Miðvikudagur, 02. ágúst 2006
Yeah
Þetta var gjörsamlega frábær dagur. Í hádeginu fór ég með Ingu á Búlluna og við fengum okkur ljúffengan hamborgara. Á leiðinni til baka skruppum við á flóamarkaðinn þarna.. æ.. rétt hjá. Á venjulegum degi opnar flóamarkaðurinn ekki fyrr en klukkan eitt - en það var of heitt, sögðu þær, og ákváðu að opna fyrr.
That was a bit of luck.
Mér finnst alveg ferlega gaman að skoða fötin þarna, þó ég hafi lítinn áhuga á að dressa mig upp. Þegar ég var að fara sá ég hinsvegar hatt - og það var ást við fyrstu sýn. Við vitum öll hvað gerist þegar ég verð ástfangin af einhverju við fyrstu sýn - ég fæ ekki leið á því. Ég hef meira að segja vitni, Ingu. Ég sá hattinn, greip hann og setti á höfuðið á mér.. og það var augljóst á sama augnarbliki að þetta er og verður hatturinn minn. Hann er meira að segja nýr!
Þegar við löbbuðum uppí vinnu fannst mér.. ég veit það ekki. Ég er frjáls. Fullkomlega. Algjörlega. Alveg. Og þegar ég er með þennan hatt finnst mér eins og.. ég veit það ekki. Hann fær mig til að brosa. Kemur mér í gott skap. Það er eitthvað svo.. skemmtilegt við hann. Kannski hvernig ég lít út með hann. Kannski eitthvað annað. I don't give a shit. Ég elska hann. Nei. Betra. Ég elska mig með hann.
Var að lesa bók í dag sem er crap í hlutföllunum 70/30 - crap being 70. Ég mun aldrei gefa upp hvaða bók þetta er, af strategic ástæðum, en get gefið upp að hún er í ætt við Art Of War.. en meira svona eins og launsonur hennar sem fæddist vangefin.
Hence all the crap.
Ákvað ég að ég myndi grilla mér eitthvað alveg hrikalega gott þegar ég kæmi heim - kom við í Nóatúni eftir vinnu og keypti mér spjót með kjöti og grillaði það. Já, ég er btw búin að sigrast á gas hræðslu minni og hef fundið út að ég er ekki hrædd við gasgrill, ég er ekki hrædd við gas, nei. Ég er hrædd við kútana sem gasið er í. Stoopid, ég veit - en ég keypti mér svona einhvern rosa nasa certified kút sem mun ekki springa í eldsvoða heldur eitthvað annað. Breytast í fiðrildi og regnboga eða eitthvað skemmtilegt. Þetta er allavega voða nifty allt saman - ekki skemma þetta fyrir mér. Nú get ég sofið með þetta á svölunum, meina.. fyrst Ken er úti og ekki að sinna skyldustörfum sínum við að passa mig fyrir allskonar hræðilegum hlutum eins og gaskútum sem gætu ráðist á mig þegar ég á síst von á því...
Ég mun fara fram á dauðarefsingu þegar hann kemur heim aftur. Ég þarf ekkert minna.
Allavega.
Ég náði að svæfa Hörpu - literally - á meðan ég var að grilla. Hún lá í sólbaði á hinum enda línunnar og sofnaði ítrekað. Umlaði í eitt skiptið "það er svo gott að sofa hjá þér".
Þetta fer að verða spurning um branding.
Eftir máltíðina, sem var grrr.. slef góð - þó ég segi sjálf frá - settist ég inní stofu og spurði mig hvað mig langaði að gera. Auðvitað ætti ég að drullast með jóladótið niður í geymslu en.. vitiði það.. það er svo stutt til jóla að það tekur því ekki og mig langaði bara ekkert að takast á við geymsluna. Fékk brilliant hugmynd. Ég ákvað að horfa á Kill Bill Vol II, sem ég gerði. Í fyrsta skipti á ævinni.
Þegar ég var búin að horfa skilaði ég myndinni til blaðamannsins. Honum finnst hatturinn minn ógeðslega töff - sem hann er. Við vorum að tala um Kill Bill, Tarantino og blaðamaðurinn var að segja mér the inside story frá því þegar Tarantino var hérna - nema skyndilega, í annað skiptið á ævinni, fékk ég hugmynd að sögu. Byrjun, miðja og endir. Allur pakkinn með fokking slaufu. Ég sagði honum að sjálfsögðu frá hugmyndinni og það lifnaði yfir honum. Þetta er nefnilega different approach en samt algjör formúla. Formúlur eru góðar og.. þær virka.
Þess vegna eru þær til.
Á morgun mun ég klára þessa crap bók og þegar ég er búin að lesa hana mun ég panta tvö eintök sem ég ætla að gefa á staði þar sem hennar er þörf. Þegar ég er búin að því ætla ég að byrja uppá nýtt.. nema með áherslutúss og skoða nánar það efni sem ég þarf að leggja sérstaka áherslu á.
Ég er nefnilega loksins búin að fatta hvað það er sem ég er að gera rangt. Oh loksins! Það er svo fokking elementary að ég fæ aulahroll en.. sem betur fer er auðvelt að laga það. Ég var meira að segja on to it og byrjuð að shape me into form.
Á morgun mun ég fara með hattinn og sjöuna í golfkennslu.
Þetta er dagurinn sem ég fann hattinn minn, horfði á Kill Bill og fékk góða hugmynd. Verður ekki öllu betra. Þetta er prakkara hattur. Ég verð smá púki þegar ég er með hann en eins og ég hef alltaf sagt þá er life far too important to take seriously.
No, seriously.
heheheh