Þriðjudagur, 29. ágúst 2006
Í hádeginu kom actual non fiction maður að sækja mig. Ég hafði beðið hann um að eyða hádeginu með mér á afmælisdaginn fyrst Ken er ekki ennþá komin (helvítis.. MORON sem hann er) og þessi maður stakk uppá að hann myndi koma með mat og keyra með mig eitthvað þar sem við gætum borðað í friði.
Og hvað haldiði að maðurinn hafi keypt handa mér að borða.
Þegar hann stöðvaði bílinn horfði hann rannsakandi á mig og spurði: ertu nokkuð matvönd? Neibb, sagði ég. Dró hann ekki upp poka með mat frá Grænum kosti. Ég trúði varla mínum eigin augum. Ef ég hefði valið sjálf, þá hefði ég valið að fara á Grænan kost í hádeginu! Það var ekki nokkur leið fyrir hann að vita það. Ég hef aldrei sagt honum að mér finnist gott að borða þar. Held að ég hafi aldrei skrifað um það heldur.
Þetta var óvænt ánægja. Maður sem veit hvað ég vil án þess að vita það. Very nice.
Ég var varla mætt aftur í vinnuna þegar mamma hringdi með fréttir úr gardínunum. Þær segja að eftir fimm ár verði ég komin með lítinn dreng sem ég eignast með alveg ógurlega góðum manni.
Aha. Yeah.
So far er þetta allavega búinn að vera yndislegur afmælisdagur.