallið fyrir. Það var alveg rosalega sárt að geta ekki sagt já.

Ég fylgdist spennt með Silvíu Nótt í undankeppni Eurovision og hannaði og vefaði heimasíður í frístundum mínum. Ég byrjaði að skrifa sögu á ensku sem ég kalla Universe sem ég hef ekki haft tíma til að klára, Gulli og Júlía bjuggu til barn og snemma á árinu fór ég á sterkan lyfjakúr og fór í kjölfarið að lifa eingöngu á blogginu þar sem ég steyptis út í bólum og leit út eins og monster.

Trivia. Ég er búin að skrifa síðastu kaflana á Universe og miðjan er tilbúin í hausnum á mér. Ég hef ekki haft tíma til að skrifa hana niður.

Ég fór á vefráðstefnu og hitti helstu vefgúrúa heims og var beðin að búa til handa þeim Galdradúkkur, sem ég gerði. Rosalega gaman að hitta þetta fólk.

Keypti mér flottustu rauðu skó sem ég hef á ævinni átt og varð ógeðslega svekkt þegar Silvía vann ekki Eurovision - eins og hún átti að gera.

Ég fjárfesti í vöfflujárni, pönnum og blender.

Trivia. Ég hef hvorki átt vöfflujárn né blender áður.

Í júní var ég að flippa út á þessum lyfjum og bjó mér til fictional kærasta á blogginu til að létta mér lífið í sjálfsskipaðri útlegð minni en Júlía giftist alvöru kærastanum sínum í fallegri athöfn þar sem einkasonur minn var hringaberi.

Trivia. Fyrsta færslan um tilbúna kærasta minn heitir á síðunni "Unbefuckingleaveable" en urlið á færsluna heitir "and_away_we_go.html". Ken átti nefnilega alltaf að verða framhald og ég vissi að ég væri að "take you for a ride". And what a ride it turned out to be.

Eftir því sem mér leið verr á lyfjunum, því sterkari kom uppdiktaði kærastinn minn inn í blogginu. Ég fór til Hörpu minnar í frí og við fórum saman á óðalið sem ég keypti í sumar.

Trivia. Í færslunni þar sem ég var í fríinu hjá Hörpu birti ég mynd af mér þar sem ég er að pikka á laptoppinn hennar. Ég photoshoppaði bolinn á myndinni þannig að hann næði lengra upp á bringu vegna þess að ég kærði mig ekki um að birta mynd með svona svakalegu cleavage-i eins og hún var upprunalega.

Ég átti þann lang skemmtilegasta afmælisdag (on the day) sem ég hef á ævinni átt, þökk sé nágranna mínum honum Huga sem gerði allt vitlaust á Tapas barnum. Ég skrifaði aldrei um það hér. Það þýðir ekki að ég muni aldrei gera það.

Trivia. Í handritinu sem var notað á grímuballinu spyr Ken hvort fólkið sé búð að syngja afmælissöngin og ég segi að ég vilji ekki að það sé gert. Ken hlustar ekki á mig og lætur fólkið samt syngja. Þetta var klippt úr myndbandinu, þegar ég bannaði honum að syngja, en gerðist í alvörunni þann 29. ágúst þegar Hugi fékk vini sína úr Smaladrengjunum til að mæta óvænt á Tapas barinn og syngja afmælissönginn, ekki bara fyrir mig heldur alla gesti staðarins. Ég var búin að banna Huga að syngja afmælissöngin fyrir mig þetta kvöld en samt sem áður þótti mér alveg ofboðslega vænt um að hann hafi gert þetta. Og ég mun aldrei gleyma þessu.

Fór í boði Nornabúðarinnar á galdraráðstefnu á ströndum en á blogginu breyttist það í vondukallaráðstefnu á vegum kærasta míns.

Frá því ég keypti mér blenderinn hef ég verið dugleg að búa til boost og í september bjó ég til svokallað "rónaboost" í bloggfærslu þar sem ég hélt því fram að ég væri drukkin í baði.

Trivia. Í raunveruleikanum sat ég í vinnunni þennan dag, bláedrú, og sumt af efninu sem ég birti var skrifað á meðan ég var með viðskiptavini í símanum, án þeirra vitundar.

Þegar ég hætti á lyfjakúrnum fór ég að undirbúa afmælið mitt sem átti að vera grímuball. Í tilefni af þessu pantaði ég mér vængi að utan, föndraði hvíta skó og fékk hugmynd sem átti eftir að hafa afdrífaríkar afleiðingar.

Þann 14. október hélt ég svo grímuballið þar sem ég dansaði af mér fæturna og bauð gestum uppá uppákomu í samstarfi við Brimborg sem vakti svo mikla athygli að hún endaði sem opna í Séð og heyrt.

Trivia. Viðtalið í Séð og heyrt átti upprunalega að vera viðtal við Kenneth Bentley, áður en blaðamennirnir komust að því að maðurinn er einfaldlega ekki til. Þeim fannst það algjör snilld.

Í vikunni fyrir grímuballið var ég beðin að taka að mér formennsku í félaginu Auður og rétt tæpum tveimur vikum eftir grímuballið hafði ákveðin maður óvænt samband við mig og eitt af því fyrsta sem hann spurði mig var hvort ég væri að hugsa mér eitthvað til hreyfings á vinnumarkaðnum.

Eitt kvöld í október hurfu öll komment af síðunni og í kjölfarið flutti ég hana annað. Kommentin björguðust þó þau sjáist ekki allstaðar ennþá. Ég hef ekki gefið mér tíma til að græja það mál.

Trivia. Heimasíðan anna.is er 2,6 GB. Í nóvember árið 2006 voru að meðaltali 942 innlit á síðuna á hverjum klukkutíma og fóru mest í 4433. Heimsóknir voru að meðaltali 1689 á dag en fóru mest í 3033 heimsóknir einn daginn. 73% lesenda anna.is þennan mánuð voru Íslendingar og algengasta leitarorðið sem leiddi fólk inn á síðuna var "anna", í 2. sæti: "stifler's mom".

Ég fór í fyrstu ferðina til útlanda sem var alfarið í boði karlmanns. Ironic að fyrsti karlmaðurinn sem býður mér til útlanda sé ekki kærasti. Þetta var æðisleg ferð sem ég mun seint gleyma og ég kom heim með enn eitt parið af æðislegum skóm og góðum minningum.

Trivia. Ég hef aldrei á ævinni verið á jafn fínu hóteli eins og í þessari ferð og maturinn sló allt út.

Júlía og Gulli eignuðust litla stúlku sem heitir Matthildur Elín og allt gekk eins og í sögu. Hún er yndisleg og hefur strax stofnað sterka minnihlutastjórn á heimilinu.

Árið 2006 sendi ég loksins inn nýjar upplýsingar til reiknistofu bankanna og mun að öllum líkindum byrja árið 2007 með mynd sem ég þekkist af í debetkortinu mínu. Það tók mig ekki nema sjö ár að hrinda þessu í framkvæmd.

Trivia. Þú getur skilað inn mynd í hvaða bankaútibú sem er óháð því hvar þú ert með viðskipti. Myndin sem þú skilar inn til bankans má vera minni en ramminn fyrir myndina er á eyðublaðinu.

Eftir að það varð ljóst að mér stæði til boða ný vinna sagði ég starfi mínu lausu hjá fyrirtækinu sem ég hef unnið hjá s.l. sex ár og í janúar árið 2007 mun ég hefja störf hjá Glitni.

Þegar ég skildi við manninn minn var planið að vera ein í einhvern tíma. Ég fór aðeins útaf sporinu fyrst en got back on track og hef verið ein og gert nákvæmlega það sem ég ætlaði að gera upphaflega. Sinnt sjálfri mér og auðvitað börnunum mínum. Á árinu komst ég að því að börnin mín eru eitt það skemmtilegasta fólk sem ég þekki og við höfum átt alveg yndislegar stundir saman þrátt fyrir hvað ég hef unnið mikið. Ég hef kynnst vönduðu fólki sem mér þykir verulega vænt um og finnst ég í raun alveg ofboðslega heppin manneskja þegar á heildina er litið. Er svo þakklát fyrir alla þá góðu hluti sem eru að gerast í kringum mig og það góða fólk sem ég þekki.

Árið byrjaði soldið dapurlega fyrir mig og ég fór í gegnum erfiðan tíma á meðan ég var á þessum lyfjum. Haustið varð hinsvegar ævintýri líkast sem sér ekki ennþá fyrir endan á. Á eftir mun ég horfa á sprengjuglaða nágranna mína skjóta upp tertum allt í kring. Ég tárast alltaf þegar ég horfi á flugeldana á miðnætti um áramót og fyllist alveg sérstakri tilfinningu, eins og það sé allt hægt. Ég held það sé rétt hjá mér.

Gleðilegt nýtt ár.