 |
|
|
|
 |
No more lonely nights
Mánudagur, 07. ágúst 2006
Krakkarnir komu heim í dag. Allt að komast í eðlilegt horf. Líka ég. Einhvertíma bloggaði ég um að andlitið á mér lægi undir skemmdum. Nú verður fróðlegt að vita hversu vel ég slepp. Hef reyndar ekki miklar áhyggjur af því, er of upptekin að vera fegin og þakklát fyrir þær framfarir sem hafa átt sér stað síðan á fimmtudaginn. Ég fór með krökkunum að sjá Superman í dag og fannst hún góð. Fékk alveg fiðring í magan í kynningunni. Finnst Gene Hackman betri Lex en Kevin Spacey, en mér fannst ekkert leiðinlegt að horfa á Spacey svosem, hann er bara orðinn of gamall. Annars hef ég alltaf heillast af "gömlum köllum". Þegar ég segi gamlir kallar er ég að tala um menn um fertugt. Þegar þú ert tólf ára er fjörutíu gamalt. Kærastar mínir hafa allir verið á sama reiki og ég sjálf, ég fíla ekki að fara mikið upp eða niður í aldri í þeirri deild. Tómt ves. Ég vil einhvern sem er á sama stað í lífinu og ég sjálf. Nú fer ég hinsvegar sjálf óðum að nálgast þennan aldur, aldurinn sem mér finnst karlmenn langflottastir. Þeir sem hafa hugsað um sjálfa sig altso - og það er auðvitað minnihlutinn. Ég hef þjáðst af áhugaleysi á karlmönnum í langan tíma sem er ekki skrítið. Skelltu mökk af bólum á andlitið á hvaða random konu sem er og spurðu hana hvort henni finnist hún vera sexy. Ég trúi varla þeim breytingum sem hafa orðið á húðinni á mér á þessum fjórum dögum síðan lykkan var tekin en það lítur allavega út fyrir að þetta ömurlega ástand sé að breytast til batnaðar - hratt. Finally. Ken er búinn að vera duglegur að hringja í mig um helgina. Ástandið á mömmu hans þarna úti er að verða stabílt og hann sér fram á að komast heim til mín jafnvel í næstu viku. Ég sakna hans svo mikið og ég hefði virkilega þurft á honum að halda um helgina. Ég er af einhverjum ástæðum ennþá undarlega þögul. Það er eins og eitthvað hafi komið fyrir mig, veit ekki hvað. Ég veit hinsvegar að hann kemur til með að bæta mér upp fjarveruna. Hann sagðist vera með eitthvað handa mér. Þar sem hann er ekki vangefin, my hopes are quite high. Annars hef ég ákveðið að fara í forræðisdeilu við Lifur yfir Margeiri. Ég sakna Margeirs og það er alltaf allt í drasli hjá mér eftir að hann fór. Plús.. ég hef ekki haft neinn hérna til að skeyta skapi mínu á í langan tíma og ég þarf að fá útrás fyrir frústresjónir mínar á einhverjum. Margeir er sá eini sem mér er nógu illa við. | anna | 20:36 |
comments
Ekki að mig langi að vera leiðinleg.......mikið, en var ekki einhver blind kelling sem sagði fyrir langa löngu að þetta gæti mjög líklega verið hormónatengt? Nei ég segi bara svona....... post a comment
|
