Þriðjudagur, 17. október 2006
Eitt af því sem fer öööörlítið í taugarnar á mér við Ken er að hann er rosalega mikið í símanum, en þegar Ken ákveður að eyða kvöldi með mér, þá slekkur hann á báðum símunum sem hann er með.
Mig langar að muna þetta þegar við erum búin að gifta okkur og hann er hættur að slökkva fyrir mig, því það kemur að því.
Hef ég minnst á hvað ég er mikil bjartsýnismanneskja?
Með þessu móti get ég sagt einn daginn:
"Ég man þá tíð.. þegar þér þótti ég þess virði að slökkva á helvítis símanum fyrir - en þaaað er nú eitthvað síðan það var! EITT ÁR, TVÆR VIKUR, SEX DAGAR OG FIMMTÍU OG ÁTTA MÍNÚTUR!"
Ég er viss um að honum finnist það sætt. Að ég skuli taka eftir svona hlutum. Karlmenn eru þannig.