 |
|
|
|
 |
Kippt í spotta
Föstudagur, 04. ágúst 2006
Gærkvöldið fór öðruvísi en áætlað var. Ég ætlaði í golfkennslu en varð að fresta henni. Ég fór nefnilega til læknis til að láta fjarlægja aðskotahlut og þegar því var lokið var ég ekki í ástandi til að spila golf. Undir venjulegum kringumstæðum er þetta einföld aðgerð og tekur örfáar mínútur. Þegar læknirinn finnur ekki aðskotahlutinn vegna þess að þráðurinn hefur verið styttur.. trust me. Það er lífsreynsla sem ég vil ekki upplifa aftur. Þvílíkur sársauki. Slapp samt við innlögn, svæfingu og aðgerð - sem hefði beðið mín ef hann hefði ekki náð þessu. Það hefði nú verið ljóta ruglið. Ég gerði mér aldrei grein fyrir að þetta gæti orðið svona mikið mál. Þegar ég kom heim leið mér illa. Fór í bað. Lagði mig. Vaknaði. Lá í móki. Fór fram. Aftur í bað. Aftur að sofa. Vaknaði við fuglakvak. James, nágranni minn sem er fugl, hafði sloppið út og var á svölum hjá mér. Ég fór með teppi útá svalir og reyndi að veiða hann. Mistókst. Lét vita að James væri á næstu svölum og honum var bjargað. Lagðist uppí rúm. Það var eins og ég væri hálf vönkuð eftir þetta, óglatt og mér er ennþá illt. Lokaspretturinn á bólulyfjunum að hefjast. Ég er búin að vera í rúma fjóra mánuði á þessum lyfjum og á víst minnst tvo eftir. Það þýðir að ég er búin með tvo þriðju. Styttist í að ég geti farið að taka þátt í eðlilegu lífi aftur. Á þriðjudaginn fer ég til læknisins. Ég mun fara fram á stærri skammt og hann mun kanna hvort jesúbarnið sé á leiðinni. Hardly. Ég spái að ég verði löngu komin úr barneign áður en ég finn mann sem ég fell fyrir hvort sem er. Af því ég hef góða aðlögunarhæfileika er ég hætt að finna fyrir þeim aukaverkunum sem ég verð fyrir af völdum þessara lyfja. Það er hreinlega eins og ég sé orðin ónæm, þó ég sé það auðvitað ekki, en aukaverkanirnar eru orðnar hluti af daglegu lífi og ég er hætt að taka eins mikið eftir þeim. Ef skammturinn er stækkaður má ég hinsvegar búast við meiri varaþurrk, meiri augnþurrk, meiri liðverkjum, meiri húðþurrk (það er nýjasta nýtt, þurrkublettir útum allan líkamann eins og exem). En ég er ekki þunglynd, ekki að missa hárið eða útlimi og all in all líður mér vel dags daglega. Ef læknirinn vill ekki stækka skammtinn, þá mun ég skipta um lækni. Það er ekkert flóknara en það. Ég nenni þessu ekki endalaust og nú er ég búin að láta fjarlægja það sem mig grunaði að væri orsakavaldurinn. Ég veit að ég á að vera á skotheldri getnaðarvörn á meðan ég er á þessum lyfjum og Dr. Acne var búin að banna mér að hætta á lykkjunni - en come on. Ég er á bestu getnaðarvörn sem völ er á og hún er 100% náttúruleg. Ég þarf ekkert að segja honum frá þessu. Það tekur þrjár vikur fyrir áhrif lykkjunnar á líkamann að hverfa. Hvort sem hún er orsökin eða ekki þá er ágætt að ég lét taka hana núna. Því lengur sem ég hefði beðið, því meiri líkur á innlögn, svæfingu og aðgerð til að losna við hana. Hef ansi takmarkaðan áhuga á því dæmi. Ég viðurkenni að ég skammast mín alltaf smá þegar ég sé fólk sem er illa haldið af svona húðástandi, ég er ekki það slæm og það er ekki eins og þetta sé útum allan líkamann. Þegar ég hugsa útí það, þá eru þessar bólur líklega það skársta sem gat komið fyrir mig í stöðunni, þvinguðu mig í hálfgerða einangrun og ég þurfti eiginlega á því að halda. Nú þarf ég á allt öðru að halda. Nú langar mig að verða aftur og eins og ég á að mér að vera. Sjáum hvað gerist - og hvort ég þekki líkama minn betur en læknarnir sem ég leita til. | anna | 9:32 |
comments
Æj... ég vorkenni þér! Eins vel og ég fíla aðskoðahlutinn minn (sem reyndar er án hormóna) þá datt þráðurinn úr honum um árið og læknirin minn er búinn að lofa mér léttsvæfingu á næsta ári þegar þarf að skipta út því það kemur ekki til að ég myndi meika það sem þú varst að fara í gegnum! :( Nr. 3 | posted by: Unnur María | 5.08.2006 | 15:20:24 | [+] |Baun. Miðað við ástandinu á húðinni minni núna virðist ég hafa rétt fyrir mér. Eva. Nákvæmlega. Unnur María. Talaði við konu sem sagði mér að það steinleið yfir hana í þessum aðstæðum, þetta var svo sárt. Taktu svæfinguna, þetta er alveg án gríns eitt það sársaukafyllsta sem ég hef upplifað. Nr. 4 | posted by: anna | 5.08.2006 | 17:14:33 | [+] |post a comment
|
