ravings of a lunatic: Law Land

Law Land

Föstudagur, 24. nóvember 2006

Ken var að senda mér myndir úr ferðinni.

Hótelið sem við gistum á var magnað, hef aldrei verið á svona fínu hóteli né í svona stórri svítu og kvöldið sem þessar myndir voru teknar var æðislegt. Maturinn var svo góður að hann bókstaflega bráðnaði uppí manni, ég hélt að svona góður matur væri ekki til í Bretlandi. Hef aldrei áður upplifað að það standi þjónn við borðið þitt allt kvöldið - eins og heiðursvörð.

Ógeðslega töff.

Ken kom með mér heim til Íslands á þriðjudaginn en fór út aftur á mið. Hann veit að ég er smá flughrædd og vildi ekki senda mig "eina" heim - ef hægt er að kalla það að vera einn með fimm lífverði og flugáhöfn. Þessar myndir eru teknar seint s.l. laugardagskvöld rétt áður en við fórum uppá svítu. Ég var svo hamingjusöm þetta kvöld að fæturnir á mér snertu varla jörðina. Um nóttina gerðist hinsvegar svolítið sem setti töluvert strik í reikninginn. Ég veit að Ken er ekki.. góður strákur - þó hann sé góður við mig og af því hann er svo góður við mig hef ég ekkert þurft að.. horfast í augu við hver hann er í raun og veru.

Þessa nótt sá ég hinsvegar hluti sem mér var aldrei ætlað að sjá. Ég er búin að vera í hálfgerðu rusli síðan, þó ég hafi reynt að hugsa um annað - eins og skó. Ég er varla búin að ná utanum það sem gerðist. Ég veit eitt. Ég get ekki verið með manni sem ber svona litla virðingu fyrir mannslífum. Gerði mér ekki nokkra einustu grein fyrir hversu hættulega aðstöðu ég er búin að koma mér í.

Ég vildi óska að ég hefði ekki vaknað þessa nótt.

Vildi líka óska að ég vissi hvernig ég á að enda þetta.

Djöfull fer ástin illa með mig.

| anna | 20:22 |