Fimmtudagur, 30. nóvember 2006
Kerfisstjórinn minn kom hingađ eftir hádegi á mánudaginn međ hrikalega djúsí hamborgara, settist viđ skrifborđiđ hjá mér og borđađi hann fyrir framan mig.
Ég sat í stólnum mínum međ hálf opinn munninn, slefađi og sagđi "ah.. grr..". Hann gaf mér reyndar einn bita og nokkrar franskar, enda hefđi ég sjálfsagt myrt hann ef hann hefđi ekki gert ţađ - en svo lét ég hann lofa mér ađ fara í hádeginu í dag og viđ myndum kaupa hamborgara.
Oh.. OH! Nú er ég ađ fara yfirum. Ég gat ekkert sofiđ í nótt ţví ég hćtti ekki ađ hugsa um.. safaríkann borgara sem bráđnar uppí manni.
OG MIG LANGAR Í SVOLEIĐIS NÚNA!
Var ađ hringja í kerfisstjórann minn:
Anna: Hć. Hvar ertu?
Kerfisstj: Ég er á bensínstöđ?
Anna: ég gat ekkert sofiđ í nótt, hugsađi bara um hamborgara - ertu ekki bara til í ađ kaupa hamborgarana núna og koma međ ţá?
Kerfisstj: Hafđu hemil á ţér kona, viđ förum saman í hádeginu og kaupum hamborgara.
Anna: Hafa hemil á mér? Ég hef hemil, hann er bara á öđrum stađ en ţessum og ég get ekkert svissađ ţví, ţađ vćri disaster!
Kerfisstj: hehe viđ förum í hádeginu.
Anna: ohhhhhh..
Ég held ađ mig hafi aldrei langađ svona mikiđ í hamborgara á ćvinni. Er ekki viss um ađ ég meiki ţađ fram ađ hádegi.