Mánudagur, 14. ágúst 2006
Þegar fólk hættir að blogga gerist það yfirleitt fyrirvaralaust. Fyrst fer fólk að blogga stopult, svo verður ein færslan bara sú síðasta.
Það verður ekki þannig hér.
Eins og í öllum góðum ævintýrum mun þetta blogg enda á þriggja daga veislu og orðunum "og hún lifði hamingjusöm til æviloka". Viku eftir að sú færsla birtist mun bloggið hverfa af yfirborði jarðar.
It's the only way to go.
Ó.. og don't worry - ég er ekki að mjólka "ekki hætta" viðbrögð, langt því frá.
I always plan ahead - that's why I never do anything right now.
Þeir sem þekkja mig vel vita hvað ég plana langt fram í tímann - sem minnir mig á. Það verður grímuball þann 14. október næstkomandi á Sólon.
Ég var farin að hallast að því að fresta afmælinu mínu fyrst það leit út fyrir að ég myndi vera hálf fötluð ennþá útaf lyfjunum - en þar sem ég er öll að verða ég aftur, þá er engin ástæða til að fresta neinu. Eins gott að þeir sendi mér þessa fokking vængi. Oh well.. ef ég fæ ekki vængina verð ég bara.. eitthvað annað en engill.
Er búin að vera í 80's nostalgíu alla helgina að rifja upp og setja inn myndir og dót.
James hefur reyndar vængi.
Bygons.