Þeir eru ekki allir vonlausir. Sjáðu bara Major Victory.

„Be a winner, not a wiener.“

Beta baun er reyndar með gott heiti yfir þá, Tippendeils. Mér finnst það við hæfi. Það breytir þó ekki hinni endanlegu útkomu.
Spurning hvort Margeir hefði gaman af því að hitta kollega...

haha! Margeir fatafella

Samt eru nú til konur sem fjölmenna á þessa skemmtun og tryllast við að sjá folana fækka fötum. Eru þið ekki bara eitthvað afdankaðar ??

Nákvæmlega. Enda kem ég ekki til með að giftast Margeiri.

Strippdvergar eru samt fyrirbæri sem ættu að vera til á hverju heimili. Ég var að kenna honum að búa um rúm. Ógeðslega fyndið, því rúmið mitt er svo stórt og hann þarf að hoppa uppí það og hanga svo þarna á hornunum. Það er eins og að horfa á ólympíska fimleika að fylgjast með þessu.

Ef það er að vera afdankaður að langa ekki að horfa með græðgissvip á ofvaxna og hel tannaða súkkulaði stráka dilla sér á sviði - já. Þá er ég þannig.

Ég er meira fyrir one on one action og mér finnst fátt hallærislegra en karlmaður í g-streng.

Það hefur greinilega margt breyst frá því þú lést mig keyra um á bílum með Chippendales ilmspjöld hangandi í baksýnisspeglinum. Ég hendi þá bara þessum miðum sem ég ætlaði að gefa þér.

Anna! Þú laugst að mér!

Kalli, kommon! þvengur!

Þar fauk viðskiptaáætlun Kalla hinna þúsund þvengja.

Nákvæmlega!

Anna þarf sko ekkert að fara að sjá eitthvað chippendales. Karlmenn svipta sig úr fyrir framan hana á miðju dansgólfi alveg ókeypis og hvar sem er. Ég veit það, ég hef séð það. Kannski þeir hætti því þegar það fréttist að hún vill ekki mann sem er fatafella.

Hehehehe þarna komst upp um þig, þú ert Chippendales gella inn við beinið

Ha? Hvernig fannstu það út Hugz?

Æji Kalli. Þú búinn að safna þvengjum öll þessi ár, hvað átti ég að segja!

Tóti. Ég gerði þetta af tómri illgirni, það veistu vel og hvað þessa miða varðar.. þá langar mig í alvöru ekki á þetta show.

Ég skal taka miðana!!
Eru þeir ekki allir apelsínugulir með sítt að aftan (og kannski framan)

I need a good laugh

pé... svona það vantaði eitt hjá mér.

Þú ert örugglega með Chippendalevellyktandi í haskahólfinu í bílnum og hengir á spegilinn þegar þú heldur að enginn sjái

wahahahahahahahaha

Þú tekur ekki nógu vel eftir. Ég lét hann keyra um með svona vellyktandi vöðvabúnt á speglinum. Ég var aldrei með svona sjálf. Í mínum bíl voru litlu sætu loðnu kritterarnir sem fengust í Bílanaust.

Hvorukyns. hehehe

Þú ert greinilega meira kvikindi en ég hélt ! Þetta er pjúra evil !

Æ þetta var nú bara þessi eini þarna og hann var búin að vera með einhverjar druslur þarna á speglinum mánuðum saman.

Þetta var ágætis tilbreyting.

Nú langar mig í svona loðhnoðra í bílinn minn.

Andskotinn.

Það er nauðsynlegt að eiga svona hunk-spjald til að setja upp þegar maður fer með bílinn á verkstæði. Til mótvægis.

Það komu Japanskar friðelskandi konur á dyrnar hjá okkur hjónum fyrir löngu. Við opnuðum varlega man ég (hafði riðið yfir okkur bylgja af Vottum svo við vorum spooked), en þær voru svo sætar að við...leyfðum þeim að standa á þröskuldinum í smá stund án þess að sparka þeim strax út af lóðinni. Tvær saman. "Are you married?" *Japanese smile* "Jájá" en önnur höndin ennþá á húninum, ekki viss um hvort eigi að opna betur eða skella í lás. "Do you have children?" *Japanese smile* "Neinei, not ennþá." "We want to give you these items as token of friendship, and hope that you will honor the sanctity of your marriage and live peacefully and harmoniously." Tvær litlar, grænar sápur í gjafakassa og tvær kúlur eins og jólakúlur, tauklæddar með austurlensku mynstri og litum (rautt/grænt/hvítt/gyllt). Þær voru hengdar upp á þráð, kúlurnar, og neðan úr þeim dingluðu dúskar. "We leave now..." Ha? Þetta allt og sumt? "Bye bye, God bless" *Icelandic smile*

Við höfum svo fengið jólakort frá móðurstöðinni í Japan á hverju ári. Klikkar aldrei. Sápurnar lágu lengi ónataðar í skúffu en sinntu að endingu sínu tilætlaða hlutverki. Þær skildu eftir sig léttan eplailm við notkun og minntu mann á liðna tíma þegar tvær japanskar konur knúðu dyra. Og þá hugsaði maður 'best að vera góð við eiginmanninn svo þær hafi ekki gengið götuna til einskis'.

En sem sagt kúlurnar - og það voru nú þær sem komu þessari minningu af stað, - kúlurnar lentu með Herra Febrúar við baksýnisspegilinn í bílnum og voru aldrei kallaðar annað en japönsku eistun. Þessar kúlur fluttu á milli bíla og sáu margt ilmspjaldið og tilfinningin var sú að ef þær hyrfu einhvern tímann af sínum stað væri stutt í skilnað að borði og sæng.

(Fyrirgefðu masið, ég hef way too much frítíma eftir að krakkarnir byrjuðu aftur í leikskólanum)

Mér finnst að þú eigir að gefa manninum þetta í sárabætur. Svo er tilvalið fyrir þig að fá þér þetta í leiðinni fyrir afmælispartíið.

Ef vottahræðsla er megn skal ég ljóstra upp því sem ég heyrði útundan mér. Þeir hafa víst lista og ef þið frábiðjið ykkur heimsóknir aftur farið þið á hann.

Ég sel það ekki dýrara en ég keypti. Sjálfur myndi ég bara bjóða þeim inn í guðleysisgreni mitt ef vel lægi á mér

Þessar nærbuxur eru nú soldið sætar en typpakerti eru ekki fyrir mig. No thanx. Plús.. ég ætla ekki að hafa nein kerti. Það yrði eins og the burning of Atlanta!

Nú veit ég af hverju allt klúðrast alltaf hjá mér. Ég á engin japönsk eistu.

Kúlurnar dóu (skildu faktískt þegar spottinn á milli þeirra (líflínan?) slitnaði). Hjónabandið beið ekki hnekki, hélt bara áfram í sama farinu.

Eftir að snúrustaurinn vinur okkar (þessi sem sturtaði dagbókinni minni ) byrjaði að messa yfir okkur og heimtaði að við ástunduðum naflaskoðun að hætti 12 sporamanna og jafnvel tillitssemi (imagine!) komst ég hins vegar að því að lengi getur sæmilegt skánað. En það gerðist allt eftir að kúlurnar skildu við.

Kalli, ég er hætt að óttast eða forðast Votta Jehóva. Það var lenska á þessum árum að dissa þá, og ég er bara victim of peer pressure. Kannski hleypi ég þeim inn næst. Hallelúja