ravings of a lunatic: Að öðru

Að öðru

Miðvikudagur, 08. nóvember 2006

Einu sinni var lítill Breti sem hét Jónas.

Jónas átti tvö miklu eldri systkini sem fóru bæði í taugarnar á honum, enda þóttust þau vitrari en hann sökum aldurs. Jónas fullyrðir að svo hafi ekki verið, segir þau heimsk og ófríð bæði tvö. Systir hans innskeif og bróðir kiðfættur. Reglulega illa af Guði gerð. Söguritari hefur ákveðið að trúa Jónasi, þar sem hann á myndir þessu til staðfestingar. Dag einn var Jónas úti einn á ferð þegar hann rak augun í músarunga sem var að gæða sér á samloku hinumegin við veginn. Honum tókst að handsama músina og lauma henni í jakkavasann.

Nokkrum dögum síðar laug Jónas að móður sinni að hann hafi keypt músina í nýju gæludýraversluninni í verslunarmiðstöðinni, og fyrst þetta var "þannig" mús fékk hann leyfi fyrir að eiga hana. Jónas skírði músina Edgar. Hún var grá og mjúk og með langt skott og á stuttum tíma varð hún besti vinur Jónasar. Hann tók hana með hvert sem hann fór og sagði fólki að hún kynni að tala en bara hann skildi hvað Edgar sagði.

Frá unga aldri hafði Jónasi dreymt um að stjórna öllu í heiminum. Þetta kom fyrst í ljós þegar hann reyndi að kyrkja pabba sinn í tveggja ára afmælisveislunni, þegar hann sagði Jónasi að blása á kertin á kökunni. Jónas var greindur misþroska og með athyglisbrest. Þessi greining reyndist ekki rétt en var þó aldrei leiðrétt þar sem læknirinn sem sá um greininguna greindist sjálfur með dauða stuttu síðar. Miklu seinna leiddi önnur greining í ljós að þetta reyndist eðlileg árásarhneigð sem vill fylgja mönnum sem hafa yfirburðagreind og/eða snert af mikilmennskubrjálæði.

Jónas var mikill námsmaður en þegar hann var ekki með nefið ofaní námsbókunum var hann að skipuleggja árásir á nágrannalönd og finna heppilegar leiðir til að koma saman her. Edgar var alltaf hafður með í ráðum, annaðhvort á öxlinni hans eða í litlu hamstrahjóli sem Jónas geymdi á skrifborðinu sínu.

Það var ekki fyrr en á ellefta aldursári sem Jónas sá afleiðingar fellibyls í fréttum í sjónvarpi. Hann áttaði sig strax á að þetta var góð leið til að skapa einmitt þá ringulreið sem hann þyrfti til að ná völdum í heimalandi sínu. Hann ákvað að reyna að búa til fellibyl, fyllti eldhúsvaskinn af vatni, náði í ryksuguna og prufaði að setja hana í gang. Hann ætlaði að soga vatnið með ryksugunni uppúr vaskinum og framkalla fellibyl í eldhúsinu.

Það tókst ekki.

Á meðan á tilrauninni stóð vildi hinsvegar svo hræðilega til að Edgar, sem sat á öxl Jónasar, datt ofaní vaskinn. Edgar hvarf nær samstundis innum opið á ryksugurörinu. Það tók Jónas einungis nokkrar sekúndur að slökkva á ryksugunni og opna en krufning, sem fór fram löngu seinna þegar Jónas var í framhaldsskóla, leiddi í ljós að Edgar lést úr áfalli, löngu áður en litli líkaminn lenti í mjúku rykinu.

Jónas hefur hvorki getað komið nálægt ryksugu né hlustað á þær síðan.

----

This story is fiction. Any resemblance of the events, names, personalities, places, or organizations in this story to actual names or events is purely coincidence.

| anna | 17:32 |

comments

mikill munur að fá svona dýpt í karakterinn silent

Nr. 1 | posted by: baun | 8.11.2006 | 21:19:37 | [+] |

var Margeir kannski lokaður inni í haughúsinu sem dvergæsku?

nei, það var seinna...

Nr. 2 | posted by: baun | 8.11.2006 | 21:21:34 | [+] |

hahaha, í dverg-æsku átti þetta að vera colgate

(ellin að buga mig, svei mér þá)

Nr. 3 | posted by: baun | 8.11.2006 | 22:06:29 | [+] |

Margeir ætti að fara að dúkka upp hjá þér hvað úr hverju. Eftir að hafa eyðilagt tvenna inniskó, þrenna normalskó og eitt par með stáltá gafst ég endanlega upp á að sparka honum af dyrapallinum og tókst að lokka hann í gildru. Hann át sig reyndar strax í gegnum þá gildru (gamalt páfagauksbúr af stærri gerðinni) en þar sem hann stígur nú ekki alveg í vitið, blessaður, þá lét hann gabbast á ný skömmu síðar og skreið æstur inn í gamlan mjólkurbrúsa sem ég fékk lánaðan hjá afa frænda vinkonu minnar (úr Dölunum) eftir að ég setti bæði svarfjólubláa varalitinn minn og barbíbleika naglalakkið í botninn (dónt ask - sumt þurfa nútímakarlmenn einfaldlega að eiga á lager). Ég sauð aftur lokið á brúsanum, brunaði vestur í bæ og sleppti honum á horni Hagamels og Hofsvallagötu. Tók soldinn tíma að saga suðupunktana til að opna brúsahelvítið, en það var bara betra, hann var orðinn svo vankaður af súrefnisleysi að ég þurfti sama og ekkert að slást við hann, sturtaði honum bara úr brúsanum og niður í ræsið. Hann hlýtur að rata þaðan, fjandakornið, og leita aftur til þín frekar en mín - svo miklu, miklu styttra að fara.
En svo þú vitir það, þá trúi ég nú þessari söguskýringu "Jónasar" alveg mátulega, sko. Flestir karlmenn sem alast upp með Nilfisk eða Hoover eða aðrar sæmilega sómakærar sortir á heimilinu eiga sér sínar ryksugusögur, og þær eru sko allt annars eðlis ... og flestir erum við nógu öflugir til að grafa allar slíkar sögur og minningar djúpt undir servíettusafninu sem við aldrei áttum, amk ekki opinberlega, og öðrum álíka afreksverkum. Ryksuguhljóð vekja okkur þar af leiðandi hvorki skelfingu né skjálfta, heldur í versta falli notalegan, en illskýranlegan fiðring. Þeir sem ganga á veggi við slík hljóð - tja, hvað skal segja. Sögur þeirra um tilraunir við eldhúsvaskinn hljóma bara ekki alveeeg nógu sennilega... Og það er misskilningur að ég sé eitthvað deprímeraður, síður en svo - ég er þvert á móti fullur bjartsýni, eins og ég hélt ég hefði tekið skýrt fram, um að þú farir nú að sjá í gegnum þetta vimp sem rýkur á næsta vegg við fyrsta ryksugugal.
Og nei, ég er ekki hræddur við ryksugur. Og það heitir brauðrist, ekki ristavél. Brauðrist - það er hins vegar varasamt fyrirbæri, öfugt við ryksugur. Brrr. Say no more.
Best að hætta áður en minningarnar taka völdin ...
Og hugsaðu nú illa um Margeir, svo hann komi ekki aftur hingað til mín. Ég nenni nefnilega ekki að fara fleiri ferðir í Kattholt eftir nýjum kisum, Sigga Heiðberg er farin að horfa hálftortryggnislega á mig ...

Nr. 4 | posted by: Tumi | 8.11.2006 | 23:36:45 | [+] |

Það að vera kiðfættur er með öllu ófyrirgefanlegt. Finn til með móður þessara barna.

Nr. 5 | posted by: Barbie | 9.11.2006 | 21:26:23 | [+] |

Barbie: það gæti verið verra, http://www.gingerkids.org/

Nr. 6 | posted by: Elías | 10.11.2006 | 1:25:57 | [+] |

mér finnst fallegt að vera rauðhærður og ofurlítið kiðfættur shy